สามก๊กฉบับคำกลอน ๘ มี.ค.๕๘

สามก๊กฉบับคำกลอน ขบวนที่ ๒

บทที่ ๑ กรรมของ ตังสิน (๒)

๑๖๓.ฝ่ายฮ่องเต้กลับวังแล้วครุ่นคิด
        ด้วยเห็นผิด โจโฉ ทำโตใหญ่
หักหน้ากันโจ่งแจ้งสุดคับใจ
        จะหาใครเปลื้องทุกข์ให้ห่างหาย
จึงเรียกให้ ตังสิน เข้ามาเฝ้า
        แล้วจึงเอาโลหิตเขียนสั่งทุกฝ่าย
สอดแทรกในเข็มขัดรัดร่างกาย
        ถึงบ้านแล้วจึงขยายออกมาดู

๑๖๔.ตัวสิน รับแล้วทูลลามานอกวัง    
เจอ โจโฉ คอยระวังระแวงอยู่
แต่ ตังสิน รอดไปได้ไม่ชื่นชู        
จึงได้รู้ความรับสั่งที่สำคัญ
แล้วชักชวนเพื่อนขุนนางอีกสี่คน
        ลงชื่อปนกันไปโดยไม่หวั่น
ทั้ง ม้าเท้ง เล่าปี่ มาร่วมกัน
        ช่วยกำจัด โจโฉ นั้นตัวร้ายกาจ

๑๖๕.แต่ม้าเท้งต้องกลับไปเสเหลียง
    เล่าปี่ เสี่ยงอยู่คนเดียวให้หวั่นหวาด
ทำสวนครัวกลบเกลื่อนป้องกันพลาด
    โจโฉ แสร้งอวดอำนาจเชิญกินเลี้ยง
แล้วกล่าวว่าแผ่นดินนี้ใครเก่ง
        เล่าปี่ ยกชื่อเพ่งเล็ง โจโฉเถียง
ทั้งเจ้าเมืองน้อยใหญ่ไม่พอเพียง
        โจโฉ เบี่ยงว่ามีอยู่แค่สองคน

๑๖๖.คือตัวข้ากับท่านนั้น เล่าปี่        
ก็พอดีฟ้าร้องกด้องเวหน
เล่าปี่ แสนตกใจทำลุกลน
            ตะเกียบหลุดจากมือตนแต่พ้นผ่าน
กลับมาถึงบ้านแล้วก็ได้ข่าว        
ว่า อ้วนเสี้ยว แตกร้าว กองซุนจ้าน
แต่รบกันอยู่ได้ไม่ทันนาน
            กองซุนจ้าน ถึงตายด้วยมือตน