สวัสดีค่ะ...ถ้าใครได้อ่านกระทู้ก่อนหน้านี้ของเราจะรู้ว่าเราหวงพี่ชายของเรามากค่ะ และเรื่องที่เราจะมาระบายคือ ปกติพี่ชายเราอะเค้าจะกลับบ้านทุกวัน แต่ช่วงหลังๆเค้ามีโปรเจ็คงาน เราก็เข้าใจค่ะว่าพี่เค้าทำงาน เราก็ไม่อยากรบกวนอะไรเค้ามาก แต่คือเราก็อยากไปเที่ยว คือแม่เราอะค่ะถ้าาหากว่าไปกะเพื่อน ก็จะไม่ค่อยให้ไปนอกจากไปฉลองสอบเสร็จ แค่นั้น เค้าจะให้เราไปกะแค่คนในครอบครัวหรือคนที่เค้าไว้ใจเท่านั้น เราก็ส่งไลน์ไป....
***ขอใช้นานสมมติเดิมนะค่ะ
เรา:พี่ภาม แพรอยากไปดูหนังอะ ไปกับแพรป่าว แพรเลี้ยงเอง 555(สุดท้ายพี่เราก็เลี้ยงค่ะ 555)
พี่ภาม:พี่ก็อยากไปดู แต่โปรเจ็คพี่ยังไม่เสร็จเลยแพร ถ้าเสร็จเดี๊ยวพาดูหนัง กินติมเลยเคป่ะไอ้น้องงง
เรา:โอเค๊ค้าา
เที่ยงๆวันต่อมาค่ะดูไอจี พี่ชายค่ะโพสรูปกำลังดูหนังกะแฟนเค้าค่ะ แล้วแฟนพี่เค้าก็โพสรูปลงเหมือนกัน เราพยายามมองว่าคงเป็นรูปเก่าคงลงเล่นๆ แต่อ่านแคปชั่นแล้ว"โปรเจ็คเสร็จแล้ว พาอ้วนมาดูหนังวะหน่อย" แฟนเค้าก็แคปชั่นว่า"ขอบคุณนะค่ะที่พามาเลี้ยง หลังจากงานนั้นเสร็จ" เรานี้ค้างตรงหน้าโทรศัพท์เลยค่ะ ตอนนั้นคือโกรธอะค่ะว่าโกหกเราทำไม บอกตรงๆก็ได้ว่าจะไปกะแฟน เค้าก็รู้อะว่าแค่เค้าบอกเหตุผลเราก็เข้าใจแล้ว เผลอๆเราอาจจะได้ใช้โอกาสนี้ขอแม่ไปกะเพื่อน จะได้ไม่รบกวนเค้า แต่เค้ากลับโกหกเรา...
พออาทิตต่อมาเราก็ชวนอีก อารมณ์คือเย็นละ คิดซะว่าเค้าคงอยากไปกะแฟนบ้างใครจะมาอยากอยู่บ้านที่มีน้อสาวคอยหวงมากขนาดนี้ และมีแม่กะพ่อคอยเตือนตลอด
เรา:พี่ภามไปเที่ยวกัน
พี่ภาม:ไปเที่ยวไหนดี
เรา:ก็อยากไปดูหนังนั้นแหละ ยังไม่ได้ดูเลย
พี่ภาม:โอเคได้ พรุ่งนี้เจอกัน เที่ยงๆพี่ไปรับครับ
พอสิบเอ็ดโมงครึ่งเราก็แต่งตัว พอแต่งตัวเสร็จ รอจนบ่ายโมงก็ไม่มา บ่ายสองก็ไม่มา จนสี่โมงเย็น เราเปลี่ยนชุดอยู่บ้าน นอนเล่นในห้อง เราเปิดโทรศัพดู ว่าพี่เค้าส่งมาแล้วเราไม่ได้อ่านหรือป่าว สุดท้ายก็ไม่มีค่ะ เราก็เปิดไอจีอีก เจออีกค่ะ แฟนพี่เค้าโพสรูปและแคปชั่นว่า"ที่รักพามาเลี้ยงอีกแล้ววน้าา เค้าอ้วนแล้วนะนี้" คราวนี้เราโพสรูปบ้างแล้วแคปชั่นว่า "ไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว คนสำคัญที่สุดข้างกายเค้าไม่เราอีกต่อไปแล้ว เรียกร้องให้เหมือนเดิมคงยาก" พี่เราก็ส่งไลน์มาเลยคร่ะ
