ยาวนิดนึงนะคับ..แต่ขอร้องช่วยอ่านด้วยเถอะคับ TT
ตอนนี้ผมเรียนอยู่วิดวะ มช ปี2 ซึ่งผมเป็นเด็กต่างจังหวัดคับแต่มีบ้านที่เชียงใหม่ บ้านห่างจากมอ15กิโล ผมขับรถยนต์ไปกลับคับ
ตอนปี1ผมอยู่บ้านคนเดียวคับ เลยไม่มีปัญหาอะไร
พอตอนปี2 พ่อผมย้ายมาทำงานที่เชียงใหม่
แบบพ่อผมเขาชอบทำนู้นทำนี้ คือ แบบเขาชอบให้ผมไปคอยช่วยคอยเอาใจ ถ้าผมไม่ไปดูเขาทำ เขาจะงอนๆ แล้วไม่ค่อยคุยกับผมคับ
คือผมก็อยากช่วยนะคับแต่ผมก็เรียนหนักกลับบ้านมาก็อยากนอนพักผ่อน เล่นเกมอะไรบ้างตามภาษาเด็กทั่วไป แต่ ตั้งแต่พ่อผมย้ายมา ผมเล่นไม่เคยได้เลยคับ เสาอาทิตนอนตื่นสาย (10โมงกว่าๆก็โดนบ่นแล้ว)
อย่างตอนเรียนเสร็จผมก็อยากผ่อนคลายไปไหนกับเพื่อนๆบ้าง แต่พ่อมาผมก็ต้องกลับบ้านเลย เพื่อไปรอกินข้าวพร้อมเขาอะไรแบบนี้อ่ะ
คือ พ่อผมเป็นคนเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางจักรวาลอ่ะคับ ชอบให้คนอื่นคิดตามตัวเองตลอด แล้วชอบทำเป็นแบบบนโลกนี้ตัวเองเหนื่อยอยู่คนเดียว คือตอนนี้ผมเครียดมากเลยคับ
พ่อผมชอบบอกอยู่เสมอเขาเข้าใจเด็กมหาลัย ว่าเรียนหนัก กิจกรรมเยอะ คือเขาบอกแบบเข้าใจแต่เขาไม่เคยเข้าใจเลย
พ่อผมชอบกำหนดให้เกรดเท่านั้นเท่านี้ซึ่งมันกดดันผมมากเลยคับ คือแค่เรียนให้จบก็ยากแล้วพ่อผมยังแบบอยากให้ได้เท่านั้นเท่านี้ เครียดมาก
สัปดาห์ที่ผ่านมา มันเป็นสัปดาห์ของการสอบมิดเทอม ซึ่งผมอยู่ติวที่คณะประมานเที่ยงคืนกว่าๆทุกวัน แต่ผมก็ขับรถกลับบ้านทุกวัน
คราวนี้เขาเริ่มโมโหอีกแล้ว เขาบอกกลับบ้านดึกๆดื่นๆไปเรียนจริงหรือป่าว แบบไม่เชื่อว่าผมไปอยู่ติว ผมนี่โคตรเครียดเลยคับ อยากจะบอกพ่อว่า พวกเด็กคนอื่นมันอ่านกันยันโต้รุ่งนู้นพ่อ
ที่บ้านผมนอนแยกกับพ่อ ในห้องผมเสื้อผ้ามันก็จะรกๆหน่อย คือ มันเป็นห้องส่วนตัวอ่ะคับ ผมไม่ได้เอาไปวางรกไว้กลางบ้านหรืออะไร วันนี้พ่อผมเปิดเข้ามา ผมเรียนอยู่ เขาโทรมาหาผมคับ แบบเดือดอ่ะคับ ว่าผมว่าทำไมเป็นคนแบบนี้ ทำไมเสื้อผ้ามันรกขนาดนี้ แบบโกรธผมมาก
แล้วก็บ่นเรื่องอื่นเช่น กวาดบ้านไม่เอี่ยม แล้วเรื่องหยุมหยิมอีกเยอะอ่ะคับ
ทะเลาะกันบ่อยมากเลยคับ บางครั้งก็ถึงขึ้นลงไม้ลงมือกับผมอ่ะคับ
ตอนนี้อึดอัดใจมากเลยคับ
อยากขอพ่อไปอยู่หอ แต่ไม่รู้จะพูดยังไงคับ
เหตุผลผลหลักๆเลยก็คืออึดอัดใจคับ
พี่ๆชาว Pantip ช่วยผมด้วยนะคับ
