คือผมก็เป็นผู้ชายทั่วไปนี่แหละครับ พ่อแม่ญาติๆพี่น้อง เพื่อนฝูงไม่รู้ความใจในของผมเลยสักนิด ว่าผมรู้สึกอย่างไงกับผู้ชาย ผมแอบชอบรุ่นน้องคนนึง เมื่อ7ปีแล้วครับ น้องคนนี้เป็นผู้ชายครับ ซึ้งผมไม่เคยบอกกับน้องเขาเลยว่าผมคิดยังไง
แต่ช่วงระยะเวลาที่ผมรู้จักน้องเขามา ผมและเขามีอะไรดีๆต่อกันเยอะครับ ไม่ใช่ในเรื่องของความรักนะครับ แต่เป็นการสนิทกันเหมือนพี่น้องมากกว่า
ตอนสมัยที่เรายังสนิทกันตอนนั้นน้องเขาไม่มีแฟนครับ เมื่อ7ปีที่แล้ว ผมเรียนม.6 แล้วน้องเขาอยู่แค่ม.1เองครับ
เราทำกิจกรรมของโรงเรียนหลายๆกิจกรรมจนได้รู้จักกัน และมีครั้งนึงผมได้ไปค่ายที่จังหวัดเชียงใหม่
ผมและเพื่อนรวมทั้งน้องคนนี้ได้นอนห้องเดียวกัน ทั้งห้องมี4คนครับ ซึ่งเตียงนอนได้แค่3คน
ผมเลยบอกกับเพื่อนๆและน้องว่า ผมขอเสียสละนอนข้างล่างเองแล้วกัน และน้องคนที่ผมแอบชอบ มันก็พูดขึ้นมาว่า "นั้นผมลงไปนอนเป็นเพื่อนพี่แล้วกัน" คืนแรกที่เรานอนผมไม่คิดไม่ฝันมาก่อนเลยว่า คืนนั้นผมจะได้อยู่ใกล้ๆห่มผ้าห่มผืนเดียวกับน้อง และได้อยู่ใกล้กันขนาดนี้ มันทำให้ใจผมเต้นมากๆ และมากไปกว่านั้น นั่นคือพอปิดไฟนอน น้องมันหันมากอดผมอย่างเเน้น นั้นคือกอดแรกของคนที่ผมรู้สึกว่าชอบ(รัก)ผมมีความสุขมากๆครับ และใจผมก็เต้นมากๆด้วย ตอนนั้นผมไม่รู้ว่าน้องคิดยังไง พี่น้องหรือมากกว่านั้น ผมรู้สึกดีกับน้องเขามาก
แต่ผมไม่เคยกล้าที่จะพูดความรู้สึกในใจที่ผมมีให้น้องเขาได้รับรู้เลยครับ เราไปนอนกันอยู่2คืน คืนแรกน้องกอดผม ผมไม่ได้กอดน้องเขาเลยเพราะความไม่กล้าของผม พอคืนที่2 น้องก็ทำแบบเดิมครับคือกอดผม ผมก็ตัวเกร็งเลยครับไม่รู้จะทำอย่างไร ใจก็เต้นมากๆ พอดึกๆผมรวบรวมสติและนอนไม่หลับ เพื่อที่จะได้กอดน้องเขาสักครั้ง และผมก็กอดน้องเขาครับ มีแค่นี้จริงๆครับไม่มีอะไรเกินเลยไปกว่านี้ ตอนนั้น ผมสนิทกันจนแบบว่า ไปไหนมาไหนด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน เที่ยวด้วยกัน ดูหนังด้วยกัน 2คน จนน้องๆที่โรงเรียนแซวว่าทำไมไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยจัง พอน้องเขาได้ยินพวกรุ่นน้องผมพูดแบบนี้ น้องก็เริ่มอายๆ ทำตัวห่างๆ ผมไม่รู้ว่าน้องคิดอะไรตอนนั้น แต่ไม่นานน้องก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม เราสนิทกันจนผมจบม.6 ก็ยังส่งข้อความหากัน คิดถึงกันบ้าง อะไรต่างๆนานาที่พี่น้องระหว่างผมกับน้องมีให้กัน โทรหากันคุยกัน ยังไปมาหาสู่กันตลอดครับ ไปดูหนังก็ไปกัน2คน ซึ่งมันทำให้ผมมีความสุขมากๆ ไปดูหนังกัน2คนหลายเรื่องมาก และเรื่องสุดท้ายที่ผมดูกับน้องเขา ยังจำได้จนถึงทุกวันนี้ นั่นคือ 'สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก' ซึ้งมันเป็นการแอบรักที่ผมกำลังทำกับน้องเขาอยู่ วันนั้นผมจำได้ว่าผมพาน้องเขามาที่หอพักของผม แล้วผมก็นอนเล่นคอมบนเตียง แล้วน้องเขาก็มานอนหนุนหลังผม ผมก็ตามเคยครับรู้สึกดีแบบบอกไม่ถูก ความรู้สึกของผมตอนนั้นอยากหยุดเวลาของผมและน้องไว้เท่านั้นแค่นั้น แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ ผมคิดในใจนะครับว่า โอกาสที่ผมจะพูดความในใจกับน้อง2ต่อ2นั้นมีหลายครั้งมาก แต่ผมไม่เคยกล้าที่จะพูดมันออกไปเลยครับ ทุกครั้งที่น้องจะมาเที่ยวในเมืองน้องจะโทรหาผมหรือส่งข้อความมาหาผมว่าไปดูหนังกันมั้ยไปเที่ยวกันมั้ย และทุกครั้งที่น้องชวนผมไม่เคยปฏิเสธเลยครับ ผมลงทุนถึงกับแบบว่า น้องถามผมว่าพี่กลับบ้านมั้ยเสาร์อาทิตย์นี้ เราไปดูหนังกันมั้ย ซึ่งผมก็ตอบกลับไปว่า กลับดิไปๆตกลงตามนั้น
(แต่ความเป็นจริงแล้วผมไม่ได่กลับบ้าน พอถึงวันที่นัด ผมต้องขี่รถมอเตอร์ไซร์จากหอกลับไปรับน้องซึ่งห่างกัน30กว่ากิโล เพื่อไปรับน้องเขาที่บ้านและไปดุหนังกัน) ตลอดเวลาก็มีสิ่งดีดีต่อกันมากมาย ถ้าอยากฟังวันหลังผมจะมาเหล่าให้ฟังนะครับผมขอข้ามไปก่อน
จนมาวันนึง น้องเขาขึ้นม.3 เขาก็เริ่มห่างหายไป และผมก็รู้สึกว่า ทำไมน้องเขาเงียบๆไป หายไปนานๆถึงจะส่งข้อความมาทีนึง ผมก็โทรไปชวนน้องเขาว่าไปเที่ยวกันมั้ย แต่น้องเขาก็บอกว่าไม่ค่อยว่าง และพอมาหลังๆ ผมก็มารู้ว่า .'"T^T"'. น้องเขามีแฟนแล้วครับ เป็นผู้หญิง ผมก็เลยถึงบางอ้อว่า เราควรทำอะไรตอนนั้น ควรอยู่ในที่ๆเราควรจะอยู่ ผมเลิกติดต่อน้องเพื่อที่จะให้ผมลืมเรื่องราวที่ผมคิดไปเองมาตลอด แต่มันก็ลืมไม่ได้ครับ และมีหลายครั้งที่น้องเขาส่งข้อความมาหาผม ข้อความบางข้อความมันสั้นนะ แต่มันทำให้ผมน้ำตาไหลเมื่อเห็นข้อความของเขา เขาส่งมาหาผมว่า "คิดถึงนะครับว่างๆไปเที่ยวกัน" ผมน้ำตาไหล ดีใจมากๆที่เห็นข้อความของน้องเขา แต่ทุกครั้งที่น้องเขาชวนผมไปเที่ยวหรืออะไรก็ตาม กลับกลายเป็นผมที่ปฏิเสธน้องหรือหาข้ออ้างตลอด เพราะผมไม่รู้จะทำหน้าตายังไงเวลาไปเจอน้องเขาอยู่กับแฟน ผมกลัวแฟนน้องเขารู้ใจผม กลัวไปทำให้คู่ของน้องเขามีปัญหา ทุกครั้งจริงๆที่น้องชวนผมไปไหน ผมปฏิเสธตลอดเลย ผมไม่ใช่ไม่ดีใจนะครับที่เห็นน้องมีแฟนแต่ผมกลัวใจผม ไปทำลายความสุขของน้อง ทุกวันนี้ผมก็เข้าไปดูเฟสน้องเขาเกือบทุกวัน ไปส่งเฟสเขาเกือบทุกวัน ผมฝันถึงน้องเขาหลายรอบ ในฝันมันคือความกล้าของผมที่จะบอกกับน้องเขาทุกครั้ง ผมดีใจแค่ในความฝันเท่านั้นแหละครับ ความเป็นจริงผมไม่เคยกล้าที่จะพูดออกไปเลย และมีอะไรอีกมากมายที่ผมอยากจะเล่า....
