ท้าวความหน่อยนะครับ
ผมเป็นครูสอนหนังสืออยู่ ทับสะแก ประจวบฯ เมื่อวานเป็นวันสุดท้าย เคลียร์เกรดอะไรกันหมด ก็เลยกลับบ้าน (ที่น่าน) คิดถึงบ้านมาก แฮ่ ๆ ๆ
มีเพื่อนคนหนึ่งอยู่เมืองการจน์ฯ คือ เพื่อนเอารถไปด้วย เอาไปใช้ที่ทับสะแก
คือ ผมติดรถเพื่อน มาลง เพชรบุรี กะจะต่อรถไป กรุงเทพฯ ซะหน่อย ตอนออกจากตัวเมืองทับสะแก ก็น่าจะสองทุ่มได้
ขับกันมาตามปกติ จนมาถึง ตัวเมืองเพชร พยายามหา สถานีขนส่ง แต่หาไม่เจอ เพราะตอนนั้น ก็ สี่ทุ่มครึ่ง ละ ธรรมดา ร้านปิด คนหาย มีแต่ถนน กับรถบรรทุก
กว่าเราจะเอ๊ะใจว่า ถึง สถานีขนส่งยัง ก็พากันออกมานอกตัวเมือง ประมาณ 10 กิโลเมตร ละ
เลยย้อนกลับ พร้อมสอบถามร้านก๋วยเตี๋ยวข้างทาง (แม่ค้าใจดี น่ารักด้วย ฮ่า ๆ ๆ บอกเส้นทางอยากดี) ผมก็คิดว่าจำได้แม่น
"ตรงไปเส้นนี้นะ จะเจอ โรงพยาบาล มีคิวรถตู้ไป กรุงเทพฯ อีกไม่ไกล ประมาณ 2 กิโลเมตร"
"ขอบคุณมากเลยครับ"
นั่งรถกลับไป เจอเลย "โรงพยาบาลเพชรรัช"
"เห้ย นี่ไงโรงบาล"
"โน้นก็มี" เพื่อนบอก
"เออ โรงบาลไหนวะ"
ขับเลยโรงบาลเพชรมา เจอบิ๊กซี ขับไปอีก เจออีก โรงบาล จำชื่อไม่ได้ อยู่ติดถนนใหญ่
เลยไปเติมน้ำมันที่ปั๊ม Shell กลัวปั๊มปิด เพราะเพื่อนต้องไป กาญจน์ (น่าจะเพราะเป็นถนนใหญ่ เลยไม่มี U-turn เลย ขับเลยไป หลายกิโล) สุดท้ายวกกลับมา ดันไปขึ้นสะพาน พาข้ามถนน ไปฝั่งโรงบาล เจอร้านขายก๋วยเตี๋ยวอีก ลงไปถามอีก เขาก็บอก
"ตรงไปนะพี่ ห้ามเลี้ยว เจอไปแดง เลี้ยวซ้ายนะพี่ ผ่านไป ไฟแดงที่ 3 พี่เลี้ยวซ้ายนะ จากนั้นขับตรงไปอีก เจอสะพานลอด โรงบาลเพชรรัชฯ อยู่ซ้ายมือเลย มีคิวรถตู้ไป กรุงเทพฯ อยู่คะ" แม่ค้า (อายุประมาณ สิบแปด สิบเก้า สาวและสวย คือ แม่ค้าเมืองเพชรนี่ เป็นอย่างนี้ทุกคนเลยป่ะ ฮ่า ๆ ๆ)
"ขอบคุณครับ" ผมไม่ลืมตอบคำขอบคุณ
ช่วยกันกับเพื่อน นับนิ้ว นับไปแดง จนมาเจอทางลอดใต้สะพาน เราก็เลี้ยวซ้าย เกือบเลย ปรากฎว่า
"ไม่มีรู้ตู้ให้บริการแล้ว"
สิครัช ทำไงดี แว๊บเห็นลุงสวมเสื้อวินมอร์เตอร์ไซ อยู่ เลยเข้าไปถาม
"ลุงครับ สวัสดีครับ คือ ผมจะไป กรุงเทพฯ ครับ ไม่มีรถตู้แล้วหรอครับ?"
"หวัดดีพ่อหนุ่ม ลอดใต้สะพานนี้ เลี้ยวขวา ตรงดิ่งไป กรุงเทพฯ เลย"
"คือ ผมไปคนเดียวครับ เพื่อนผมจะไปกาญจน์ครับ ตอนนี้ไม่มีรถตู้แล้วหรอครับ?"
