สวัสดีค่ะท่านสมาชิกคลับไร้สังกัด พ.ศ.๒๕๕๘ ทุกท่าน วันนี้จะไปดูภาพโฆษณาไทยในยุค พ.ศ. ๒๔๗๐ กันค่ะ
ที่มาของเรื่องนี้ก็เนื่องด้วยเมื่อ 2 วันที่ผ่านมาเอ๋ได้สั่งซื้อสินค้าเป็นห่วงเข็มขัดพลาสติกสำหรับเย็บสายกระเป๋าจากร้านค้าย่านถนนเสือป่า
แต่เหตุเพราะใบเสร็จใบเก่าหายไปเลยทำให้อธิบายทางโทรศัพท์กันไม่ค่อยรู้เรื่อง. . .
" ที่ร้านมีอีเมลมั้ยคะ? เอ๋จะส่งรูปไปให้ดู"
"ขอโทษด้วยครับทางร้านไม่มีอีเมลเลยครับ"
" เอ่อ. .แล้วโทรศัพท์มือถือที่ส่งรูปให้ดูได้ มีมั้ยคะ "
" ก็ไม่มีเหมือนกันครับ "
ลืมนึกไปว่าร้านนี้เป็นร้านที่เปิดมานานและลักษณะการขายก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัยมากนัก
สุดท้ายเลยขอเบอร์แฟกซ์แล้ววาดรูปตัวสินค้าระบุสีและขนาดส่งไปให้ หลังจากทางร้านได้รับแฟกซ์แล้ว ก็แจ้งยอดโอนเงินและส่งของเป็นที่เรียบร้อยด้วยความรวดเร็วตามเคย
ซึ่งจะว่าไปแล้วมาตราฐานการขายของเค้าก็ยังดีกว่าร้านค้าอีกหลายๆร้านที่มีเทคโนโลยีทางการสื่อสารมากมายไว้รองรับการขาย
แต่ก็ยัง ส่งของกันล่าช้า และยังส่งของผิดมาก็บ่อยๆ แล้วถ้าแบบนี้ไปอยู่ในยุคที่เค้าไม่มีคอมพิวเตอร์ สมาร์ทโฟนให้ใช้ล่ะ คงอดตายแน่. .
เอ แล้วยุคที่เค้ายังไม่มีคอมพิวเตอร์รึกล้องถ่ายภาพใช้กันแพร่หลายล่ะ ? เค้าทำมาหากินกันยังไง?
นึกถึงหนังสือเล่มนึงที่เคยซื้อมาดูชื่อ โฆษณาไทยยุค ๒๔๗๐ เอามาเปิดดู ถ้าจะเรียกตามช่วงเวลาจริงๆน่าเป็น ชื่อ ประเทศสยาม มากกว่า
โฆษณาไทยยุค ๒๔๗๐
ที่มาของเรื่องนี้ก็เนื่องด้วยเมื่อ 2 วันที่ผ่านมาเอ๋ได้สั่งซื้อสินค้าเป็นห่วงเข็มขัดพลาสติกสำหรับเย็บสายกระเป๋าจากร้านค้าย่านถนนเสือป่า
แต่เหตุเพราะใบเสร็จใบเก่าหายไปเลยทำให้อธิบายทางโทรศัพท์กันไม่ค่อยรู้เรื่อง. . .
" ที่ร้านมีอีเมลมั้ยคะ? เอ๋จะส่งรูปไปให้ดู"
"ขอโทษด้วยครับทางร้านไม่มีอีเมลเลยครับ"
" เอ่อ. .แล้วโทรศัพท์มือถือที่ส่งรูปให้ดูได้ มีมั้ยคะ "
" ก็ไม่มีเหมือนกันครับ "
ลืมนึกไปว่าร้านนี้เป็นร้านที่เปิดมานานและลักษณะการขายก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัยมากนัก
สุดท้ายเลยขอเบอร์แฟกซ์แล้ววาดรูปตัวสินค้าระบุสีและขนาดส่งไปให้ หลังจากทางร้านได้รับแฟกซ์แล้ว ก็แจ้งยอดโอนเงินและส่งของเป็นที่เรียบร้อยด้วยความรวดเร็วตามเคย
ซึ่งจะว่าไปแล้วมาตราฐานการขายของเค้าก็ยังดีกว่าร้านค้าอีกหลายๆร้านที่มีเทคโนโลยีทางการสื่อสารมากมายไว้รองรับการขาย
แต่ก็ยัง ส่งของกันล่าช้า และยังส่งของผิดมาก็บ่อยๆ แล้วถ้าแบบนี้ไปอยู่ในยุคที่เค้าไม่มีคอมพิวเตอร์ สมาร์ทโฟนให้ใช้ล่ะ คงอดตายแน่. .
เอ แล้วยุคที่เค้ายังไม่มีคอมพิวเตอร์รึกล้องถ่ายภาพใช้กันแพร่หลายล่ะ ? เค้าทำมาหากินกันยังไง?
นึกถึงหนังสือเล่มนึงที่เคยซื้อมาดูชื่อ โฆษณาไทยยุค ๒๔๗๐ เอามาเปิดดู ถ้าจะเรียกตามช่วงเวลาจริงๆน่าเป็น ชื่อ ประเทศสยาม มากกว่า