ขอแชร์ประสบการณ์งี่เง่าของคู่ผมหน่อยนะครับ เรื่องเล็กๆก็เป็นปัญหาได้
เริ่มเลยนะครับ.. เรื่องมีอยู่ว่าผมขอเธอเป็นแฟนเมื่อวันที่ 9 ธ.ค. ที่ผ่านมานี้เองครับ พอหลังจากคบกันไม่กี่วันเธอมาบอกว่าขอเปลี่ยนวันเอนิเวอร์นะเป็นนับวันที่ 10 ธ.ค. แทนเพราะ วันที่ 9 มันซ้ำกับเพื่อนสนิทเธอ ผมนี่หงุดหงิดมากครับ ผมขอวันไหนมันก็ต้องเป็นวันนั้นหรือเปล่าครับ อีกอย่าง วันที่ 10 ธ.ค. ก็เป็นวันเสียของพ่อผม ซึ่งผมคงไม่มีกระจิตกระใจไปกินข้าวดูหนังฟังเพลงกับเธอหรอกครับ มันเป็นวันที่ครอบครัวผมเศร้าที่สุดในชีวิต ยังไงก็ต้องอยู่ลำลึกถึงท่าน ผมก็อธิบายให้เธอฟังครับแต่เธอก็เถียงว่าจะเอาวันนี้ ไม่สนก็จะนับวันนี้.. ผมก็ขี้เกียจเถียงครับเลยปล่อยเลยตามเลย (แต่ในใจลึกๆก็ไม่โอเคอยู่ดี) จนสุดท้ายผมตัดสินใจพูดเรื่องนี้อีกครั้งเมื่อวันที่ 10 มี.ค. ที่ผ่านมาครับ ผมก็บอกเขาดีๆว่าไม่นับวันที่ 10 ได้มั้ยวันเสียพ่อเรา เค้าก็บอกว่า เธอต้องเปลี่ยนมุมมองสิว่าวันร้ายๆจะได้กลายเป็นดีไง.. (ผมถามหน่อยครับใครมันจะทำลงครับ? ไงผมก็ต้องนึกถึงพ่อก่อนอยู่แล้ว) แล้วเราก็เถียงกันครับ จากนั้นเหมือนเธอพยายามสงบศึกครับบอก งั้นตัดปัญหาไม่ต้องมีวันครบรอบเลยมั้ย(จะไม่มีได้ไงผมขอวันที่ 9 ก็ชัดเจนอยู่แล้ว) แล้วบอกว่าถ้าผมรู้จักแยกแยะมันจะไม่เป็นปัญหาเลย ผมฉุนมากครับเลยสวนไปครับว่า "ถ้าเราไปขอเธอเป็นแฟนในวันที่พ่อแม่เธอเสียเธอจะรับรักเรามั้ย? ใครกันแน่ที่ไม่แยกแยะแค่วันซ้ำกับเพื่อนเรื่องใหญ่มากเลยหรอ ชั่งน้ำหนักดูนะ" หลังจากนั้นเธออ่านไลน์ไม่ตอบเลยครับ ตั้งดิสดำจนถึงตอนนี้..