อึดอัดกับพ่อ..ขอร้องล่ะคับช่วยผมด้วยคับ
ตอนนี้ผมเรียนอยู่วิดวะ มช ปี2 ซึ่งผมเป็นเด็กต่างจังหวัดคับแต่มีบ้านที่เชียงใหม่ บ้านห่างจากมอ15กิโล ผมขับรถยนต์ไปกลับคับ
ตอนปี1ผมอยู่บ้านคนเดียวคับ เลยไม่มีปัญหาอะไร
พอตอนปี2 พ่อผมย้ายมาทำงานที่เชียงใหม่
แบบพ่อผมเขาชอบทำนู้นทำนี้ คือ แบบเขาชอบให้ผมไปคอยช่วยคอยเอาใจ ถ้าผมไม่ไปดูเขาทำ เขาจะงอนๆ แล้วไม่ค่อยคุยกับผมคับ
คือผมก็อยากช่วยนะคับแต่ผมก็เรียนหนักกลับบ้านมาก็อยากนอนพักผ่อน เล่นเกมอะไรบ้างตามภาษาเด็กทั่วไป แต่ ตั้งแต่พ่อผมย้ายมา ผมเล่นไม่เคยได้เลยคับ เสาอาทิตนอนตื่นสาย (10โมงกว่าๆก็โดนบ่นแล้ว)
อย่างตอนเรียนเสร็จผมก็อยากผ่อนคลายไปไหนกับเพื่อนๆบ้าง แต่พ่อมาผมก็ต้องกลับบ้านเลย เพื่อไปรอกินข้าวพร้อมเขาอะไรแบบนี้อ่ะ
คือ พ่อผมเป็นคนเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางจักรวาลอ่ะคับ ชอบให้คนอื่นคิดตามตัวเองตลอด แล้วชอบทำเป็นแบบบนโลกนี้ตัวเองเหนื่อยอยู่คนเดียว คือตอนนี้ผมเครียดมากเลยคับ
พ่อผมชอบบอกอยู่เสมอเขาเข้าใจเด็กมหาลัย ว่าเรียนหนัก กิจกรรมเยอะ คือเขาบอกแบบเข้าใจแต่เขาไม่เคยเข้าใจเลย
พ่อผมชอบกำหนดให้เกรดเท่านั้นเท่านี้ซึ่งมันกดดันผมมากเลยคับ คือแค่เรียนให้จบก็ยากแล้วพ่อผมยังแบบอยากให้ได้เท่านั้นเท่านี้ เครียดมาก
สัปดาห์ที่ผ่านมา มันเป็นสัปดาห์ของการสอบมิดเทอม ซึ่งผมอยู่ติวที่คณะประมานเที่ยงคืนกว่าๆทุกวัน แต่ผมก็ขับรถกลับบ้านทุกวัน
คราวนี้เขาเริ่มโมโหอีกแล้ว เขาบอกกลับบ้านดึกๆดื่นๆไปเรียนจริงหรือป่าว แบบไม่เชื่อว่าผมไปอยู่ติว ผมนี่โคตรเครียดเลยคับ อยากจะบอกพ่อว่า พวกเด็กคนอื่นมันอ่านกันยันโต้รุ่งนู้นพ่อ
ที่บ้านผมนอนแยกกับพ่อ ในห้องผมเสื้อผ้ามันก็จะรกๆหน่อย คือ มันเป็นห้องส่วนตัวอ่ะคับ ผมไม่ได้เอาไปวางรกไว้กลางบ้านหรืออะไร วันนี้พ่อผมเปิดเข้ามา ผมเรียนอยู่ เขาโทรมาหาผมคับ แบบเดือดอ่ะคับ ว่าผมว่าทำไมเป็นคนแบบนี้ ทำไมเสื้อผ้ามันรกขนาดนี้ แบบโกรธผมมาก
แล้วก็บ่นเรื่องอื่นเช่น กวาดบ้านไม่เอี่ยม แล้วเรื่องหยุมหยิมอีกเยอะอ่ะคับ
ทะเลาะกันบ่อยมากเลยคับ บางครั้งก็ถึงขึ้นลงไม้ลงมือกับผมอ่ะคับ
ตอนนี้อึดอัดใจมากเลยคับ
อยากขอพ่อไปอยู่หอ แต่ไม่รู้จะพูดยังไงคับ
เหตุผลผลหลักๆเลยก็คืออึดอัดใจคับ
พี่ๆชาว Pantip ช่วยผมด้วยนะคับ