"มีก็เห็นสิ เอาไงดี เออ เลยไปจะมีบิ๊กซีอยู่ ตอนนี้ 4 ทุ่ม 50 ทัน ๆ ตรงบิ๊กซี ฝั่งตรงข้ามจะมีป้ายรถ อยู่ติดกับสะพานลอยเลย รถบางสะพานจะเข้ากรุงเทพฯ มาถึงนี่ประมาณ 5 ทุ่ม กว่า ๆ ไอ้หนุ่มจะไปเองหรือ ให้ลุงไปส่ง ลุงบอกก่อนนะ ถ้าขับรถไปเอง หาทางกลับรถลำบาก ให้ลุงไปส่งก็ได้"
"ครับ"
"50 บาทนะ"
"เออ ลุงครับ ผมหมายถึงรับรู้นะครับ เด่วผมลองไปกับเพื่อนดูก่อนครับ ขอบคุณลุงมากครับ"
ไปต่อกับเพื่อน คือ บิ๊กซีปิดละ ปิดไฟหมด แทบมองไม่เห็นป้าย เผอิญผมสังเกตเห็น เลยค่อย ๆ สังเกต อีกฝั่งของสะพานลอย มีที่รอรถอยู่ เปิดไฟด้วย ไม่ปิดไฟ เลยเข้าเลนใน ทีนี่ยาวจร้า ไม่มีทางเลี้ยว เลยเลยปั๊ม Shell เลย ฮ่าๆ ๆ ๆ "ครั้งที่สอง"
จากนั้นวกกลับมา ทีนี้ไม่ขึ้นสะพานละ ตรงไปตามถนนใหญ่ เจอแล้ว ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ แต่เลย เข้าไปจอดไม่ได้ มีบล๊อคกั้นไว้ สรุปคือ ต้องขับกลับมาอีกรอบ
"กูว่า ได้เติมน้ำมันอีกรอบแน่" เพื่อนว่า
"555555+" ได้แต่หัวเราะ
วกกลับมาทางเดิม เลยปั๊ม Shell "ครั้งที่ สาม" ฮ่า ๆ ๆ ๆ ทีนี่รู้ละ ต้อง Keep left สุดท้ายมาถึง เย้ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ finally พอจอดรถ ก็ลงไป เจอพี่วินมอร์ไซ
"ไปไหนน้อง"
"ไป กรุงเทพฯ ครับ"
"อ้อ มีน้อง มีรถบางสะพาน ประมาณ ห้าทุ่ม กว่า ๆ นี่ละ"
"มันจะจอดหรอพี่ ผมเคยรอที่ทับสะแก แต่มันไม่จอด(ตอนนั้นผมดูตั๋วผิดวัน ฮ่า ๆ ๆ ๆ คือรถบางสะพานเนี่ยต้องจองตั๋วไง เลยกังวลว่ามันจะจอดหรือเปล่า แถมถ้าไม่จอด แล้วเพื่อนไปแล้ว คือ ต้องอยู่ทั้งคืน Chip หาย แน่ ๆ" ผมสอบถามด้วยความกังวล
"พี่รับร้อง 100 % จอดชัวร์"
"จริงนะพี่" ผมยังลังเล
"เออ เด่วกูอยู่รอ" เพื่อนบอก
"เออ ขอบคุณหว่ะ"
(คือ มีผม กับเพื่อน แล้วก็พี่วิน อยู่ตรงนั้น ไม่มีคนเลย มีแต่รถผ่าน นาน ๆ ที ผ่านมาสักคัน เปลี่ยว ๆ ฮ่า ๆ ๆ ดีนะที่เพื่อนอยู่ด้วย)
เห้ยมาแล้ว รถบางสะพาน (ผมเห็นสีฟ้าใช่แน่นอน) พี่วินแกรีบออกจากอาหารหลับใหล เดินไปถนนหลัก แต่คือ ผมเห็นรถมันชะลอมาแต่ไกลละพร้อมเปิดไฟเลี้ยว สุดท้ายมาจอดใต้สะพานลอย มีคนลงด้วย พี่วินแกไปคุยอะไรกับ กระเป๋ารถไม่รู้ (เร็วมาก) ผมก็แบกของไปที่รถพร้อมเพื่อน
กำลังจะขอบคุณพี่วินส่าห์ใจดีโบกรถให้
"ค่าโบกรถ 100 หนึ่งนะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"
"หา อะไรนะพี่?" ตกใจ
"ค่าโบกรถ 100 หนึ่ง"
ถ้าเป็นคุณ ๆ จะจ่ายไม๊?