พี่:แพรเป็นอะไรรึเปล่า
เรา:......#อ่านไม่ตอบ
พี่:มีอะไรทำไม่บอก ไหนบอกพี่มาสิ
เรา:แพรรอเค้านานมาก เค้าผิดสัญญากะแพร เค้าโกหกแพร แต่แพรก็ให้อภัยเค้าตลอดเพราะเค้าคือพี่ชายที่แพรรักที่สุด หวงที่สุด แต่เค้าก็ไม่เห็นว่าเราจะสำคัญ
พี่:พี่ขอโทษแพร
เรา:พี่ภามถามตัวเองนะค่ะ ว่าถ้าหากพี่ภามคือแพร พี่ภามจะให้อภัยแพรได้มั้ย ถ้าหากพี่ภามให้อภัยได้แพรก็ให้อภัยได้ แต่ถ้าหากเคำตอบของพี่ภามคือให้อภัยไม่ได้ แพรก็เช่นกัน
พี่:พี่ไม่ได้อยากโกหกแพรนะ แต่พี่ไม่กล้าปฎิเสธเรา
เรา:ถ้าพี่ภามบอกแพร วันนี้แพรจะแต่งตัวรอพี่ภามมั้ย? จะรอเก้อมั้ย? พี่ภามเลือกที่โกหกแพรแค่เพราะพี่ภามไม่กล้าปฎิเสธ แพรว่าเราค่อยมาคุยกันวันอื่นดีกว่าค่ะ แพรอารมร์ร้อนเกินกว่าจะคุยกันรู้เรื่อง
เราก็ไปเล่าให้แม่ฟัง แม่ก็บอกว่าณุ้มั้ยว่าเค้าทำแบบนี้คือการเตือนแล้ว่าลูกควรเลิกวุ่นวายกะชีวิตพี่เค้า เราร้องไห้ค่ะร้องด้วยพูดด้วย แต่แพรคือน้องอะแม่ แพรรู้ว่าเป็นแค่น้องสาว แต่ทำต้องโกหก
2 วันต่อมาพี่ภามมาบ้าน พาแฟนมาด้วย เราคือเดินขึ้นห้องไม่พูดไม่สวัสดีไม่สนใจของที่เค้าซื้อมา(เราเป็นพวกบ้าเคสโทรศัพ เค้าก็จะซื้อมาเผื่อขอโทษเรา) เรามานอนอยู่ในห้องล๊อคห้อง เปิดเพลงเสียงไม่ดังและไม่เบาไป เราได้ยินเสียงเคาะประตูค่ะเรารู้แหละว่าพี่ภามแน่ๆ เราก็ไม่เปิดจนเค้าใช้กุญแจสำรองเค้ามา
พี่:พี่เรียกแพรนานแล้วนะ มีอะไรทำไมไม่พุดดี จะโกรธอะไรพี่หนักหนาหืมแพร โตๆหน่อยสิพี่ก็อยากอยู่กะน้ำบ้าง (แฟนเค้า)
เรา:อยากยู่มากก็อยู่ไปสิค่ะ
พี่:แพร เลิกซะทีนะไอ้นิสัยขี้ประชคประชันพี่นี้
เรา:พี่ภามลงไปหาพี่น้ำเถอะ แพรว่าเราคงคุยไม่รู้เรื่อง
พี่:แพรพี่ขอโทษ พี่ไม่ได้อยากโกหกแพร
เรา:พี่ภามแพรขอลงไปเถอะค่ะ แพรจะคิดว่าแพรเข้าใจพี่ภามทุกอย่าง แพรเข้าใจค่ะว่าเป็นแค่น้องสาว
พี่:นี้หรอที่แพรเข้าใจ พี่บอกแล้วว่าพี่รักเราไปไม่น้อยกว่าน้ำ
เรา:พี่ภาม ถ้าพี่ภามบอกแพรตรงๆ ว่าพี่ภามมีนัดกะพี่น้ำ แพรก็คงไม่ต้อรอเก้อ โอเคค่ะ ทีหลังแพรไม่ชวนพี่ภามแล้วค่ะแพรไปเองได้ (คือรู้อยู่ว่าถ้าเอาจริงๆคงไปไม่ได้) #และพี่ภามก็ลงไปค่ะ
