(กระทู้ระบาย) รู้สึกผิดมาก ทำปลาตายยกบ่อ

เรามีบ่อปลาหางนกยูงขนาดค่อนข้างใหญ่อยู่กลางแจ้ง แต่มีร่มเงานะคะ
เลี้ยงมาได้เกือบสิบปีแล้ว แรก ๆ ก็ลองผิดลองถูก ตายบ้างอะไรบ้าง ปูลงบ้าง
ก็ปรับเแลี่ยนการเลี้ยงมาเรื่อย จนกระทั่งระบบนิเวศน์ในน้ำน่าจะลงตัว
ปลาออกลูกหลานตัวอ้วนกลมสวยงาม เราชอบไปนั่งเล่นข้างบ่อปลา เพลินดี

แต่มาสองสามปีหลัง คางคกชอบมาไข่ ปลาก็เริ่มตายอีก
สังเกตได้ว่า ลูกอ็อดมันชอบตอดปลา เราก็ใส่ต้นไม้ไปเยอะหน่อย
ให้ปลามีที่ซ่อน ไม่อยากช้อนลูกอ็อดทิ้ง สงสาร ปลาก็ไม่ค่อยตายแล้ว
ลูกอ็อดก็เริ่มสงยเสงี่ยมดี ขึ้นมากินอาหารปลาจนอ้วนเช่นกัน

เดือนที่ผ่านมา ยังนึกอยู่เลยว่า ปลาเยอะเต็มบ่อแล้ว จะขยายบ่อ
แล้วหาซื้อพ่อแม่พันธุ์มาเพิ่ม ในขณะเดียวกันในบ่อก็เริ่มมีดอกแหนขึ้นมา
ไม่ดี่ดอก เราก็ไม่ได้อะไร ผ่านไปแค่สองสามวัน มันกระจายเต็มบ่อปลาแล้ว
เราก็ต้องคอยเก็บออก วันสองวันที ให้มีที่ว่างบ้าง ตอนนั้นปลาก็ยังอยู่ดี

มีอาทิตย์ที่แล้ว ที่เรายุ่ง ๆ ให้อาหารปลาอย่างเเรยว ไม่ได้ช้อนแหนออก
ก็เห็นยังมีปลามาตอดอาหารเยอะอยู่  ก็ปล่อยผ่านไป จนกระทั่งวันนี้
มีเวลาช้อนแหนออก มาแหวกน้ำดูเท่านั่นแหละ หัวใจแทบสลาย
ปลาตัวใหญ่ ๆ ลอยตายกันเป็นสิบ ไม่นับที่เน่าเปื่อยใต้ก้นบ่ออีก
อยากจะร้องไห้  คือ น้ำเน่ามาก ปลาคงขาดออกซิเจน เราก็ช้อนแหนออก
ให้มากสุดเท่าที่จะมากได้ แต่ก็ไม่หมด ต้องรีบออกมาทำธุระ
ตอนนี้ปล่อยบ่อไว้แบบเดิม ยังไม่ได้ทำอะไรมาก กะว่า กลับถึงบ้าน
จะเอาแหนออกให้หมด แล้วเปิดน้ำใหม่ใส่ ให้ค่อย ๆ ล้นน้ำเก่าออกมา

รู้สึกแย่อย่างบอกไม่ถูก ทำชีวิตตายเป็นร้อย ด้วยความมักง่ายของตัวเองแท้ ๆ
เรานั่งดูมันบ่ย ๆ ปลาตัวใหญ่เกือบทุกตัว เราแทบจะจำมันได้หมด
ก่อนที่จะรู้ว่าตายยกบ่อ ก็ไม่ได้เอะใจเลย ว่าตอนที่ให้อาหาร ตัวที่ขึ้นมากินนั่นคือ ลูกอ็อด
นึกว่าปลายังอยู่ดีกัน

เศร้าแท้
ขอบคุณที่ฟังเราระบายค่ะ
มีอะไรแนะนำด้วยนะคะ