แต่ผมขอเข้าประเด็นที่ผมจะถามเลยครับ
**ผมควรบอกความรู้สึกของผมให้น้องเขาได้รับรู้บ้างดีหรือเปล่าครับ**
**มันช้าไปมั้ยครับที่ผมจะพูดอะไรที่ผมอัดอั้นมาในใจตลอด7ปี**
**ผมควรทำตัวอย่างไรครับ**
ผมแอบชอบรุ่นน้องมา7ปีแล้วครับ แต่น้องเขา...
แต่ช่วงระยะเวลาที่ผมรู้จักน้องเขามา ผมและเขามีอะไรดีๆต่อกันเยอะครับ ไม่ใช่ในเรื่องของความรักนะครับ แต่เป็นการสนิทกันเหมือนพี่น้องมากกว่า
ตอนสมัยที่เรายังสนิทกันตอนนั้นน้องเขาไม่มีแฟนครับ เมื่อ7ปีที่แล้ว ผมเรียนม.6 แล้วน้องเขาอยู่แค่ม.1เองครับ
เราทำกิจกรรมของโรงเรียนหลายๆกิจกรรมจนได้รู้จักกัน และมีครั้งนึงผมได้ไปค่ายที่จังหวัดเชียงใหม่
ผมและเพื่อนรวมทั้งน้องคนนี้ได้นอนห้องเดียวกัน ทั้งห้องมี4คนครับ ซึ่งเตียงนอนได้แค่3คน
ผมเลยบอกกับเพื่อนๆและน้องว่า ผมขอเสียสละนอนข้างล่างเองแล้วกัน และน้องคนที่ผมแอบชอบ มันก็พูดขึ้นมาว่า "นั้นผมลงไปนอนเป็นเพื่อนพี่แล้วกัน" คืนแรกที่เรานอนผมไม่คิดไม่ฝันมาก่อนเลยว่า คืนนั้นผมจะได้อยู่ใกล้ๆห่มผ้าห่มผืนเดียวกับน้อง และได้อยู่ใกล้กันขนาดนี้ มันทำให้ใจผมเต้นมากๆ และมากไปกว่านั้น นั่นคือพอปิดไฟนอน น้องมันหันมากอดผมอย่างเเน้น นั้นคือกอดแรกของคนที่ผมรู้สึกว่าชอบ(รัก)ผมมีความสุขมากๆครับ และใจผมก็เต้นมากๆด้วย ตอนนั้นผมไม่รู้ว่าน้องคิดยังไง พี่น้องหรือมากกว่านั้น ผมรู้สึกดีกับน้องเขามาก
แต่ผมไม่เคยกล้าที่จะพูดความรู้สึกในใจที่ผมมีให้น้องเขาได้รับรู้เลยครับ เราไปนอนกันอยู่2คืน คืนแรกน้องกอดผม ผมไม่ได้กอดน้องเขาเลยเพราะความไม่กล้าของผม พอคืนที่2 น้องก็ทำแบบเดิมครับคือกอดผม ผมก็ตัวเกร็งเลยครับไม่รู้จะทำอย่างไร ใจก็เต้นมากๆ พอดึกๆผมรวบรวมสติและนอนไม่หลับ เพื่อที่จะได้กอดน้องเขาสักครั้ง และผมก็กอดน้องเขาครับ มีแค่นี้จริงๆครับไม่มีอะไรเกินเลยไปกว่านี้ ตอนนั้น ผมสนิทกันจนแบบว่า ไปไหนมาไหนด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน เที่ยวด้วยกัน ดูหนังด้วยกัน 2คน จนน้องๆที่โรงเรียนแซวว่าทำไมไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยจัง พอน้องเขาได้ยินพวกรุ่นน้องผมพูดแบบนี้ น้องก็เริ่มอายๆ ทำตัวห่างๆ ผมไม่รู้ว่าน้องคิดอะไรตอนนั้น แต่ไม่นานน้องก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม เราสนิทกันจนผมจบม.6 ก็ยังส่งข้อความหากัน คิดถึงกันบ้าง อะไรต่างๆนานาที่พี่น้องระหว่างผมกับน้องมีให้กัน โทรหากันคุยกัน ยังไปมาหาสู่กันตลอดครับ ไปดูหนังก็ไปกัน2คน ซึ่งมันทำให้ผมมีความสุขมากๆ ไปดูหนังกัน2คนหลายเรื่องมาก และเรื่องสุดท้ายที่ผมดูกับน้องเขา ยังจำได้จนถึงทุกวันนี้ นั่นคือ 'สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก' ซึ้งมันเป็นการแอบรักที่ผมกำลังทำกับน้องเขาอยู่ วันนั้นผมจำได้ว่าผมพาน้องเขามาที่หอพักของผม แล้วผมก็นอนเล่นคอมบนเตียง แล้วน้องเขาก็มานอนหนุนหลังผม ผมก็ตามเคยครับรู้สึกดีแบบบอกไม่ถูก ความรู้สึกของผมตอนนั้นอยากหยุดเวลาของผมและน้องไว้เท่านั้นแค่นั้น แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ ผมคิดในใจนะครับว่า โอกาสที่ผมจะพูดความในใจกับน้อง2ต่อ2นั้นมีหลายครั้งมาก แต่ผมไม่เคยกล้าที่จะพูดมันออกไปเลยครับ ทุกครั้งที่น้องจะมาเที่ยวในเมืองน้องจะโทรหาผมหรือส่งข้อความมาหาผมว่าไปดูหนังกันมั้ยไปเที่ยวกันมั้ย และทุกครั้งที่น้องชวนผมไม่เคยปฏิเสธเลยครับ ผมลงทุนถึงกับแบบว่า น้องถามผมว่าพี่กลับบ้านมั้ยเสาร์อาทิตย์นี้ เราไปดูหนังกันมั้ย ซึ่งผมก็ตอบกลับไปว่า กลับดิไปๆตกลงตามนั้น
(แต่ความเป็นจริงแล้วผมไม่ได่กลับบ้าน พอถึงวันที่นัด ผมต้องขี่รถมอเตอร์ไซร์จากหอกลับไปรับน้องซึ่งห่างกัน30กว่ากิโล เพื่อไปรับน้องเขาที่บ้านและไปดุหนังกัน) ตลอดเวลาก็มีสิ่งดีดีต่อกันมากมาย ถ้าอยากฟังวันหลังผมจะมาเหล่าให้ฟังนะครับผมขอข้ามไปก่อน
จนมาวันนึง น้องเขาขึ้นม.3 เขาก็เริ่มห่างหายไป และผมก็รู้สึกว่า ทำไมน้องเขาเงียบๆไป หายไปนานๆถึงจะส่งข้อความมาทีนึง ผมก็โทรไปชวนน้องเขาว่าไปเที่ยวกันมั้ย แต่น้องเขาก็บอกว่าไม่ค่อยว่าง และพอมาหลังๆ ผมก็มารู้ว่า .'"T^T"'. น้องเขามีแฟนแล้วครับ เป็นผู้หญิง ผมก็เลยถึงบางอ้อว่า เราควรทำอะไรตอนนั้น ควรอยู่ในที่ๆเราควรจะอยู่ ผมเลิกติดต่อน้องเพื่อที่จะให้ผมลืมเรื่องราวที่ผมคิดไปเองมาตลอด แต่มันก็ลืมไม่ได้ครับ และมีหลายครั้งที่น้องเขาส่งข้อความมาหาผม ข้อความบางข้อความมันสั้นนะ แต่มันทำให้ผมน้ำตาไหลเมื่อเห็นข้อความของเขา เขาส่งมาหาผมว่า "คิดถึงนะครับว่างๆไปเที่ยวกัน" ผมน้ำตาไหล ดีใจมากๆที่เห็นข้อความของน้องเขา แต่ทุกครั้งที่น้องเขาชวนผมไปเที่ยวหรืออะไรก็ตาม กลับกลายเป็นผมที่ปฏิเสธน้องหรือหาข้ออ้างตลอด เพราะผมไม่รู้จะทำหน้าตายังไงเวลาไปเจอน้องเขาอยู่กับแฟน ผมกลัวแฟนน้องเขารู้ใจผม กลัวไปทำให้คู่ของน้องเขามีปัญหา ทุกครั้งจริงๆที่น้องชวนผมไปไหน ผมปฏิเสธตลอดเลย ผมไม่ใช่ไม่ดีใจนะครับที่เห็นน้องมีแฟนแต่ผมกลัวใจผม ไปทำลายความสุขของน้อง ทุกวันนี้ผมก็เข้าไปดูเฟสน้องเขาเกือบทุกวัน ไปส่งเฟสเขาเกือบทุกวัน ผมฝันถึงน้องเขาหลายรอบ ในฝันมันคือความกล้าของผมที่จะบอกกับน้องเขาทุกครั้ง ผมดีใจแค่ในความฝันเท่านั้นแหละครับ ความเป็นจริงผมไม่เคยกล้าที่จะพูดออกไปเลย และมีอะไรอีกมากมายที่ผมอยากจะเล่า....
แต่ผมขอเข้าประเด็นที่ผมจะถามเลยครับ
**ผมควรบอกความรู้สึกของผมให้น้องเขาได้รับรู้บ้างดีหรือเปล่าครับ**
**มันช้าไปมั้ยครับที่ผมจะพูดอะไรที่ผมอัดอั้นมาในใจตลอด7ปี**
**ผมควรทำตัวอย่างไรครับ**