คือเราเองก็ทะเลาะกันบ่อยครับไม่ใช่แค่เรื่องนี้เรื่องเดียว เรื่องไหนผมผิดผมงี่เง่าผมก็ขอโทษเค้าครับ แต่เรื่องบางเรื่องผมไม่ผิดผมก็อยากให้เค้ายอมรับความจริงบ้างไม่ใช่ดื้อดึง เอาแต่ใจ เป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆผมก็คงไม่ไหวครับ เหนื่อย(ถึงจะรักก็เถอะ)
ผมไม่รู้ว่าสิ่งที่ผมพูดมันแรงไปหรือเปล่าแต่ผมก็อยากให้เธอเข้าใจผม ยอมผมบ้างอะครับไม่ใช่เอาแต่ใจแบบนี้
ปล.ขอบคุณที่ทนอ่านเรื่องงี่เง่าของคู่ผมครับ
แค่วัน anniversary ก็ทำให้มันเป็นปัญหาได้
เริ่มเลยนะครับ.. เรื่องมีอยู่ว่าผมขอเธอเป็นแฟนเมื่อวันที่ 9 ธ.ค. ที่ผ่านมานี้เองครับ พอหลังจากคบกันไม่กี่วันเธอมาบอกว่าขอเปลี่ยนวันเอนิเวอร์นะเป็นนับวันที่ 10 ธ.ค. แทนเพราะ วันที่ 9 มันซ้ำกับเพื่อนสนิทเธอ ผมนี่หงุดหงิดมากครับ ผมขอวันไหนมันก็ต้องเป็นวันนั้นหรือเปล่าครับ อีกอย่าง วันที่ 10 ธ.ค. ก็เป็นวันเสียของพ่อผม ซึ่งผมคงไม่มีกระจิตกระใจไปกินข้าวดูหนังฟังเพลงกับเธอหรอกครับ มันเป็นวันที่ครอบครัวผมเศร้าที่สุดในชีวิต ยังไงก็ต้องอยู่ลำลึกถึงท่าน ผมก็อธิบายให้เธอฟังครับแต่เธอก็เถียงว่าจะเอาวันนี้ ไม่สนก็จะนับวันนี้.. ผมก็ขี้เกียจเถียงครับเลยปล่อยเลยตามเลย (แต่ในใจลึกๆก็ไม่โอเคอยู่ดี) จนสุดท้ายผมตัดสินใจพูดเรื่องนี้อีกครั้งเมื่อวันที่ 10 มี.ค. ที่ผ่านมาครับ ผมก็บอกเขาดีๆว่าไม่นับวันที่ 10 ได้มั้ยวันเสียพ่อเรา เค้าก็บอกว่า เธอต้องเปลี่ยนมุมมองสิว่าวันร้ายๆจะได้กลายเป็นดีไง.. (ผมถามหน่อยครับใครมันจะทำลงครับ? ไงผมก็ต้องนึกถึงพ่อก่อนอยู่แล้ว) แล้วเราก็เถียงกันครับ จากนั้นเหมือนเธอพยายามสงบศึกครับบอก งั้นตัดปัญหาไม่ต้องมีวันครบรอบเลยมั้ย(จะไม่มีได้ไงผมขอวันที่ 9 ก็ชัดเจนอยู่แล้ว) แล้วบอกว่าถ้าผมรู้จักแยกแยะมันจะไม่เป็นปัญหาเลย ผมฉุนมากครับเลยสวนไปครับว่า "ถ้าเราไปขอเธอเป็นแฟนในวันที่พ่อแม่เธอเสียเธอจะรับรักเรามั้ย? ใครกันแน่ที่ไม่แยกแยะแค่วันซ้ำกับเพื่อนเรื่องใหญ่มากเลยหรอ ชั่งน้ำหนักดูนะ" หลังจากนั้นเธออ่านไลน์ไม่ตอบเลยครับ ตั้งดิสดำจนถึงตอนนี้..
คือเราเองก็ทะเลาะกันบ่อยครับไม่ใช่แค่เรื่องนี้เรื่องเดียว เรื่องไหนผมผิดผมงี่เง่าผมก็ขอโทษเค้าครับ แต่เรื่องบางเรื่องผมไม่ผิดผมก็อยากให้เค้ายอมรับความจริงบ้างไม่ใช่ดื้อดึง เอาแต่ใจ เป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆผมก็คงไม่ไหวครับ เหนื่อย(ถึงจะรักก็เถอะ)
ผมไม่รู้ว่าสิ่งที่ผมพูดมันแรงไปหรือเปล่าแต่ผมก็อยากให้เธอเข้าใจผม ยอมผมบ้างอะครับไม่ใช่เอาแต่ใจแบบนี้
ปล.ขอบคุณที่ทนอ่านเรื่องงี่เง่าของคู่ผมครับ