..ตอนนี้ดิฉันอาศัยอยู่กับบ้านญาติเพราะพ่อและแม่ย้ายไปอยู่ด้วยกันที่อื่นตอนฉันยังเด็กฉันเลยได้การเลี้ยงดูจากญาติโดยตลอดมา แต่ฉันยิ่งอยู่ยิ่งรู้สึกเหมือนไม่เคยได้ความรักหรือความอบอุ่นจากใครอีกเลยเหมือนตัวคนเดียว พอโตมาฉันก้เลยไปหาพ่อกะแม่บ้างเปนบางครั้ิงฉันก้อรู้สึกคิดถึงพวกเขานะค่ะแต่ไม่รู้ว่าเพราะความห่างกันนานหรือว่าอะไรทำให้รู้สึกว่าไม่อบอุ่นอีกเลยเวลาอยู่ด้วยกัน ทีแรกฉันก้อคิดว่าจะย้ายมายุกะแม่พ่อแต่ทางพ่อกับแม่ฉันการเงินก้อไม่ค่อยดีเท่าไรพวกเขาจึงชอบทะเลาะกันบ่อยมากเปนภาพที่ฉันเหนมาตั้งแต่เด็กเขาก้อยังเปนกันยุฉันอยากได้อะไรก้อต้องเก้บเงินซื้อเอง ฉันเปนคนที่ชอบเครียดมากไม่รุ้เปนเพราะอะไรชอบมีเรื่องให้คิดตลอดมาบางทีฉันก้อคิดว่าฉันเปนตัวภาระกับทุกคนจะเกิดมาทำไมก้ไม่รุ้ไม่มีค่าไรเลยพอมีเรื่องเครียดฉันไม่เคยปรึกษาใครเลยเก้บไว้ัคนเดวแล้วทำร้ายตัวเองถึงหาย ตอนนี้ฉันก้อเริ่มรู้สึกท้อใจมากเพราะฉันทำงานมาแล้วจะเก้บเงินซื้อของที่อยากได้ก้อไม่สักทีเพราะคนนี้ยืมคนนี้ยืมตลอดไม่รุ้จะทำไงแล้ว ฉันรุ้สึกไม่อยากจะอยู่อีกแล้วสิ ///
ท้อกับชีวิตรู้สึกไม่อยากจะอยู่อีกแล้วทำไงดี ??