สวัสดีครับ วันนี้มาเสนอความรักแบบฉบับเศร้าๆอีกแล้วนะครับ
เรื่องรักๆใคร่ๆนี่นะ ถ้าไม่เจอกับตัวเองบางทียากจะเข้าใจจริงๆ เป็นเรื่องจริงที่ผมเจอมาด้วยตัวเอง บางทีก็พยามหาคำตอบให้คำถามในใจผมเองว่า ทำไม ทำไม ทำไม แต่ก็คิดไม่ออก ขนาดว่าตอนนี้ 28 แล้วนะครับ เอาเป็นว่ามาฟังเรื่องราวกันก่อนนะครับ
ก่อนอื่นผมนะก็เป็นเกย์คนหนึ่งครับ ก็เกิดอยากมีแฟน แบบคนอื่นเขาบ้างลองเล่นแอพหาคู่ ลองหาตาม บาดู หรือแม้แต่โพสตาม Social ต่างๆก็ไม่เจอเลยครับ ส่วนใหญ่จะเจอแต่ประเภท Sex แบบชั่วคราว ซึ่งผมก็ไม่ได้ว่าเขาผิดนะครับเราก็คนละจุดประสงค์ก็ยินดีคุยแต่ปฏิเสธเลี่ยงอย่างมีมารยาทไปก่อนครับ
แล้ววันหนึ่งผมก็เจอคนหนึ่ง ขอติดตามผมใน IG ผมก็ยินดีตอบรับให้นะครับ ด้วยความที่เขาน่ารักผมเหมือนจะแบบว่าลองจีบดีใหม 2 ใจมากๆ กลัวเขาปฏิเสธเพราะเราก็หน้าตาบ้านมาก ต่างจากเขาที่ แนว K-Pop ยังไงยังงั้นครับ
ผ่านไปประมาณ 3 วันเขาก็เริ่มมาคอมเมนท์รูปผมด้วยข้อความดีๆ เช่น "น่ารักดี" "หล่อจัง" หรือแม้แต่บางรูปที่ผมถ่ายคู่กับเพื่อนสนิทแบบเล่นกันหอมแก้มกัน เขาก็แอบมาแซวนะครับ "มีแฟนซะแล้ว เสียดายแย่" นั่นแหละโพสนี่แหละที่พาผมเข้าประเด็น ผมเลยลองตามสืบหาเฟซบุ๊ค ของน้องคนนั้น จนเจอ แล้วผมก็เริ่มทักทายเขา เราคุยกันเรื่อยๆ จนผ่านไป 1 เดือน น้องเขาน่ารักมาก และยังคงมาคอมเมนท์ พูดดีตลอดครับ หรือผมชอบเขามากขึ้นด้วยก็ไม่รู้
ประมาณ 2 เดือนเศษ ผมก็เริ่มจีบเขาครับ มีเบอร์น้องเขาแล้ว วันนั้น ขออนุญาติเขานัดทานข้าว แต่เขาปฏิเสธผมทุกรอบ ผมก็แอบน้อยใจนะครับหรือว่าน้องเขาแค่คุยสนุก ตอนเย็นแล้วผมเลยโทรหาน้อง เขาก็รับพูดปกติครับ ผมเลยถามเขาว่ามีอะไรหรือเปล่าทำไมถึงไม่อยากทานข้าวกับผม น้องเขาก็บอกว่ามันเร็วไป สำหรับผมผมคิดว่าเราควรจะเจอกันบ้างนะครับ พูดคุย เจอหน้ากันทานข้าวด้วยกัน ผมเลยถามอีกหนึ่งคำถาม ""ขอโทษนะครับ น้องมีแฟนแล้วใช่ไหมครับถึงไม่อยากให้ผมไปหา บอกได้นะครับ ผมไม่ว่าครับถ้ามันเป็นเรื่องจริง ผมยินดีเป็นพี่น้องกันก็ได้""
ผมติดตาม ทวงถามทุกข์สุข คุยกับเขาทุกวัน จนผ่านไปครึ่งปี ผมเลยขอเขาเป็นแฟน เขาบอกว่าถ้าจะเป็นแฟนขออะไรได้ไหม