เด่วผมมาเฉลย
เป็นคุณ คุณจะทำยังไง? กรณีศึกษา จ่ายค่าโบกรถ 100 บาท
ผมเป็นครูสอนหนังสืออยู่ ทับสะแก ประจวบฯ เมื่อวานเป็นวันสุดท้าย เคลียร์เกรดอะไรกันหมด ก็เลยกลับบ้าน (ที่น่าน) คิดถึงบ้านมาก แฮ่ ๆ ๆ
มีเพื่อนคนหนึ่งอยู่เมืองการจน์ฯ คือ เพื่อนเอารถไปด้วย เอาไปใช้ที่ทับสะแก
คือ ผมติดรถเพื่อน มาลง เพชรบุรี กะจะต่อรถไป กรุงเทพฯ ซะหน่อย ตอนออกจากตัวเมืองทับสะแก ก็น่าจะสองทุ่มได้
ขับกันมาตามปกติ จนมาถึง ตัวเมืองเพชร พยายามหา สถานีขนส่ง แต่หาไม่เจอ เพราะตอนนั้น ก็ สี่ทุ่มครึ่ง ละ ธรรมดา ร้านปิด คนหาย มีแต่ถนน กับรถบรรทุก
กว่าเราจะเอ๊ะใจว่า ถึง สถานีขนส่งยัง ก็พากันออกมานอกตัวเมือง ประมาณ 10 กิโลเมตร ละ
เลยย้อนกลับ พร้อมสอบถามร้านก๋วยเตี๋ยวข้างทาง (แม่ค้าใจดี น่ารักด้วย ฮ่า ๆ ๆ บอกเส้นทางอยากดี) ผมก็คิดว่าจำได้แม่น
"ตรงไปเส้นนี้นะ จะเจอ โรงพยาบาล มีคิวรถตู้ไป กรุงเทพฯ อีกไม่ไกล ประมาณ 2 กิโลเมตร"
"ขอบคุณมากเลยครับ"
นั่งรถกลับไป เจอเลย "โรงพยาบาลเพชรรัช"
"เห้ย นี่ไงโรงบาล"
"โน้นก็มี" เพื่อนบอก
"เออ โรงบาลไหนวะ"
ขับเลยโรงบาลเพชรมา เจอบิ๊กซี ขับไปอีก เจออีก โรงบาล จำชื่อไม่ได้ อยู่ติดถนนใหญ่
เลยไปเติมน้ำมันที่ปั๊ม Shell กลัวปั๊มปิด เพราะเพื่อนต้องไป กาญจน์ (น่าจะเพราะเป็นถนนใหญ่ เลยไม่มี U-turn เลย ขับเลยไป หลายกิโล) สุดท้ายวกกลับมา ดันไปขึ้นสะพาน พาข้ามถนน ไปฝั่งโรงบาล เจอร้านขายก๋วยเตี๋ยวอีก ลงไปถามอีก เขาก็บอก
"ตรงไปนะพี่ ห้ามเลี้ยว เจอไปแดง เลี้ยวซ้ายนะพี่ ผ่านไป ไฟแดงที่ 3 พี่เลี้ยวซ้ายนะ จากนั้นขับตรงไปอีก เจอสะพานลอด โรงบาลเพชรรัชฯ อยู่ซ้ายมือเลย มีคิวรถตู้ไป กรุงเทพฯ อยู่คะ" แม่ค้า (อายุประมาณ สิบแปด สิบเก้า สาวและสวย คือ แม่ค้าเมืองเพชรนี่ เป็นอย่างนี้ทุกคนเลยป่ะ ฮ่า ๆ ๆ)
"ขอบคุณครับ" ผมไม่ลืมตอบคำขอบคุณ
ช่วยกันกับเพื่อน นับนิ้ว นับไปแดง จนมาเจอทางลอดใต้สะพาน เราก็เลี้ยวซ้าย เกือบเลย ปรากฎว่า
"ไม่มีรู้ตู้ให้บริการแล้ว"
"ลุงครับ สวัสดีครับ คือ ผมจะไป กรุงเทพฯ ครับ ไม่มีรถตู้แล้วหรอครับ?"
"หวัดดีพ่อหนุ่ม ลอดใต้สะพานนี้ เลี้ยวขวา ตรงดิ่งไป กรุงเทพฯ เลย"
"คือ ผมไปคนเดียวครับ เพื่อนผมจะไปกาญจน์ครับ ตอนนี้ไม่มีรถตู้แล้วหรอครับ?"
