หน้าแรก
คอมมูนิตี้
ห้อง
แท็ก
คลับ
ห้อง
แก้ไขปักหมุด
ดูทั้งหมด
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
แท็ก
แก้ไขปักหมุด
ดูเพิ่มเติม
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
{room_name}
{name}
{description}
กิจกรรม
แลกพอยต์
อื่นๆ
ตั้งกระทู้
Pantip MALL
เข้าสู่ระบบ / สมัครสมาชิก
เว็บไซต์ในเครือ
Bloggang
Pantown
PantipMarket
Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
เกี่ยวกับเรา
กฎ กติกา และมารยาท
คำแนะนำการโพสต์แสดงความเห็น
นโยบายเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล
สิทธิ์การใช้งานของสมาชิก
ติดต่อทีมงาน Pantip
ติดต่อลงโฆษณา
ร่วมงานกับ Pantip
Download App Pantip
Pantip Certified Developer
ล่องลอย
กระทู้สนทนา
กลอนไทย
แต่งกลอน
บทกวี
ปลดปลงปลดปลิวปลดปล่อย
ล่องลอยล่องแล้วล่องลับ
นานเนิ่นนานนักนานนับ
จบจับจบจากจบจริง
รักร้อนรักรอนรักร้าว
ดวงดาวดวงดับดวงดิ่ง
ชักเชือนชักช้ำชักชิง
สิ้นสุดสิ้นสิ่งสิ้นสราญ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
ทำไรลงไปเนี่ย
▼
กำลังโหลดข้อมูล...
▼
แสดงความคิดเห็น
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
ร้างร้าวใจรอน
ดาวคล้อยไกลห่างทิ้ง...................มืดมน จันทร์ดับดุ่มเวียนวน.....................ไขว่คว้า เวิ้งว้างทุรายรน...........................ว้าเหว่ ยิ่งนา ซบร่างทร
nana_tjj
***“ขื่นขม”***
อยู่อย่างคนเพ้อฝันในวันเศร้า เคียงคู่เงาระทมตรมหนักหนา ขาดคนคอยห่วงใยให้พึ่งพา เปรียบเศษดินท้องนาค่าไม่มี ต้องเจ็บช้ำจำทนเหมือนคนบ้า โชคชะตาคลับคล้ายไกลหลีกหนี
สุนันยา
โมหาคติ
สิงห์ริมถนน
****คืนฝนพรำ(อีกแล้ว)****
สายพิรุณตอกย้ำ ให้ช้ำหนัก คิดถึงรัก ก่อนเคย เกยแนบหนุน ตอนนี้ห่างร้างไกล ไม่การุญ สิ้นละมุน อุ่นไอ ไร้อาวรณ์ ยากต่อต้าน หวั่นไหว ในดวงจิต ดังลิขิต ปิดไว้ ให้หลอ
สุนันยา
O อาวรณ์ .. ที่ซ่อนเร้น ..? O
0 เผยออกมาสักทีจะดีไหม ซ่อนเร้นอยู่ทำไม .. หนอ-ใจนั่น เมื่อต่างก็ .. มีใจมอบให้กัน พร้อมใฝ่ฝันเฝ้าอยู่ .. อย่างรู้คอย 0 คิดถึง .. ละห้อยเห็นเมื่อเร้นหน้า ด้วยแว
สดายุ...
ดึกสงัด
สงัดดึกสงบหน้า..........นวลจันทร์ ตีสี่ส่องแสงพรรณ.........ผ่องแผ้ว เมฆลอยล่องแปรผัน......พานผ่าน กันนา งามเด่นดวงเพ็ญแก้ว......ก่อเกื้อนึกถวิล นิ่งนิ่งลมแผ่วฟุ
MidnightEcho
สายตาที่ห่างเหิน
คมมีด กรีดโดนผิว เจ็บแปลบแสบแสน เหลือริ้วรอยไว้แทนความรู้สึก ไม่ฝังแน่นเนิ่นนาน ทรมานลึก เพราะความรู้สึก ว่าเธอไม่ต้องการ นัยน์ตาเธอมองผ่าน วันวานก่อน ไม่เหมือน
คนจำแลง
“กว่าจะรู้”
ก็ไม่รู้ทำไมในดวงจิต ยังเฝ้าคิดคำนึงรำพึงหา แม้นเนิ่นนานผ่านผันกาลเวลา คงตรึงตราตามติดสนิททรวง เป็นอะไรนะใจทำไมหนอ คอยเคล้าคลอรอฝันอันใหญ่หลวง ทั้งที่เขาห่างหาย
สุนันท์ยา
ไร้จำกัดขอบกาล....นิรันดร.....
เทพเจ้าแห่งกาลแม้ผ่านพ้น บันดาลดลดวงแด มิแปรผัน ตั้งแต่เริ่ม ผูกหมาย สายสัมพันธ์ ร่วมรังสรรค์เส้นทางเชื่อมหว่างใจ มีเราเรียง เคียงปอง ประคองมั่น อยู่สร้างฝัน วั
สุนันยา
จารึกไว้
วิลาวัณย์ศาสตร์ศิลปคมกริบรินน้ำทิพย์ตระการในธารฝันท่ามนภาเดือนดาวพราวอำพันเงาพู่กันเนรมิตหลายจิตรกร"ระบายสีหล้าโลกโศกสุขไฉนจารึกไว้โปร่งปรุอนุสรณ์วาดสัตว์ป
เฒ่ายาจก
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
กลอนไทย
แต่งกลอน
บทกวี
บนสุด
ล่างสุด
อ่านเฉพาะข้อความเจ้าของกระทู้
หน้า:
หน้า
จาก
แชร์ :
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน
อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
ยอมรับ
ล่องลอย
ล่องลอยล่องแล้วล่องลับ
นานเนิ่นนานนักนานนับ
จบจับจบจากจบจริง
รักร้อนรักรอนรักร้าว
ดวงดาวดวงดับดวงดิ่ง
ชักเชือนชักช้ำชักชิง
สิ้นสุดสิ้นสิ่งสิ้นสราญ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้