เล่าเลยนะครับ
ผมรักกับผู้หญิงคนนึงครับ ผมกับเขาคบหาดูใจกันมา9เดือนครับ ในช่วงระหว่าง 1 - 4 เดือนแรก เขานอกใจผมอยู่บ่อยครั้งครับ แต่ผมก็ชอบไห้โอกาศ บางทีเคยคิดนะครับ
เราทะลาะกันบ่อยมากเลยครับช่วงนั้น แต่ผมก็ได้คำตอบคือ เขายังไม่รักผมครับ บางทีผมก็คิดนะ ว่าการที่เราทำดีกับเขา มอบความรักที่จริงใจกับเขา เราเองก็จะได้รับความรู้สึกดีๆแบบนั้นกลับมา แต่ป่าวเลยครับ ..
พอเข้าช่วง 5-7เดือน เราเจอกันบ่อยมากขึ้นครับ และเราค่อนข้างจะหวานกันพอสมควรบนเฟสบุค แต่พอเริมเข้าเดือน 8 เดือนกุมภาครับเราคบกันวันที่30 นะครับ ช่วงวันที 14 กุมภา เรายังไปเที่ยวหาอะไรสนุกไ เหมือนคู่รักทั่วไปเลยครับ..
แต่ .. ผมก็ห่างกับเขามากขึ้นเรื่อยๆ เช่นกันครับ วันที่ 27 กุมภา เขาบอกรักผมเป็นวันสุดท้าย เพราะรักจากนั้น เขาไม่ได้บอกผมแล้วล่ะครับ.
เข้าเดือนที่ 9 เดือนมีนาคม ผมแทบไม่ได้คุยกับเขาเลยครับ เพราะเขาอยู่ในช่วงสอบ ผมเองก็ทำงานด้วย เรียนด้วย แต่นี่ไม่ไช่ประเด็นครับ หลังจากที่ผมรู้สึกว่ามันชักจะห่างกันเกินไปแล้ว
ผมพยายามติดต่อเขาไห้มากขึ้นครับแต่มันไม่ได้ผล เขาเฉยมากครับ จะตอบ อืม อือ กลับมาตลอดเลย จนผมมารู้ความจริงทีหลัง ว่าเขามีคนอื่นครับ ผมไปปรึกษาเพื่อน
ก็พูดได้แค่ ทำใจเถอะ ลืมๆไปซะ คนแบบนี้ แต่มันไม่ได้ช่วยให้จิตใจผมดีขึ้นเลยครับ หลังจากที่ผมรู้ ผมก็กลายเป็นคนอ่อนแอมาก ๆ ผมนอนร้องให้ เหมือนหมาเลยครับ 555
ผมรู้สึกเจ็บปวดกับเขามากๆ ใจนึงก็แค้นสุดๆครับ ผมทิ้งของทุกอย่างที่เขาเคยให้ผมไว้
ผมคิดนะครับ ว่าพึ่งจะบอกรักกันไปเอง แต่เขากลับตอบผมมาคำนึงว่า เขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับผมแล้ว เลิกกันเถอะ ผมโครตเจ็บเลยครับ ฮ่า ๆ ตอนนั้นผมหน้าชา ทำตัวไม่ถูกเลยครับ ได้แต่โมโหอยู่ในใจ
ตอนนี้ผมได้แต่ดเขาหวานกันบนเฟส อยู่ด้วยกัน ผมอิจฉาคนนั้นมากครับ ทีพาเขาไปจากผม ผมคิดนะครับ ว่าทำไม ผมก็ได้แค่ถาม ว่าทำไม ผมไม่เคยนอกใจเขาสักครั้งนะครับ แค่คุยก้ไม่ ผมพยายามทุกอย่างเพื่อเขา
แต่ในที่สุด ผมดันเป็นคนโง่ ตอนนี้ผมก็ยังอดไม่ได้ที่จะเข้าไปดูตัส เข้าไปดูคนใหม่ของเขา หวานกันอย่างกับอะไร ผมปวดใจสุดๆเลยครับ ทรมาณมาก แต่ผมขจัดความรู้สึกของผมไม่ได้สักที
ผมควรทำยังไงกับความรู้สึกนี้ดีครับ..?