1.ขอไม่มีอะไรกัน 2.เราให้พี่กอดอย่างเดียวหอมแก้มได้ 3.เราไม่ชอบทานข้าวร่วมกับใคร 4.ถ้าเกิดวันไหนเขาตายตัวเองต้องมีคนใหม่
พี่ทำได้ไหม
ผมอึ้งนะครับกับคำขอร้องแปลกๆไม่ใช่ว่าเรามีความต้องการหรือไม่มีเลย แต่เราแค่งง ว่าเขากำลังทำอะไรอยู่
ผมขอร้องเขา ว่าถ้าผมทำได้คุณจะตอบไหมว่าเพราะอะไรถึงขอ 4เรื่องนี้
****เพราะ น้องเป็นไวรัสตับอักเสบ B ไม่อยากให้ใครต้องมาติดโรคนี้ วันที่มีงาน บายเนียร์ที่มหาลัย เราเมามาก พี่คณะนิเทศมอมเหล้าเรา แล้วมีอะไรกับเรา เราไม่รู้ตัวเลย พอเรามาสมัครงานผลตรวจมันก็ออกมาว่าเราเป็น แบบนี้พี่จะรักเราอีกไหม เราไม่มีใครเพราะเราไม่อยากให้ใครมาติดมันจากเรา เราชอบพี่นะพี่โทรหาเรา พี่ให้กำลังใจเวลามีปัญหา แต่เรื่องโรคภัยไข้เจ็บ มันทำไม่ได้จริงๆ รู้อย่างนี้พี่ยังรับได้หรอ
-- ผมก็สงสารเขานะครับ น้อยคนที่มีโรคแล้วจะบอกกันตรงๆ ผมก็คงทำอะไรไม่ได้ ต้องยอมรับไปโดยปริยาย แต่เดี๋ยวก่อน ไม่ใช่ว่าผมจะทิ้งเขานะครับ ความผูกพันที่เรามีให้กัน น้ำเสียงจากโทรศัพท์ และการที่ผมไปแอบมองเขาที่ทำงานมันทำให้ผม ไม่รังเกียจเขาเลย และผมมีความสุขมากที่ได้รักเขา ผมก็ทำได้อย่างที่เขาขอเพราะ 1.ทำตามที่เขาต้องการ 2.ผมจะได้ปลอดโรค เพราะโรคนี้แค่ปากเป็นแผล หรือแม้แต่ เหงือกมีปัญหา จูบปากกัน ดื่มน้ำร่วมกันมันก็ติดแล้ว ไม่มีใครอยากเป็นโรค แต่ผมคงทิ้งคนที่ผมรักไม่ได้ ผมยังคงไปดูหนังกับเขา ทานข้าวร่วมกัน แต่ Safe ตัวเองทุกด้าน โดยที่เราตกลงกันแล้วว่าผมไม่ได้รังเกียจเขาด้วยใจและเขาก็ไม่ว่าถ้าผมจะทำอะไรที่สามารถป้องกันได้
-ผ่านไป 2 ปี เขาก็ร่างกายทรุดโทรม ที่บ้านเขาก็ส่งไปรักษาที่โรงพยาบาล ผมไปหาเขาทุกวัน ทุกครั้งที่ผมเห็นรอยยิ้มเขา ผมร้องไห้ทุกครั้ง ผมร้องไห้รอวันที่เขาจากไป ผมไม่เข้าใจว่าทำไม เวลาที่เราเจอรักดีๆ ทำไมมันสั้นมาก และแล้วเขาก็ทิ้งผมไป ด้วยอายุแค่ 25 ปี ผมยังจำหน้าเขาทุกวัน ว่าคนนี้ที่ผมรัก และเขารักผม เขาบอกผมทุกวัน จนมาถึงทุกวันนี้ ผมก็ไม่รู้สึกอยากรักใครอีกเลยเหมือนความรักผมมันยังค้างอยู่ที่เขาคนนั้น
