1. ก่อนอื่นเลยสวัสดีครับ นี่เป็นกระทู้แรกเลยของผมกับเวปพันทิพ ผิดพลาดประการใดต้องขออภัยไว้ล่วงหน้าเลยนะครับ
2. ขอขอบคุณล่วงหน้าเลยนะครับที่เข้ามาอ่าน เรื่องราวอาจจะยาวไปสักหน่อยแต่นี่คือความรู้สึกของผมในตอนนี้จริงๆที่อยากจะแบ่งปันให้ทุกๆท่านได้อ่านกันนะครับ
ผมเป็นคนคนหนึ่งที่เกิด โต เรียน และทำงานอยู่ในเมืองหลวงอันใหญ่โตและสับสนวุ่นวายที่ชื่อว่า "เมืองแห่งเทพ" ตั้งแต่เล็กจนโต สิ่งหนึ่งที่ผมจำได้อยู่เสมอนั่นก็คือ ชีวิตในเมืองหลวงคือการแข่งขัน เรียนก็ต้องแข่งขันกันเพื่อให้ได้อันดับดีๆ ทำงานก็ต่องแข่งขันกับบริษัทอื่น หรือบางทีก็เพื่อนร่วมงานด้วยกันนี่แหละ ขับรถก็ต้องแข่งขันกันไปเข้างานให้ทันเวลา เหตุผลของการแข่งขันหรอครับ??? คคำตอบของผมคือเงิน เพราะเมื่อคุณชนะ มัมันจะทำให้คุณมีคุณค่ามากขึ้นในสายตาคนอื่นและสิ่งที่ตามมาก็คือตำแหน่งหน้าที่การงานที่ดี และที่สำคัญ เงินก็จะดีขึ้นด้วยเช่นกัน ผมกล้าพูดได้เต็มปากว่าเงินเป็นปัจจัยหลักที่ขับเคลื่อนผมในทุกวันนี้ ผมเลยไม่ได้คิดอะไร วันๆก้มหน้าก้มตาทำมันแต่งาน นอนวันละ 2-3 ชั่วโมงต่อวัน เพียงเพื่อที่จะได้มีเงินมาใช้จ่ายซื้อความสุข (ที่ผมเข้าใจ) ใส่ตัว
จนมาถึงอาทิตย์นี้ ผมก็ยังคงทำงานหนัก กลับบ้านดึกๆ จนวันหนึ่งผมถึงได้สังเกตเห็นว่าแม่ผมดูหงอยๆไป ไม่ค่อยร่าเริงสนุกสนานเหมือนแต่ก่อน ผมจึงเกิดความคิดที่จะพาท่านไปเที่ยวพักผ่อนสักหน่อย แต่ไปค้างก็คงจะลำบากเพราะงานก็รัดตัวเสียเหลือเกิน ผมจึงเกิดความคิดขึ้นมาว่าผมพาแม่ไปเที่ยวแบบไปเช้าเย็นกลับดีกว่า
ว่าแล้วผมก็พยายามเข้าเวปหาตั๋วเครื่องบินราคาถูกๆกะว่าพาแกบินไปเที่ยวไกลๆหน่อยแกคงจะสนุก ผมหาตั๋วอยู่พักใหญ่ก็ถอดใจเพราะดูเหมือนว่าราคาจะเกินงบไปแยะ ผมตัดใจไปแล้วจริงๆ เรียกได้ว่าล้มแผนไปเรียบร้อยโรงเรียนไทยกันเลย จนมาถึงวันศุกร์ที่ผ่านมาเวลาประมาณสองทุ่มได้ ไม่รู้อะไรดลใจ ผมเปิดเวปสายการบินสิงโตติดปีกแล้วก็หาตั๋วเดินทางไปเช้าวันเสาร์และกลับดึกๆวันเดียวกัน โชคเข้าข้างครับ ผมได้ตั๋วไปกลับอุดรธานีในราคาคนละประมาณ 2500 ได้ .... ใจแรกก็รู้สึกว่าแพงจังแต่ก็อะไรดลใจอีกก็ไม่รู้ ผมซื้อตั๋วสามใบด้วยกันสำหรับ แม่, ผม, และแฟนผม
ทีนี่ปัญหาต่อมาคือเราจะเดินทางในอุดรอย่างไร ว่าแล้วผมก็รีบเข้าเวปจองรถเช่าแต่ด้วยความที่ว่าจองสองทุ่ม รับรถเช้าวันรุ่งขึ้นจึงไม่มีที่ไหนรับจองผมเลย ผมถอดใจไปแล้วแหละแต่ก็ลองเข้าเวปของบัดเจ็ดเล่นๆ โชคดีอย่างไม่น่าเชื่อ เวปรับจองรถให้ผม สรุปวันเสาร์ผมบินไลอ้อนแอร์เวลา 06:20 ถึงอุดร 07:30 และขับรถเที่ยวเอง
ทีนี้ปัญหาใหญ่เลย แล้วจะไปเที่ยวที่ไหนหล่ะ ไปทำอะไรบ้างหล่ะ ... อุดรก็รู้จักแต่ VT แหนมเนือง .... บินไปเพื่อแค่ไปกินแหนมเนือง???? ว่าแล้วผมก็สาระวนหาข้อมูลพาแม่เที่ยว กว่าจะรู้ตัวก็ปาไปตีสองได้ ผมเลยรีบเข้านอนพักเอาแรงสักหน่อยโดยที่ตั้งปลุกไว้ที่ตีสี่ครึ่ง