ผมรักกับผู้หญิงคนนึงครับ ผมกับเขาคบหาดูใจกันมา9เดือนครับ ในช่วงระหว่าง 1 - 4 เดือนแรก เขานอกใจผมอยู่บ่อยครั้งครับ แต่ผมก็ชอบไห้โอกาศ บางทีเคยคิดนะครับ
เราทะลาะกันบ่อยมากเลยครับช่วงนั้น แต่ผมก็ได้คำตอบคือ เขายังไม่รักผมครับ บางทีผมก็คิดนะ ว่าการที่เราทำดีกับเขา มอบความรักที่จริงใจกับเขา เราเองก็จะได้รับความรู้สึกดีๆแบบนั้นกลับมา แต่ป่าวเลยครับ ..
พอเข้าช่วง 5-7เดือน เราเจอกันบ่อยมากขึ้นครับ และเราค่อนข้างจะหวานกันพอสมควรบนเฟสบุค แต่พอเริมเข้าเดือน 8 เดือนกุมภาครับเราคบกันวันที่30 นะครับ ช่วงวันที 14 กุมภา เรายังไปเที่ยวหาอะไรสนุกไ เหมือนคู่รักทั่วไปเลยครับ..
แต่ .. ผมก็ห่างกับเขามากขึ้นเรื่อยๆ เช่นกันครับ วันที่ 27 กุมภา เขาบอกรักผมเป็นวันสุดท้าย เพราะรักจากนั้น เขาไม่ได้บอกผมแล้วล่ะครับ.
เข้าเดือนที่ 9 เดือนมีนาคม ผมแทบไม่ได้คุยกับเขาเลยครับ เพราะเขาอยู่ในช่วงสอบ ผมเองก็ทำงานด้วย เรียนด้วย แต่นี่ไม่ไช่ประเด็นครับ หลังจากที่ผมรู้สึกว่ามันชักจะห่างกันเกินไปแล้ว
ผมพยายามติดต่อเขาไห้มากขึ้นครับแต่มันไม่ได้ผล เขาเฉยมากครับ จะตอบ อืม อือ กลับมาตลอดเลย จนผมมารู้ความจริงทีหลัง ว่าเขามีคนอื่นครับ ผมไปปรึกษาเพื่อน
ก็พูดได้แค่ ทำใจเถอะ ลืมๆไปซะ คนแบบนี้ แต่มันไม่ได้ช่วยให้จิตใจผมดีขึ้นเลยครับ หลังจากที่ผมรู้ ผมก็กลายเป็นคนอ่อนแอมาก ๆ ผมนอนร้องให้ เหมือนหมาเลยครับ 555
ผมรู้สึกเจ็บปวดกับเขามากๆ ใจนึงก็แค้นสุดๆครับ ผมทิ้งของทุกอย่างที่เขาเคยให้ผมไว้
ผมคิดนะครับ ว่าพึ่งจะบอกรักกันไปเอง แต่เขากลับตอบผมมาคำนึงว่า เขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับผมแล้ว เลิกกันเถอะ ผมโครตเจ็บเลยครับ ฮ่า ๆ ตอนนั้นผมหน้าชา ทำตัวไม่ถูกเลยครับ ได้แต่โมโหอยู่ในใจ
ตอนนี้ผมได้แต่ดเขาหวานกันบนเฟส อยู่ด้วยกัน ผมอิจฉาคนนั้นมากครับ ทีพาเขาไปจากผม ผมคิดนะครับ ว่าทำไม ผมก็ได้แค่ถาม ว่าทำไม ผมไม่เคยนอกใจเขาสักครั้งนะครับ แค่คุยก้ไม่ ผมพยายามทุกอย่างเพื่อเขา
แต่ในที่สุด ผมดันเป็นคนโง่ ตอนนี้ผมก็ยังอดไม่ได้ที่จะเข้าไปดูตัส เข้าไปดูคนใหม่ของเขา หวานกันอย่างกับอะไร ผมปวดใจสุดๆเลยครับ ทรมาณมาก แต่ผมขจัดความรู้สึกของผมไม่ได้สักที