"มีก็เห็นสิ เอาไงดี เออ เลยไปจะมีบิ๊กซีอยู่ ตอนนี้ 4 ทุ่ม 50 ทัน ๆ ตรงบิ๊กซี ฝั่งตรงข้ามจะมีป้ายรถ อยู่ติดกับสะพานลอยเลย รถบางสะพานจะเข้ากรุงเทพฯ มาถึงนี่ประมาณ 5 ทุ่ม กว่า ๆ ไอ้หนุ่มจะไปเองหรือ ให้ลุงไปส่ง ลุงบอกก่อนนะ ถ้าขับรถไปเอง หาทางกลับรถลำบาก ให้ลุงไปส่งก็ได้"
"ครับ"
"50 บาทนะ"
"เออ ลุงครับ ผมหมายถึงรับรู้นะครับ เด่วผมลองไปกับเพื่อนดูก่อนครับ ขอบคุณลุงมากครับ"
ไปต่อกับเพื่อน คือ บิ๊กซีปิดละ ปิดไฟหมด แทบมองไม่เห็นป้าย เผอิญผมสังเกตเห็น เลยค่อย ๆ สังเกต อีกฝั่งของสะพานลอย มีที่รอรถอยู่ เปิดไฟด้วย ไม่ปิดไฟ เลยเข้าเลนใน ทีนี่ยาวจร้า ไม่มีทางเลี้ยว เลยเลยปั๊ม Shell เลย ฮ่าๆ ๆ ๆ "ครั้งที่สอง"
จากนั้นวกกลับมา ทีนี้ไม่ขึ้นสะพานละ ตรงไปตามถนนใหญ่ เจอแล้ว ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ แต่เลย เข้าไปจอดไม่ได้ มีบล๊อคกั้นไว้ สรุปคือ ต้องขับกลับมาอีกรอบ
"กูว่า ได้เติมน้ำมันอีกรอบแน่" เพื่อนว่า
"555555+" ได้แต่หัวเราะ
วกกลับมาทางเดิม เลยปั๊ม Shell "ครั้งที่ สาม" ฮ่า ๆ ๆ ๆ ทีนี่รู้ละ ต้อง Keep left สุดท้ายมาถึง เย้ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ finally พอจอดรถ ก็ลงไป เจอพี่วินมอร์ไซ
"ไปไหนน้อง"
"ไป กรุงเทพฯ ครับ"
"อ้อ มีน้อง มีรถบางสะพาน ประมาณ ห้าทุ่ม กว่า ๆ นี่ละ"
"มันจะจอดหรอพี่ ผมเคยรอที่ทับสะแก แต่มันไม่จอด(ตอนนั้นผมดูตั๋วผิดวัน ฮ่า ๆ ๆ ๆ คือรถบางสะพานเนี่ยต้องจองตั๋วไง เลยกังวลว่ามันจะจอดหรือเปล่า แถมถ้าไม่จอด แล้วเพื่อนไปแล้ว คือ ต้องอยู่ทั้งคืน Chip หาย แน่ ๆ" ผมสอบถามด้วยความกังวล
"พี่รับร้อง 100 % จอดชัวร์"
"จริงนะพี่" ผมยังลังเล
"เออ เด่วกูอยู่รอ" เพื่อนบอก
"เออ ขอบคุณหว่ะ"
(คือ มีผม กับเพื่อน แล้วก็พี่วิน อยู่ตรงนั้น ไม่มีคนเลย มีแต่รถผ่าน นาน ๆ ที ผ่านมาสักคัน เปลี่ยว ๆ ฮ่า ๆ ๆ ดีนะที่เพื่อนอยู่ด้วย)
เห้ยมาแล้ว รถบางสะพาน (ผมเห็นสีฟ้าใช่แน่นอน) พี่วินแกรีบออกจากอาหารหลับใหล เดินไปถนนหลัก แต่คือ ผมเห็นรถมันชะลอมาแต่ไกลละพร้อมเปิดไฟเลี้ยว สุดท้ายมาจอดใต้สะพานลอย มีคนลงด้วย พี่วินแกไปคุยอะไรกับ กระเป๋ารถไม่รู้ (เร็วมาก) ผมก็แบกของไปที่รถพร้อมเพื่อน
กำลังจะขอบคุณพี่วินส่าห์ใจดีโบกรถให้
"ค่าโบกรถ 100 หนึ่งนะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"
"หา อะไรนะพี่?" ตกใจ
"ค่าโบกรถ 100 หนึ่ง"
ถ้าเป็นคุณ ๆ จะจ่ายไม๊?
เด่วผมมาเฉลย