เดย์ รักนายมากนะครับ คิดถึงเสมอ แอล
ความรักในเวลาสั้นๆ
เรื่องรักๆใคร่ๆนี่นะ ถ้าไม่เจอกับตัวเองบางทียากจะเข้าใจจริงๆ เป็นเรื่องจริงที่ผมเจอมาด้วยตัวเอง บางทีก็พยามหาคำตอบให้คำถามในใจผมเองว่า ทำไม ทำไม ทำไม แต่ก็คิดไม่ออก ขนาดว่าตอนนี้ 28 แล้วนะครับ เอาเป็นว่ามาฟังเรื่องราวกันก่อนนะครับ
ก่อนอื่นผมนะก็เป็นเกย์คนหนึ่งครับ ก็เกิดอยากมีแฟน แบบคนอื่นเขาบ้างลองเล่นแอพหาคู่ ลองหาตาม บาดู หรือแม้แต่โพสตาม Social ต่างๆก็ไม่เจอเลยครับ ส่วนใหญ่จะเจอแต่ประเภท Sex แบบชั่วคราว ซึ่งผมก็ไม่ได้ว่าเขาผิดนะครับเราก็คนละจุดประสงค์ก็ยินดีคุยแต่ปฏิเสธเลี่ยงอย่างมีมารยาทไปก่อนครับ
แล้ววันหนึ่งผมก็เจอคนหนึ่ง ขอติดตามผมใน IG ผมก็ยินดีตอบรับให้นะครับ ด้วยความที่เขาน่ารักผมเหมือนจะแบบว่าลองจีบดีใหม 2 ใจมากๆ กลัวเขาปฏิเสธเพราะเราก็หน้าตาบ้านมาก ต่างจากเขาที่ แนว K-Pop ยังไงยังงั้นครับ
ผ่านไปประมาณ 3 วันเขาก็เริ่มมาคอมเมนท์รูปผมด้วยข้อความดีๆ เช่น "น่ารักดี" "หล่อจัง" หรือแม้แต่บางรูปที่ผมถ่ายคู่กับเพื่อนสนิทแบบเล่นกันหอมแก้มกัน เขาก็แอบมาแซวนะครับ "มีแฟนซะแล้ว เสียดายแย่" นั่นแหละโพสนี่แหละที่พาผมเข้าประเด็น ผมเลยลองตามสืบหาเฟซบุ๊ค ของน้องคนนั้น จนเจอ แล้วผมก็เริ่มทักทายเขา เราคุยกันเรื่อยๆ จนผ่านไป 1 เดือน น้องเขาน่ารักมาก และยังคงมาคอมเมนท์ พูดดีตลอดครับ หรือผมชอบเขามากขึ้นด้วยก็ไม่รู้
ประมาณ 2 เดือนเศษ ผมก็เริ่มจีบเขาครับ มีเบอร์น้องเขาแล้ว วันนั้น ขออนุญาติเขานัดทานข้าว แต่เขาปฏิเสธผมทุกรอบ ผมก็แอบน้อยใจนะครับหรือว่าน้องเขาแค่คุยสนุก ตอนเย็นแล้วผมเลยโทรหาน้อง เขาก็รับพูดปกติครับ ผมเลยถามเขาว่ามีอะไรหรือเปล่าทำไมถึงไม่อยากทานข้าวกับผม น้องเขาก็บอกว่ามันเร็วไป สำหรับผมผมคิดว่าเราควรจะเจอกันบ้างนะครับ พูดคุย เจอหน้ากันทานข้าวด้วยกัน ผมเลยถามอีกหนึ่งคำถาม ""ขอโทษนะครับ น้องมีแฟนแล้วใช่ไหมครับถึงไม่อยากให้ผมไปหา บอกได้นะครับ ผมไม่ว่าครับถ้ามันเป็นเรื่องจริง ผมยินดีเป็นพี่น้องกันก็ได้""
ผมติดตาม ทวงถามทุกข์สุข คุยกับเขาทุกวัน จนผ่านไปครึ่งปี ผมเลยขอเขาเป็นแฟน เขาบอกว่าถ้าจะเป็นแฟนขออะไรได้ไหม
