ไม่รู้จะเล่าไงดี เรื่องมันโคตรยาวเลย แค่อยากระบายมันอึดอัด คือตอนนี้เรียนอยู่มหาลัยแห่งหนึ่งอ่านะ ตอนปีแรกที่เข้ามา ก็มีบ้างแหละแอบชอบเพื่อนในห้องเพราะมาจากต่างที่กัน แต่เราเป็นคนเก็บความรู้สึกชอบนะ เลยทำตัวปกติ ไม่อะไร เพราะอีกอย่างเราก้อมีแฟนอยู่แล้วด้วย จนวันนึงเพื่อนผู้ชายคนนึงที่เราสนิทด้วย ชื่อสมมุตินะ ชื่อ A เค้ามาบอกกะเราว่าเค้าชอบเราตั้งแต่แรกแล้ว แต่เห็นเรามีแฟนเลยไม่อยากอะไรไม่อยากมีปัญหา อื้มลืมบอก เพื่อนทุกคนต้องมีคู่บัดดี้นะ นาย A เค้าก็มีบัดดี้ เป็นสาวสวยเลยเชียว หลังจากที่เค้าบอกความในจัยกะเราๆก้อเก็บมาคิดนะ ว่าจะเอางัยดี เพราะเรากลัวเสียเพื่อนงัยเลยว่าอย่าเลยดีกว่า แบบนี้แหละดีแล้ว โธ่ทั้งที่รู้สึกดีไปแล้ว แต่เอาเหอะ ไม่อยากเสียเพื่อนไงเราต้องเรียนด้วยกันอีกนาน จนผ่านมา เค้าก้อไปบอกความในจัยกับบัดดี้เค้า จนที่สุดเค้าก้อคบกัน เออ..แร้วเราจะคิดยังงัยดี แต่เราก้อไม่มีสิทธินะ ก้อปล่อยปัย เราก้อมีเพื่อนผุ้ชายที่สนิทอีกคนนะ ชื่อนาย B แล้วกัน เค้าชอบหยอก ชอบแกล้งเราประจำ แต่เราไม่คิดรัยหรอก เพื่อนกัน หลังๆชอบคุยแปลกๆ ชวนเป็นกิ๊ก เราก้อขำนะ คิดว่ามันเล่นมุขงัย เราก้อหยอกแบบไม่ได้คิดอารัย ปรากฎว่ามันขอเราเป็นกิ้กจิงๆ เอ้า เอาไงดีฟ่ะ เริ่มลำบากจัยอีกแล้ว กลัวเสียเพื่อน เออ..แต่ที่สำคัญมันมีแฟนแล้ว เห้ยยังงัยเนี่ย แต่สุดท้ายเราก้อยอมเปงกิ๊กนะ เพราะเราคิดว่า B มันมีแฟนแล้ว เราก็มีแฟนแล้วเหมือนกัน คงไม่อะไรหรอก จะได้ช่วยๆกันเรียน เค้าช่วยเรานะ แอบหวังผลประโยชน์นิดๆ เห้ออ แมร่งเป้นอะไรที่อึดอัดโคตรๆแบบว่าไม่สามารถบอกใครได้ไง ห้ามให้ใครรู้ว่าเป้นกิ๊กกัน เราเองก้อกลัวนะ กลัวเค้าจะทะเลาะกับแฟน ส่วนเราอ่าหรอ เป็นพวกน่าสงสารมีแฟนก็เหมือนไม่มี วันๆไปเรียน กินข้าว กลับห้อง ไม่มีอะไรมากมาย พอแอบคบไปคบมา เราก้อเริ่มรู้สึกดีนะ มีคนคอยเอาใจใส่จัย คอยดูแล คัยเป้นเราก้อต้องรู้สึกแน่ เรามั่นจัย เพราะ B เป้นผู้ชายน่ารักมาก หลังๆ B กลับใช้ให้เราเลิกกับแฟน แล้วจะดูแลเราเอง