พักหลังๆเค้าก็พาเราไปเที่ยวบ่อยขึ้น ไม่ผิดนัดเราและค่ะ แต่เรารู้ว่าเค้ามีแฟนที่ต้องดูแลเอาใจใส่ เราเลยชวนตามความเหมาะสมอะค่ะ ว่าเวลาไหนควรให้เค้าไปะแหนเวลาไหนควเป็นของเรา 555555
พี่ชายผิดนัดและโกหก (ระบายค่ะ)
***ขอใช้นานสมมติเดิมนะค่ะ
เรา:พี่ภาม แพรอยากไปดูหนังอะ ไปกับแพรป่าว แพรเลี้ยงเอง 555(สุดท้ายพี่เราก็เลี้ยงค่ะ 555)
พี่ภาม:พี่ก็อยากไปดู แต่โปรเจ็คพี่ยังไม่เสร็จเลยแพร ถ้าเสร็จเดี๊ยวพาดูหนัง กินติมเลยเคป่ะไอ้น้องงง
เรา:โอเค๊ค้าา
เที่ยงๆวันต่อมาค่ะดูไอจี พี่ชายค่ะโพสรูปกำลังดูหนังกะแฟนเค้าค่ะ แล้วแฟนพี่เค้าก็โพสรูปลงเหมือนกัน เราพยายามมองว่าคงเป็นรูปเก่าคงลงเล่นๆ แต่อ่านแคปชั่นแล้ว"โปรเจ็คเสร็จแล้ว พาอ้วนมาดูหนังวะหน่อย" แฟนเค้าก็แคปชั่นว่า"ขอบคุณนะค่ะที่พามาเลี้ยง หลังจากงานนั้นเสร็จ" เรานี้ค้างตรงหน้าโทรศัพท์เลยค่ะ ตอนนั้นคือโกรธอะค่ะว่าโกหกเราทำไม บอกตรงๆก็ได้ว่าจะไปกะแฟน เค้าก็รู้อะว่าแค่เค้าบอกเหตุผลเราก็เข้าใจแล้ว เผลอๆเราอาจจะได้ใช้โอกาสนี้ขอแม่ไปกะเพื่อน จะได้ไม่รบกวนเค้า แต่เค้ากลับโกหกเรา...
พออาทิตต่อมาเราก็ชวนอีก อารมณ์คือเย็นละ คิดซะว่าเค้าคงอยากไปกะแฟนบ้างใครจะมาอยากอยู่บ้านที่มีน้อสาวคอยหวงมากขนาดนี้ และมีแม่กะพ่อคอยเตือนตลอด
เรา:พี่ภามไปเที่ยวกัน
พี่ภาม:ไปเที่ยวไหนดี
เรา:ก็อยากไปดูหนังนั้นแหละ ยังไม่ได้ดูเลย
พี่ภาม:โอเคได้ พรุ่งนี้เจอกัน เที่ยงๆพี่ไปรับครับ
พอสิบเอ็ดโมงครึ่งเราก็แต่งตัว พอแต่งตัวเสร็จ รอจนบ่ายโมงก็ไม่มา บ่ายสองก็ไม่มา จนสี่โมงเย็น เราเปลี่ยนชุดอยู่บ้าน นอนเล่นในห้อง เราเปิดโทรศัพดู ว่าพี่เค้าส่งมาแล้วเราไม่ได้อ่านหรือป่าว สุดท้ายก็ไม่มีค่ะ เราก็เปิดไอจีอีก เจออีกค่ะ แฟนพี่เค้าโพสรูปและแคปชั่นว่า"ที่รักพามาเลี้ยงอีกแล้ววน้าา เค้าอ้วนแล้วนะนี้" คราวนี้เราโพสรูปบ้างแล้วแคปชั่นว่า "ไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว คนสำคัญที่สุดข้างกายเค้าไม่เราอีกต่อไปแล้ว เรียกร้องให้เหมือนเดิมคงยาก" พี่เราก็ส่งไลน์มาเลยคร่ะ
พี่:แพรเป็นอะไรรึเปล่า
เรา:......#อ่านไม่ตอบ
พี่:มีอะไรทำไม่บอก ไหนบอกพี่มาสิ
