นี่เป็นกระทู้แรกของผมเลย วันนี้ผมเลยจะมาปรึกษาเพื่อนว่าจะทำไงดี
ผมรักผู้หญิงคนนึง เธอเป็นเพื่อนกับผมสมัยม.ปลายแล้วถึงจะไม่ได้อยู่โรงเรียนเดียวกันแต่แก๊งผมกับแก๊งเธอก็สนิทกันมากๆ
เรามาคบกันจิงๆตอนอยู่ปี 2 เลย เวลาผมอยู่กับเธอผมมีความสุขมากๆ อยุ่ด้วยแล้วสบายใจ อยากอยู่ด้วยตลอดเวลา ตอนคบกันก็ไม่ค่อยทะเลาะกันเลยถ้าจะทะเลาะผมไปงี่เง่าเองแหละ เรื่องหึงบ้างไรบ้าง ก็เพื่อนผู้ชายเธอเยอะ ผมก็ไม่ได้ว่าไรนะแต่บางครั้งผมก็ไม่ชอบไง อยากไปไหนก็พาไปหมด เธอบอกอยากไปกินโน่นนี่ที่อยู่ไกลๆผมก็พาไป. แค่เห็นเธอยิ้มก็ทำให้ผมสุขแล้ว
แต่อยู่มาวันนึงเขามาบอกเลิกผมเฉยเลยทั่งๆที่ตอนเช้ายังคุยกันดีๆอยู่เลยนะ แถมอีกวันเดียวก็จะเปิดเทอมแล้วอะจะได้เจอกันอยู่แล้วอะ พอเปิดเทอมมาผมคิดว่าไงก็คงไม่เจอหรอกเพราะตอนคบกันเจอกันก็ไม่ค่อยเยอะเวลาว่างไม่ตรงกัน แต่แค่วันแรกผมก็เจอเธอและแต่เช้าเลยย เธอก็เดินไปเงียบๆแค่เห็นน้ำตาผมก็จะไหลแล้วแต่ก็พยายม/ม่คิดและไปเรียนตามปกติ แต่ตอนพักก็เจอ ตอนเย็นก็เจออีก เพื่อนต้องมาปลอบผมเลย มันไม่ไหวจริงๆถ้าตอนนั่นไม่มีคนคงร้องไปแล้ว ตอนนั่นผมดื่มเหล้าทุกวันเลย ผมเป็นคนไม่ดื่มนะแต่เวลานั่นจัดหนักเลย กินไปเกือบเดือนทุกวันๆ.
จนผมคิดว่ามีใหม่
เลย จบ จะได้ลืมๆไป ผมเลยมีคนใหม่แต่มันช่วยได้แค่แรกๆนะ แต่มันกลับทำให้ยิ่งลืมไม่ได้เข้าไปอีก ตอนนั่นผมคิดว่าถ้าเป็นแบบนี้คนใหม่คงเสียใจมากแน่เลยถ้ารุ้ว่าผมคบเพื่อลืมคนเก่า ผมเลยบอกเลิกและขอโทดและบอกทุกอย่างไปเลย ผมรู้สึกผิดนะที่ทำไปแต่ถ้าคบนานกว่านี้คงทำให้เขาเจ็บยิ่งกว่า
ผมเลยอยากกลับไปขอเธอคืนดีแต่มันก็ไม่กล้า ตอนนี้ผมกับเธอก็ยังคุยกันนะแต่ว่าไม่มาก ที่ผมคิดหนักคือ เดือนมิถุนานี้ผมต้องไปเรียนต่อต่างประเทศแล้วเลยคิดว่าจะบอกความในใจเลยดีไหม แต่ก็กลัว กลัวว่าบอกไปเธอจะไม่คุยกับผมอีกเลย
ผมไม่รู้ว่าจะบอกดีไหม
บอกดีไหม ?
ผมรักผู้หญิงคนนึง เธอเป็นเพื่อนกับผมสมัยม.ปลายแล้วถึงจะไม่ได้อยู่โรงเรียนเดียวกันแต่แก๊งผมกับแก๊งเธอก็สนิทกันมากๆ
เรามาคบกันจิงๆตอนอยู่ปี 2 เลย เวลาผมอยู่กับเธอผมมีความสุขมากๆ อยุ่ด้วยแล้วสบายใจ อยากอยู่ด้วยตลอดเวลา ตอนคบกันก็ไม่ค่อยทะเลาะกันเลยถ้าจะทะเลาะผมไปงี่เง่าเองแหละ เรื่องหึงบ้างไรบ้าง ก็เพื่อนผู้ชายเธอเยอะ ผมก็ไม่ได้ว่าไรนะแต่บางครั้งผมก็ไม่ชอบไง อยากไปไหนก็พาไปหมด เธอบอกอยากไปกินโน่นนี่ที่อยู่ไกลๆผมก็พาไป. แค่เห็นเธอยิ้มก็ทำให้ผมสุขแล้ว
แต่อยู่มาวันนึงเขามาบอกเลิกผมเฉยเลยทั่งๆที่ตอนเช้ายังคุยกันดีๆอยู่เลยนะ แถมอีกวันเดียวก็จะเปิดเทอมแล้วอะจะได้เจอกันอยู่แล้วอะ พอเปิดเทอมมาผมคิดว่าไงก็คงไม่เจอหรอกเพราะตอนคบกันเจอกันก็ไม่ค่อยเยอะเวลาว่างไม่ตรงกัน แต่แค่วันแรกผมก็เจอเธอและแต่เช้าเลยย เธอก็เดินไปเงียบๆแค่เห็นน้ำตาผมก็จะไหลแล้วแต่ก็พยายม/ม่คิดและไปเรียนตามปกติ แต่ตอนพักก็เจอ ตอนเย็นก็เจออีก เพื่อนต้องมาปลอบผมเลย มันไม่ไหวจริงๆถ้าตอนนั่นไม่มีคนคงร้องไปแล้ว ตอนนั่นผมดื่มเหล้าทุกวันเลย ผมเป็นคนไม่ดื่มนะแต่เวลานั่นจัดหนักเลย กินไปเกือบเดือนทุกวันๆ.
จนผมคิดว่ามีใหม่
ผมเลยอยากกลับไปขอเธอคืนดีแต่มันก็ไม่กล้า ตอนนี้ผมกับเธอก็ยังคุยกันนะแต่ว่าไม่มาก ที่ผมคิดหนักคือ เดือนมิถุนานี้ผมต้องไปเรียนต่อต่างประเทศแล้วเลยคิดว่าจะบอกความในใจเลยดีไหม แต่ก็กลัว กลัวว่าบอกไปเธอจะไม่คุยกับผมอีกเลย
ผมไม่รู้ว่าจะบอกดีไหม