เรากับแฟนเราคบกันมาหลายปีแล้วค่ะ
ตอนแรกๆเรารักกันดีมาก เราเชื่อใจแฟนมากๆ
แต่พอหลังจากแฟนเราขึ้นมหาลัย เราก็เริ่มห่างกัน มีเรื่องทะเลาะกันบ่อย
เนื่องจากเราบอกว่าเขาไม่มีเวลาให้ ไม่เหมือนเดิมค่ะ
เราอาจจะงอแง งี่เง่ามาจริงๆ จนทำให้เขาทนไม่ไหว เลิกกันไปซักพักค่ะ
เขาบอกว่า สาเหตุที่เลิกกันเพราะเรางี่เง่ามาก เขาโมโหทนไม่ไหว
เลยจะเลิกให้เราเข็ดบ้าง ว่ามันมากเกินไป

ปรากฎว่าเราดันจับได้ ว่าเขาแอบไปคุยกับคนอื่น ตั้งแต่ขึ้นม.มา
แต่เขาบอกว่าแค่เพื่อน และก็ปรึกษาเรื่องที่ทะเลาะกับเราบ่อยๆ
เเต่เพื่อนทั้งคณะ ล้อกันหมดเลยว่าเขาจีบกัน โดยไม่เห็นหัวเราซักนิด
เราไปส่องหลายๆที่ พบว่าผญ.คนนั้นก็ดูมีใจให้(แต่ผญก็มีแฟนอยู่แล้วด้วยค่ะ)

หลังจากผ่านไปประมาณเดือนนึงที่เลิกกันเขาก็เริ่มกลับมาง้อค่ะ
แล้วเราก็ให้อภัย กลับมาคบกันใหม่ ด้วยเหตุผลที่ว่า เขาคิดผิดไปแล้ว
ขอโอกาสได้มั้ย คนนั้นแค่เพื่อนจริงๆ รักตัวคนเดียวไรงี้
เราขอให้เขาตัดจากผญคนนั้นทุกทาง
เราขอให้เขาไม่คุยกับผญ.คนนั้นเลยย เขาก็ทำให้เรานะ
แต่เหมือนมีเราที่บ้าไปเองคนเดียว เราเข้าไปส่องผญ.คนนั้นบ้าง ไรบ้าง
เพราะมันเกิดจากความไม่ไว้ใจของเราเอง เราระแวงกลัวแฟนเราจะกลับไปคุยอีก
ไม่ผญคนนี้ก็ คนอื่นไปเลย ตอนนี้เรากลับมาคบกันได้สี่เดือนได้แล้ว
ก็ยังทะเลาะกันเรื่องนี้อยู่บ้าง คืออ หรือว่ามันต้องใช้เวลามากกว่านี้?

เขาบอกว่า ขอให้เราเชื่อ ว่าถ้าเขาบอกว่า เพื่อนคือเพื่อน ไม่ได้อะไรกันแล้วจริงๆ
เราก็พยายามอยู่นะ เราพยายามปลง เพราะยังไงเขาก็เจอกันที่คณะตลอดอีกหลายปี
เราดูว่า เขาก็ไม่อยากเลิกกันไปเลย ยังรักเราอยู่บ้าง
แต่มันดันทำให้เราเกิดความคิดที่ว่า เราไม่ดีพอ เขาเลยไปหาจากคนอื่น
เราก็เลยคิดว่า ต้องเป็นตัวเราด้วยที่ต้องปรับ

เรา ก็เชื่อใจเขานะ แต่มันก็ยังคิดมาก ใครพอจะมีวิธีเเก้บ้างมั้ยคะ?
ปล. เกริ่นเรื่องยาวไปนิด เพราะอยากระบายด้วยค่ะ55

ขอบคุณที่รับฟังนะคะ😊