สวัสดีครับ ผมชื่อโอ๊ต ครับ นี้เป็นกระทู้แรกของผม
เรื่องมีอยู่ว่า น้องชายผม (เรียนอยู่ ป.4) กลับมาบ้านทำหน้าตาเบื่อๆ เศร้าๆ ปกติจะยกมือไหว้พ่อแม่แล้วไปกอดแม่วันนี้ไม่
แม่ถามว่าเป็นอะไรน้องบอกว่าเบื่อๆ (ทำตาละห้อย) ไม่อยากเรียนพิเศษ (ปกติน้องเรียนพิเศษจัน-ศุกร์ทุกวัน) ผมอยู่ในบ้านเห็นได้ยินหมด
พอน้องเข้ามาในบ้านผมก็ถามอีกเป็นอะไรไหนบอกพี่สิ น้องก็บอกไม่ต้องมายุ่ง(ทำเสียงเหมือนร้องไห้)แล้วก็ไปอาบน้ำ (ผมคิดอ่าวกรูพี่นะมีไรก็บอกไอ้เราก็โมโหอุตส่าเป็นห่วงน้องพูดกวนซะงั้น) พอมันอาบน้ำเสร็จ ผมเรียกมานั่งลงคุยกันเลยไหนบอกมาเป็นอะไร เท่านั้นแหละครับ
"น้องผมร้องไห้ออกมาเลย บอกผมว่าโดนเพื่อนที่โรงเรียนแกล้ง ตบหัว4-5ที แรงด้วย"
เท่านั้นแหละครับ วิญญาณนักรบเข้าสิงผมเลยครับ โมโหมากใครวะมาแกล้งน้องกู น้องกูกูแกล้งได้คนเดียวเว้ย (ไม่ใช่ละ 5555)
ผมก็โมโหมากตอนนั้น เลยถามต่อไปอีก " เค้ามาแกล้งทำไมไปทำอะไรเค้าก่อนหรือป่าว " น้องก็บอก ไม่ได้ทำอะไรเลย นั่งอยู่ในศาลา (ในโรงเรียนมันมีศาลาให้เด็กๆนั่งพักผ่อนกัน3-4หลัง) น้องคนที่มาแกล้งน้องผม ก็เดินเข้ามาถามเพื่อนน้องผมอีกคน ใครเขย่าศาลานี้ เพื่อนน้องผมก็บอกว่าน้องผมเป็นคนเขย่า (ผมถามน้องผมน้องผมบอก ไม่ได้เขย่านั่งเฉยๆ แล้วเพื่อนน้องผม เอิ่ม =,.=

ดดด) เท่านั้นแหละ ก็เข้ามา ตบหัวน้องผม 4-5ที จนพ่อไปรับกลับมาบ้าน (น้องผมคงยังไม่ได้บอกพ่อตอนนั้นถ้าบอกพ่อคงเข้าไปคุยกับครูแล้ว) พอถึงเวลา 5โมง น้องผมต้องไปเรียนน้องทำหน้าเบื่อๆ ผมเลยบอกไม่เป็นไรไปเรียนก่อนเดียวกลับมาค่อยมาคุยกันอีกที พอไปส่งน้องเสร็จผมเลยขับรถเข้าไปที่โรงเรียนน้องผมเพื่อไปคุยกับคุณครูประจำชั้นของน้องผม ไม่เจอเลยฟากเรื่องนี้ไว้กับครูอีกท่านหนึ่งไว้ เดียววันจันผมจะเข้าไปอีกที
(เดียวจะมาเล่าอีกทีว่าเป็นยังไง) เรื่องนี้ผมยังไม่ได้คุยกับพ่อแม่เลย เพราะแม่ทำเสียงดุตอนถามน้องแม่คงคิดว่าพ่อไม่ซื้ออะไรให้กินตอนไปรับเลยทำให้น้องเศร้าๆ เดียวจะคุยกันตอนกินข้าว
ผมจะสอนน้องผมตลอดว่า ห้ามไปแกล้งคนอ่อนแอกว่านะ ห้ามแกล้งผู้หญิง อย่าให้ใครมาแกล้งให้สู้ งั้นโดนแกล้งไม่จบสิ้น ถ้าไปทำคนอื่นก่อนแล้วเข้าถึงหูพี่ โดนพี่จัดหนักแน่
แต่ทำไมคนอื่นต้องมาแกล้งน้องผมด้วย น้องใครใครก็รัก T_T
ในถานะพี่ชายคนหนึ่ง เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ หรือ ผู้ใหญ่ คนมีลูกแล้ว คิดว่ายังไงครับกับปัญหานี้ครับ เราควรมีวิธีแก้ปัญหานี้ การพูดคุยแบบไหนดีครับ
คือปัญหาการแกล้งกันนี้มันต้องเกิดขึ้นแน่ๆสำหรับวัยนี้ หรือวัยที่โตกว่า ปัญหานี้มันไม่มีวันจบสิ้นแน่ๆ
อยากฝากถึงคนที่ชอบแกล้งเพื่อนให้คิดถึงคนที่โดนแกล้งด้วยนะ ไม่อยากให้เกิดความรุนแรงถึงขึ้นชีวิตครับ
"รักกัน ดีกว่าเกลียดกัน"
.
