ซัก ๑๐ บทน่าจะพอ กระทู้นี้ก่อนโคลง

กระทู้สนทนา
อันเวลามีค่ามากที่สุด                  ไม่สามารถจะหยุดมันไว้ได้
จะนัดกันก็ดูเวลาไป                        หรือจะไม่ตรงตามต่อเวลา
ถ้าเวลาผ่านไปไม่หยุดยั้ง            แต่เรายังไม่ยอมไปตามนัดหา
ถือว่ามันผิดตรงคำพูดจา            มันจะพาเสื่อมเสียนัดหมายไป
เวลาดีมีได้เพราะกุศล             แล้วแต่คนดลบันดาลเวลาได้
เวลาร้ายเร่าร้อนเหมือนกองไฟ     จงจำไว้เราจะต้องทำดี
เวลานั้นวนเวียนกันไปได้         เราจะแก้ไขใหม่ในปีนี้
โลกนั้นวนดวงอาทิตย์ทุกทุกปี     เรามั่งมีหรือจนอยู่ที่คนเรา
อาทิตย์จันทร์อังคารพุธพฤหัสศุกร์    เป็นวันหยุกเริ่มได้แต่วันเสาร์
เป็นวันจันทร์เราต้องตื่นแต่เช้า     ถ้าเป็นเด็กนั้นเจ้าไปศึกษา
วันใดหนอที่เรามีความสุข            มีความทุกข์วันอะไรกันหนา
แต่กำหนดวันนั้นก็คือเวลา           เวลาใดเริงร่ากันเฮฮาไป
เวลาสุขสุขไปไม่มีทุกข์             เวลาทุกข์สุขบางทีมาแทนได้
เวลาทุกข์หรือสุขกับใครใคร      ทุกข์ทุกข์ได้สุขก็สุขกันมา
อาจจะมีใครมาบังคับสุขทุกข์      กูจะสุขกูไม่ทุกข์ได้กันหนา
สุขทุกข์มันขึ้นอยู่กับเวลา             สุขจะมาทุกข์ก็ไปจากสุขใจ
บทเกือบสุดท้ายแล้วที่กล่าวเวลา         กว่าจะมาสรุปสุขกันได้
เพราะว่าทุกข์มันได้สลายไป           สุขกันไหมถ้าเราทำความดี
สุขเกิดได้เพราะกุศลผลของธรรม     ผลของกรรมที่ชั่วคือทุกข์นี้
จงทำดีเข้าไปให้ครบปี                  หมดซะทีบทกลอนของเราเอย

ขอบคุณคร้าบ
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่