ก่อนชมพูพันธ์ทิพย์ จะร่วงโรยรา ที่สวนวชิรเบญจทัศ (สวนรถไฟ)

จุดเริ่มต้นที่ไปถ่ายรูป ดอกชมพูพันธ์ทิพย์ ก็มาจาก ทนดูที่แต่ละคน เอารูป มาลงยั่วไม่ได้ เลยต้องขอจัด ไปยลโฉมความงาม ด้วยตา ตัวเองด้วย
รีวิว นี้ ไม่มีอะไร มาก แค่อยากเอารูปมาแชร์ให้เพื่อนๆ ได้ดูความงาม ของที่เที่ยว ใน กทม ว่า ก็ยังมี สถานที่สวยงาม ไม่ต้องเดินทางไปใกล
แถมยังเป็นการได้มาเดินเล่นสูดรับ กลิ่นไอ โอโซน ของอากาศบริสุทธิ์ ภายใต้ร่มไม้สีเขียว ลมพัดเย็นๆกันค่ะ

และคิดว่าหลายๆคนในที่นี้ ต้องไปกันบ่อยแน่ๆใช่ไหมคะ แต่ ความงามแบบนี้ ไม่ได้มีทุกวัน หรือทุก เดือนนะคะ แต่มีเพียงปีละครั้ง
เหมือนที่ใครหลายๆคน ไปดูซากุระที่ญี่ปุ่นกัน ที่ปีนึงจะออกดอกให้เห็นความงดงามเพียงปีละ 1 ครั้ง
ต้นดอกชมพูพันธ์ทิพย์ก็เช่นกันค่ะ ที่สวนวชิรเบญจทัศ (สวนรถไฟ)

ดอกร่วงหล่นลงไปในน้ำ มองดูเหมือนพรมดอกไม้เลยค่ะ

ช่วงที่ ไป หลายต้นเริ่มร่วงโรยลาจากกิ่งก้าน ไปค่อนข้างมากแล้วค่ะ แต่ก็ยังทิ้งร่องรอยของความสวยงามไว้บนพื้นดิน ให้ได้ดูด้วยค่ะ

บอกเลย ตอนแรกที่ได้ยินว่าดอกชมพูพันธ์ทิพย์นี่ คือ งง เลยว่าคือต้นอะไรน้า ก็เลยต้องไปหาข้อมูล พบว่ามันมีชื่อเรียกอื่นๆอีกว่า ชมพูอินเดีย ธรรมบูชา ตาเบบูย่าพันธุ์ทิพย์ แตรชมพู

เจอคุณลุงคุณป้า น่ารักมากๆค่ะ บรรยากาศที่เห็นวันนั้น คุณปู่ คุณย่า ต่างจูงมือกันไปถ่ายรูปคู่ มองดูแล้วอบอุ่น และอดที่จะอมยิ้มมีความสุขแทน ไปผกับภาพที่เห็นในวันนั้นไปด้วยเลยค่ะ

นั่งเล่นเพลินๆ ก็เจอเจ้าวิหกโฉบมาให้ได้มองดูเพลินจนลับตาเลยค่ะ

พื้นหลัง ดอกไม้สวยๆ ก็อดที่จะขอให้คนมีส่วนร่วมด้วยไม่ได้ (ประกอบกับอยากเอาลง เพราะอยากให้เป็นที่ระลึกกับน้องที่ไปด้วยกัน ที่จะไป work and holiday ที่ออสเป็นปี เลยทำให้อยากเอาทริปนี้ลงกระทู้ด้วย ถึงแม้จะถ่ายรูปไม่สวย ไม่ได้มือ อาชีพ แต่ก็อยากแบ่งปัน เรื่องราว มิตรภาพที่ดีเอาไว้ค่ะ )