ลูกกินกาแฟแก้วละหลายร้อย...ทุกวัน พ่อแม่กินข้าวรวมกันวันละไม่ถึงสองร้อย

ผมเป็นเด็กบ้านนอกคนนึงที่โชคดีได้เข้าไปเรียนในเมืองครับ
ผมจึงมีโอกาสได้เห็นความเป็นอยู่ของทั้งชุมชนเมืองและชุมชนตจว.
สิ่งที่เห็นและสัมผัสได้คือภาพลักษณ์ของคนที่อาศัยในชุมชนเมืองนั้นสำคัญมากๆๆๆๆๆ
ไม่ว่าจะยากดีมีจนอย่างไร คุณจะต้องทำตัวให้ดูดี

ผมเห็นเพื่อนหลายคนอัพเฟส อัพig กำลังนั่งกินกาแฟแก้วเป็นร้อยๆ
ไปเดินพารากอน ใส่เสื้อผ้าตัวนึงเป็นพันๆ โทรศัพท์เครื่องเป็นหมื่นๆ อัพเดทใหม่ล่าสุดตลอด
แต่อีกมุมที่เห็นคือ พ่อกับแม่แก่ๆของเขาที่อยู่ตจว.ต้องมีอาชีพรับจ้างได้เงินวันละสองร้อย
และแถมยังต้องไปกู้หนี้ยืมสิน(หนี้นอกระบบ)มาเพื่อเลี้ยงปากเลี้ยงท้องอย่างลำบาก

ที่ตั้งกระทู้นี้ขึ้นมาเพื่ออยากจะให้ใครก็ตามที่หลงลืมบุพการีอยู่
โปรดหันกลับมาดูแลท่านบางน่ะครับ
อย่ามัวแต่ห่วงตัวเองจนลืมบุญคุณบิดามารดาครับ

สำหรับท่านใดที่ดูแลพ่อแม่เป็นอย่างดีแล้ว
ผมขอชื่นชมจากใจครับ
ขอเป็นกำลังใจให้ทุกๆคนดูแลพ่อแม่เป็นอย่างดีครับผม