หวัดดีครับผมมีเรื่องที่อึดอัดมากอยากหาคนช่วยคิดครับ
   ผมคบอยู่กับคนคนนึงซึ่งเคยคบกันเมื่อนานมาแล้วและเลิกกันไปเป็นเวลาหนึ่งปีโดยไม่มีการบอกกล่าวหรือติดต่ออะไรกันเลย
อยู่ดีๆเค้าก็โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้แล้วมาง้อเราขอคืนดีกับเราเราใจแข็งอยู่ได้ประมาณสองสามเดือนสุดท้ายก็กลับไปคบเค้าด้วยเรารักเค้า
จนก็ผ่านมาหนึ่งเดือนที่เรากลับมาคบกัน ผมไม่เคยมีความรู้สึกว่ามีความสุขเลยมีแต่น้ำตาและความเสียใจมาตลอด
เราอยู่ไกลกันได้เจอกันแค่เดือนล่ะครั้งถึงสองครั้งช่วงที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันก็จะคุยกันน้อยมากเรียกว่าแทบไม่ได้คุยเลยดีกว่า
   เรื่องก็เกิดขึ้นมีคนนึงทักแชทมาหาผมแล้วถามว่า "ผมเป็นไรกันกับคนที่ผมคบอยู่" เราก็ตอบไปตามความเป็นจริงว่า "กำลังคบกันอยู่"
แต่ก็ยังสงสัยเพราะเค้าอ่านแต่ไม่ตอบอะไรเลยถามกลับไปว่ามีอะไรรึป่าว เค้าพูดมาแค่ว่า "แน่ใจหรอว่าเป็นแฟนกันจริงๆ" ผมก็งงอยู่ดีแต่ก็พยายามคิดว่ามันคืออะไรแล้วสักพักเค้าส่งรูปมาเป็นรูปที่เค้าแคปหน้าจอมาเป็นข้อความที่เค้าคุยกันกับแฟนเรา ผมนี่ได้แต่อึ้งและงง
แล้วผมก็ยังไม่ไปถามหรืออะไรกับแฟนเราก็ทำตัวปกติเฉยๆนิ่งๆ พอมาวันนึงเค้าออนเฟสทิ้งไว้ในคอมและไปซื้อข้าวเรามาเห็นเลยได้โอกาสนั่งดูแชทที่เค้าคุยกับคนอื่นมีเยอะมากเป็นสิบๆได้ในเวลาเดียวกันและเราก็ยิ่งอยากรู้ย้อนไปดูข้อความเก่าๆเป็นคำพูดที่กับเรายังไม่เคยมีและคุยแบบถุ่ยิบขนาดนี้ บางคนนี่อึ้งกว่ามีเรื่องแบบนั้นด้วย
ครั้งนี้ผมตัดสินใจถาม ถามไปร้องไห้ไปและผมตัดสินใจพูดไปเลยว่าเลิกกัน อาการที่เค้าทำคือเสียใจพูดแต่ล่ะคำคือดีจากที่ไม่เคยมีเลยแต่มันคืออาการคนที่มันเจ้าชู้ก็ทำกันป่ะ
   ตอนนี้ผมอยากเลิกแต่เค้าก็ยังคงตามง้ออยู่แต่ก็เริ่มหายไปแล้ว ผมควรเด็ดขาดไปเลยไหมครับเลิกให้ได้แบบเด็ดขาดบล็อคทุกๆอย่างตัดทุกอย่างๆทำใจให้ได้ หรือหายไปเงียบๆไม่ต้องพูดอะไรถ่อยออกมาเลย แต่ก็เคยพยายามทำแล้วนะก็ทำใจไม่ได้อยู่ดี
เสียดายเวลาที่ผ่านอะไรมาด้วยกันสองจิตสองใจเลิกกับรัก