เมื่อเป็นได้แค่นี้ 😓

สวัสดีค่ะเพื่อนๆ หลังจากที่ฉันได้อ่านกระทู้ของใครหลายๆคน ซึ่งแตกต่างกันออกไป วันนี้ฉันจึงอยากจะมาตั้งกระทู้ดูบ้าง มันอาจจะดูน้ำเน่า แต่ถ้าไม่เกิดกับตัวคุณเองคุณไม่มีทางรู้ ว่ามันเจ็บแค่ไหน เอาละคะ เข้าเรื่องเลยดีกว่า
  คือฉันแอบชอบเพื่อนอยู่คนนึงหลังจากที่เราได้คุยกันไปสักพัก ทีแรกฉันไม่รู้หรอกว่าความรู้สึกแบบนี้มันเกิดขึ้นได้ไง ทั้งๆที่เราไม่เคยเจอกันด้วยซ้ำไป มาวันนึงฉันเลยตัดสินใจบอกเค้าไปว่าฉันรู้สึกกับเค้าแปลกๆ ไม่เหมือนกับที่รู้สึกกับเพื่อนทั่วๆไป หลังจากที่ฉันบอกไป เค้าคงจะอึ้งและพูดไรไม่ออกมั้งค่ะ ที่ฉันบอกไป ฉันไม่ได้ต้องการให้เค้ามารักหรือมาชอบฉันเลย แค่มันอึดอัดความรู้สึกตัวเองก็แค่นั้น หลังจากฉันบอกไ เค้าก็บอกกับฉันว่าเค้ามีคนที่ดูๆกันอยู่แล้ว คือถามว่าเสียใจไหม มันก็มีนิดนึง แต่ก็ไม่เสียดายที่ได้บอกไป ... แต่ฉันไม่คิดว่านานๆไปฉันจะชอบเค้ามากขึ้น มากขึ้นทุกวัน มันคงไม่ใช่แค่ชอบแล้วแหล่ะ ฉันรู้สึกว่าฉันกำลังรักเค้า .... และรักมากขึ้นทุกวัน ฉันพยายามถอนตัวเองออกมาเป็นสิบๆครั้ง ลองไม่ทักไปคุย แต่สุดท้ายพอเค้าทักมา ฉันก็ยังดีใจและรอตอบทุกครั้ง  ฉันพยายามห้ามความรู้สึกตัวเอง ใครถามก็บอกว่าฉันไม่ได้ชอบไม่ได้รัก แต่มันก็เป็นแค่คำพูด ตอนนี้ฉันรักเค้ามาก เกินจะรับคำว่าเพื่อนของฉันกับเค้าได้. ฉันต้องทำไงดีค่ะ อยากแค่รู้สึกดี ไม่อยากจะรัก เพราะฉันรู้ว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้. .... 😓😓