1.ขอไม่มีอะไรกัน 2.เราให้พี่กอดอย่างเดียวหอมแก้มได้ 3.เราไม่ชอบทานข้าวร่วมกับใคร 4.ถ้าเกิดวันไหนเขาตายตัวเองต้องมีคนใหม่
ผมอึ้งนะครับกับคำขอร้องแปลกๆไม่ใช่ว่าเรามีความต้องการหรือไม่มีเลย แต่เราแค่งง ว่าเขากำลังทำอะไรอยู่
ผมขอร้องเขา ว่าถ้าผมทำได้คุณจะตอบไหมว่าเพราะอะไรถึงขอ 4เรื่องนี้
****เพราะ น้องเป็นไวรัสตับอักเสบ B ไม่อยากให้ใครต้องมาติดโรคนี้ วันที่มีงาน บายเนียร์ที่มหาลัย เราเมามาก พี่คณะนิเทศมอมเหล้าเรา แล้วมีอะไรกับเรา เราไม่รู้ตัวเลย พอเรามาสมัครงานผลตรวจมันก็ออกมาว่าเราเป็น แบบนี้พี่จะรักเราอีกไหม เราไม่มีใครเพราะเราไม่อยากให้ใครมาติดมันจากเรา เราชอบพี่นะพี่โทรหาเรา พี่ให้กำลังใจเวลามีปัญหา แต่เรื่องโรคภัยไข้เจ็บ มันทำไม่ได้จริงๆ รู้อย่างนี้พี่ยังรับได้หรอ
-- ผมก็สงสารเขานะครับ น้อยคนที่มีโรคแล้วจะบอกกันตรงๆ ผมก็คงทำอะไรไม่ได้ ต้องยอมรับไปโดยปริยาย แต่เดี๋ยวก่อน ไม่ใช่ว่าผมจะทิ้งเขานะครับ ความผูกพันที่เรามีให้กัน น้ำเสียงจากโทรศัพท์ และการที่ผมไปแอบมองเขาที่ทำงานมันทำให้ผม ไม่รังเกียจเขาเลย และผมมีความสุขมากที่ได้รักเขา ผมก็ทำได้อย่างที่เขาขอเพราะ 1.ทำตามที่เขาต้องการ 2.ผมจะได้ปลอดโรค เพราะโรคนี้แค่ปากเป็นแผล หรือแม้แต่ เหงือกมีปัญหา จูบปากกัน ดื่มน้ำร่วมกันมันก็ติดแล้ว ไม่มีใครอยากเป็นโรค แต่ผมคงทิ้งคนที่ผมรักไม่ได้ ผมยังคงไปดูหนังกับเขา ทานข้าวร่วมกัน แต่ Safe ตัวเองทุกด้าน โดยที่เราตกลงกันแล้วว่าผมไม่ได้รังเกียจเขาด้วยใจและเขาก็ไม่ว่าถ้าผมจะทำอะไรที่สามารถป้องกันได้
-ผ่านไป 2 ปี เขาก็ร่างกายทรุดโทรม ที่บ้านเขาก็ส่งไปรักษาที่โรงพยาบาล ผมไปหาเขาทุกวัน ทุกครั้งที่ผมเห็นรอยยิ้มเขา ผมร้องไห้ทุกครั้ง ผมร้องไห้รอวันที่เขาจากไป ผมไม่เข้าใจว่าทำไม เวลาที่เราเจอรักดีๆ ทำไมมันสั้นมาก และแล้วเขาก็ทิ้งผมไป ด้วยอายุแค่ 25 ปี ผมยังจำหน้าเขาทุกวัน ว่าคนนี้ที่ผมรัก และเขารักผม เขาบอกผมทุกวัน จนมาถึงทุกวันนี้ ผมก็ไม่รู้สึกอยากรักใครอีกเลยเหมือนความรักผมมันยังค้างอยู่ที่เขาคนนั้น
เดย์ รักนายมากนะครับ คิดถึงเสมอ แอล