เห้ย ได้ไง ใช้ให้เราเลิก แล้วตัวเองล่ะไมไม่เลิก ไหนว่าแคร์เรามาก ไมพูดแบบนี้ รู้สึกเหมือนกันมั้ย ว่ามันเห็นแก่ตัว เราก็เรยตัดสินจัยห่างเลย เฉยๆ ทักเฟสมาเราก้อเงียบ แบบว่าหมั่นไส้สุดๆ จนผ่านมาซักพัก ความรักของ A และบัดดี้ ก้อจบลงเนื่องจากทั้งคู่เค้าแตกต่างกันเกินไป A ก้อเริ่มกลับหันมาสนจัยเรามาหาเรา หยอกบ้าง แกล้งบ้าง เออ เรารู้สึกไม่ดีเลย เพราะ A ไปคบกะเพื่อนเราแล้ว เราจะมองหน้าเพื่อนลำบาก เพราะเค้าก้อยังมีเยื่อใยกันอยู่ ทัมใจลำบากจิง เรียนห้องเดียวกันอีก แต่ที่ลำบากจัยกว่านั้นอีก AกะB มันเป็นเพื่อนสนิทกันงัย แต่ B มันรุ้นะ ว่า A คิดไงกับเรา คอยดูอยู่ห่างๆ แต่ A มันก็สงสัยเหมือนกันนะ ว่า ไอ B มันชอบหายไปไหน มาหาเราหรือป่าว A มันไม่อยากมีปัญหากับเพื่อนเอง เออ เราเข้าจัยนะ แต่ B มันสั่งนักสั่งหนาห้ามบอก เคยคิดบ้างมั้ย ว่าสองตัวกำลังทำหั้ยกุประสาทหลอน อีกคนกระล่อนไปเรื่อย อยากคบคัยก้อได้ ไม่พอจัยก็เปลี่ยนโดยไม่คิดว่าเค้าเป้นกันไหม มองหน้ากันได้หรือป่าว อีกคนก็มีแฟนที่คบมานาน โดยให้เราเป้นแค่คนในความลับไม่มีสิทธิอะไรทั้งนั้น บางทีก็คิดนะ ว่าไอสองตัวนี้ มันกำลังเห็นเราเป็นตัวตลกหรือป่าว ไมไม่นึกถึงความรู้สึกเราบ้างฟ่ะ ยิ่งเราไม่มีแฟน ใครมาดีด้วย เราก้อรู้สึกดีนะ แต่ต้องใช้เวลา แต่สุดท้ายความรู้สึกก้อถูกทำลายจนได้ เพราะความเห็นแก่ตัว มันคงมีความสุขมากลล่ะมั้ง ที่เหงเราเป็นตัวตลก เรื่องราวจะเป้นไงต่อก็ยังไม่รู้ ยังไม่มีจุดจบเลย รอตอนต่อไปแล้วกันเนอะ
ปล.ขออภัยที่ใช้คำหยาบ ถ้าคิดว่าไม่อยากอ่าน หั้ยคิดซะว่า อีบ้ามันเพ้อรัยฟ่ะ ชั่งมัน ไม่สนดีกว่า คิดแบบนี้แร้วกันนะ อย่าว่ากันนะ แค่อยากบ่น อยากระบาย เป็นคนไม่เด็ดขาดไง เลยต้องเป็นแบบนี้
เพื่อนเรียนห้องเดียวกันมาชอบ คัยเป็นแบบนี้บ้าง
ปล.ขออภัยที่ใช้คำหยาบ ถ้าคิดว่าไม่อยากอ่าน หั้ยคิดซะว่า อีบ้ามันเพ้อรัยฟ่ะ ชั่งมัน ไม่สนดีกว่า คิดแบบนี้แร้วกันนะ อย่าว่ากันนะ แค่อยากบ่น อยากระบาย เป็นคนไม่เด็ดขาดไง เลยต้องเป็นแบบนี้