เรา:แพรรอเค้านานมาก เค้าผิดสัญญากะแพร เค้าโกหกแพร แต่แพรก็ให้อภัยเค้าตลอดเพราะเค้าคือพี่ชายที่แพรรักที่สุด หวงที่สุด แต่เค้าก็ไม่เห็นว่าเราจะสำคัญ
พี่:พี่ขอโทษแพร
เรา:พี่ภามถามตัวเองนะค่ะ ว่าถ้าหากพี่ภามคือแพร พี่ภามจะให้อภัยแพรได้มั้ย ถ้าหากพี่ภามให้อภัยได้แพรก็ให้อภัยได้ แต่ถ้าหากเคำตอบของพี่ภามคือให้อภัยไม่ได้ แพรก็เช่นกัน
พี่:พี่ไม่ได้อยากโกหกแพรนะ แต่พี่ไม่กล้าปฎิเสธเรา
เรา:ถ้าพี่ภามบอกแพร วันนี้แพรจะแต่งตัวรอพี่ภามมั้ย? จะรอเก้อมั้ย? พี่ภามเลือกที่โกหกแพรแค่เพราะพี่ภามไม่กล้าปฎิเสธ แพรว่าเราค่อยมาคุยกันวันอื่นดีกว่าค่ะ แพรอารมร์ร้อนเกินกว่าจะคุยกันรู้เรื่อง
เราก็ไปเล่าให้แม่ฟัง แม่ก็บอกว่าณุ้มั้ยว่าเค้าทำแบบนี้คือการเตือนแล้ว่าลูกควรเลิกวุ่นวายกะชีวิตพี่เค้า เราร้องไห้ค่ะร้องด้วยพูดด้วย แต่แพรคือน้องอะแม่ แพรรู้ว่าเป็นแค่น้องสาว แต่ทำต้องโกหก
2 วันต่อมาพี่ภามมาบ้าน พาแฟนมาด้วย เราคือเดินขึ้นห้องไม่พูดไม่สวัสดีไม่สนใจของที่เค้าซื้อมา(เราเป็นพวกบ้าเคสโทรศัพ เค้าก็จะซื้อมาเผื่อขอโทษเรา) เรามานอนอยู่ในห้องล๊อคห้อง เปิดเพลงเสียงไม่ดังและไม่เบาไป เราได้ยินเสียงเคาะประตูค่ะเรารู้แหละว่าพี่ภามแน่ๆ เราก็ไม่เปิดจนเค้าใช้กุญแจสำรองเค้ามา
พี่:พี่เรียกแพรนานแล้วนะ มีอะไรทำไมไม่พุดดี จะโกรธอะไรพี่หนักหนาหืมแพร โตๆหน่อยสิพี่ก็อยากอยู่กะน้ำบ้าง (แฟนเค้า)
เรา:อยากยู่มากก็อยู่ไปสิค่ะ
พี่:แพร เลิกซะทีนะไอ้นิสัยขี้ประชคประชันพี่นี้
เรา:พี่ภามลงไปหาพี่น้ำเถอะ แพรว่าเราคงคุยไม่รู้เรื่อง
พี่:แพรพี่ขอโทษ พี่ไม่ได้อยากโกหกแพร
เรา:พี่ภามแพรขอลงไปเถอะค่ะ แพรจะคิดว่าแพรเข้าใจพี่ภามทุกอย่าง แพรเข้าใจค่ะว่าเป็นแค่น้องสาว
พี่:นี้หรอที่แพรเข้าใจ พี่บอกแล้วว่าพี่รักเราไปไม่น้อยกว่าน้ำ
เรา:พี่ภาม ถ้าพี่ภามบอกแพรตรงๆ ว่าพี่ภามมีนัดกะพี่น้ำ แพรก็คงไม่ต้อรอเก้อ โอเคค่ะ ทีหลังแพรไม่ชวนพี่ภามแล้วค่ะแพรไปเองได้ (คือรู้อยู่ว่าถ้าเอาจริงๆคงไปไม่ได้) #และพี่ภามก็ลงไปค่ะ
พักหลังๆเค้าก็พาเราไปเที่ยวบ่อยขึ้น ไม่ผิดนัดเราและค่ะ แต่เรารู้ว่าเค้ามีแฟนที่ต้องดูแลเอาใจใส่ เราเลยชวนตามความเหมาะสมอะค่ะ ว่าเวลาไหนควรให้เค้าไปะแหนเวลาไหนควเป็นของเรา 555555