ขอแว๊ปปปไปอาบน้ำก่อนนะครับ เดี๋เดี๋ยวผมกลับมาเขียนต่อ
การเดินทาง 1 วันที่ทำให้หัวใจพองโต
2. ขอขอบคุณล่วงหน้าเลยนะครับที่เข้ามาอ่าน เรื่องราวอาจจะยาวไปสักหน่อยแต่นี่คือความรู้สึกของผมในตอนนี้จริงๆที่อยากจะแบ่งปันให้ทุกๆท่านได้อ่านกันนะครับ
ผมเป็นคนคนหนึ่งที่เกิด โต เรียน และทำงานอยู่ในเมืองหลวงอันใหญ่โตและสับสนวุ่นวายที่ชื่อว่า "เมืองแห่งเทพ" ตั้งแต่เล็กจนโต สิ่งหนึ่งที่ผมจำได้อยู่เสมอนั่นก็คือ ชีวิตในเมืองหลวงคือการแข่งขัน เรียนก็ต้องแข่งขันกันเพื่อให้ได้อันดับดีๆ ทำงานก็ต่องแข่งขันกับบริษัทอื่น หรือบางทีก็เพื่อนร่วมงานด้วยกันนี่แหละ ขับรถก็ต้องแข่งขันกันไปเข้างานให้ทันเวลา เหตุผลของการแข่งขันหรอครับ??? คคำตอบของผมคือเงิน เพราะเมื่อคุณชนะ มัมันจะทำให้คุณมีคุณค่ามากขึ้นในสายตาคนอื่นและสิ่งที่ตามมาก็คือตำแหน่งหน้าที่การงานที่ดี และที่สำคัญ เงินก็จะดีขึ้นด้วยเช่นกัน ผมกล้าพูดได้เต็มปากว่าเงินเป็นปัจจัยหลักที่ขับเคลื่อนผมในทุกวันนี้ ผมเลยไม่ได้คิดอะไร วันๆก้มหน้าก้มตาทำมันแต่งาน นอนวันละ 2-3 ชั่วโมงต่อวัน เพียงเพื่อที่จะได้มีเงินมาใช้จ่ายซื้อความสุข (ที่ผมเข้าใจ) ใส่ตัว
จนมาถึงอาทิตย์นี้ ผมก็ยังคงทำงานหนัก กลับบ้านดึกๆ จนวันหนึ่งผมถึงได้สังเกตเห็นว่าแม่ผมดูหงอยๆไป ไม่ค่อยร่าเริงสนุกสนานเหมือนแต่ก่อน ผมจึงเกิดความคิดที่จะพาท่านไปเที่ยวพักผ่อนสักหน่อย แต่ไปค้างก็คงจะลำบากเพราะงานก็รัดตัวเสียเหลือเกิน ผมจึงเกิดความคิดขึ้นมาว่าผมพาแม่ไปเที่ยวแบบไปเช้าเย็นกลับดีกว่า
ว่าแล้วผมก็พยายามเข้าเวปหาตั๋วเครื่องบินราคาถูกๆกะว่าพาแกบินไปเที่ยวไกลๆหน่อยแกคงจะสนุก ผมหาตั๋วอยู่พักใหญ่ก็ถอดใจเพราะดูเหมือนว่าราคาจะเกินงบไปแยะ ผมตัดใจไปแล้วจริงๆ เรียกได้ว่าล้มแผนไปเรียบร้อยโรงเรียนไทยกันเลย จนมาถึงวันศุกร์ที่ผ่านมาเวลาประมาณสองทุ่มได้ ไม่รู้อะไรดลใจ ผมเปิดเวปสายการบินสิงโตติดปีกแล้วก็หาตั๋วเดินทางไปเช้าวันเสาร์และกลับดึกๆวันเดียวกัน โชคเข้าข้างครับ ผมได้ตั๋วไปกลับอุดรธานีในราคาคนละประมาณ 2500 ได้ .... ใจแรกก็รู้สึกว่าแพงจังแต่ก็อะไรดลใจอีกก็ไม่รู้ ผมซื้อตั๋วสามใบด้วยกันสำหรับ แม่, ผม, และแฟนผม
ทีนี่ปัญหาต่อมาคือเราจะเดินทางในอุดรอย่างไร ว่าแล้วผมก็รีบเข้าเวปจองรถเช่าแต่ด้วยความที่ว่าจองสองทุ่ม รับรถเช้าวันรุ่งขึ้นจึงไม่มีที่ไหนรับจองผมเลย ผมถอดใจไปแล้วแหละแต่ก็ลองเข้าเวปของบัดเจ็ดเล่นๆ โชคดีอย่างไม่น่าเชื่อ เวปรับจองรถให้ผม สรุปวันเสาร์ผมบินไลอ้อนแอร์เวลา 06:20 ถึงอุดร 07:30 และขับรถเที่ยวเอง
ทีนี้ปัญหาใหญ่เลย แล้วจะไปเที่ยวที่ไหนหล่ะ ไปทำอะไรบ้างหล่ะ ... อุดรก็รู้จักแต่ VT แหนมเนือง .... บินไปเพื่อแค่ไปกินแหนมเนือง???? ว่าแล้วผมก็สาระวนหาข้อมูลพาแม่เที่ยว กว่าจะรู้ตัวก็ปาไปตีสองได้ ผมเลยรีบเข้านอนพักเอาแรงสักหน่อยโดยที่ตั้งปลุกไว้ที่ตีสี่ครึ่ง
ขอแว๊ปปปไปอาบน้ำก่อนนะครับ เดี๋เดี๋ยวผมกลับมาเขียนต่อ