.
.
.......พี่ชายคนหนึ่ง
น้องชายโดนเพื่อนที่โรงเรียนแกล้งทำยังไงดี !!!
เรื่องมีอยู่ว่า น้องชายผม (เรียนอยู่ ป.4) กลับมาบ้านทำหน้าตาเบื่อๆ เศร้าๆ ปกติจะยกมือไหว้พ่อแม่แล้วไปกอดแม่วันนี้ไม่
แม่ถามว่าเป็นอะไรน้องบอกว่าเบื่อๆ (ทำตาละห้อย) ไม่อยากเรียนพิเศษ (ปกติน้องเรียนพิเศษจัน-ศุกร์ทุกวัน) ผมอยู่ในบ้านเห็นได้ยินหมด
พอน้องเข้ามาในบ้านผมก็ถามอีกเป็นอะไรไหนบอกพี่สิ น้องก็บอกไม่ต้องมายุ่ง(ทำเสียงเหมือนร้องไห้)แล้วก็ไปอาบน้ำ (ผมคิดอ่าวกรูพี่นะมีไรก็บอกไอ้เราก็โมโหอุตส่าเป็นห่วงน้องพูดกวนซะงั้น) พอมันอาบน้ำเสร็จ ผมเรียกมานั่งลงคุยกันเลยไหนบอกมาเป็นอะไร เท่านั้นแหละครับ
"น้องผมร้องไห้ออกมาเลย บอกผมว่าโดนเพื่อนที่โรงเรียนแกล้ง ตบหัว4-5ที แรงด้วย"
เท่านั้นแหละครับ วิญญาณนักรบเข้าสิงผมเลยครับ โมโหมากใครวะมาแกล้งน้องกู น้องกูกูแกล้งได้คนเดียวเว้ย (ไม่ใช่ละ 5555)
ผมก็โมโหมากตอนนั้น เลยถามต่อไปอีก " เค้ามาแกล้งทำไมไปทำอะไรเค้าก่อนหรือป่าว " น้องก็บอก ไม่ได้ทำอะไรเลย นั่งอยู่ในศาลา (ในโรงเรียนมันมีศาลาให้เด็กๆนั่งพักผ่อนกัน3-4หลัง) น้องคนที่มาแกล้งน้องผม ก็เดินเข้ามาถามเพื่อนน้องผมอีกคน ใครเขย่าศาลานี้ เพื่อนน้องผมก็บอกว่าน้องผมเป็นคนเขย่า (ผมถามน้องผมน้องผมบอก ไม่ได้เขย่านั่งเฉยๆ แล้วเพื่อนน้องผม เอิ่ม =,.=
(เดียวจะมาเล่าอีกทีว่าเป็นยังไง) เรื่องนี้ผมยังไม่ได้คุยกับพ่อแม่เลย เพราะแม่ทำเสียงดุตอนถามน้องแม่คงคิดว่าพ่อไม่ซื้ออะไรให้กินตอนไปรับเลยทำให้น้องเศร้าๆ เดียวจะคุยกันตอนกินข้าว
ผมจะสอนน้องผมตลอดว่า ห้ามไปแกล้งคนอ่อนแอกว่านะ ห้ามแกล้งผู้หญิง อย่าให้ใครมาแกล้งให้สู้ งั้นโดนแกล้งไม่จบสิ้น ถ้าไปทำคนอื่นก่อนแล้วเข้าถึงหูพี่ โดนพี่จัดหนักแน่
แต่ทำไมคนอื่นต้องมาแกล้งน้องผมด้วย น้องใครใครก็รัก T_T
ในถานะพี่ชายคนหนึ่ง เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ หรือ ผู้ใหญ่ คนมีลูกแล้ว คิดว่ายังไงครับกับปัญหานี้ครับ เราควรมีวิธีแก้ปัญหานี้ การพูดคุยแบบไหนดีครับ
คือปัญหาการแกล้งกันนี้มันต้องเกิดขึ้นแน่ๆสำหรับวัยนี้ หรือวัยที่โตกว่า ปัญหานี้มันไม่มีวันจบสิ้นแน่ๆ
อยากฝากถึงคนที่ชอบแกล้งเพื่อนให้คิดถึงคนที่โดนแกล้งด้วยนะ ไม่อยากให้เกิดความรุนแรงถึงขึ้นชีวิตครับ
"รักกัน ดีกว่าเกลียดกัน"
.
.
.
.......พี่ชายคนหนึ่ง