สวัสดีครับ นี้เปนกระทู้แรกเลยที่มาตั้ง อยากจะแชร์ประสบการณ์ชีวิต เพราะเพิ่งผ่านมาจริง ๆ ไม่กี่วันนี้เอง  
ซึ่งผมก่เคยเหนหลายคน (หลายที่) มีคำถามมีความกังวลว่าการแอบชอบใครคนนึงแล้วควรบอกดีไหม โดยเฉพาะเพื่อน ซึ่งผมว่ามันไม่มีคำตอบที่แน่นนอนเลยสักคำตอบเดียวไม่มีถูกหรือผิดครับ  ยิ่งสำหรับชาวเก้งกวางด้วยแล้วยิ่งมี % น้อยมาก ผมลืมบอกไปผมเปนเกย์คร้าฟ ตอนนี้อายุ 26 แล้ว ยังไม่เคยมีแฟนเลย (55555) แล้วที่บ้านก่ม่ายรู้ หรือรู้แต่ไม่พูดก่ไม่แน่ใจ ผมเปนคนขี้อายตั้งแต่เด็ก อยุ่บ้านอยุ่โรงเรียนอยุ่แต่ละที่ก่เหมือนกันหมด ไม่แต่งสาวน่ะปกติทั่วไป หน้ายังไม่แต่งเลย   ตั้งแต่สมัย ม.ต้น ม.ปลาย แล้วที่ผมเปนคนที่ถ้าชอบใครก่จะเก็บเอาไว้ จนกระทั้งเรียนจบคนที่เราชอบก่ไม่รู้ นี้คือข้อเสียอย่างมาก  แต่เพื่อนจะคอยช่วยเสมอเช่นในช่วงเทศกาลต่าง ๆ ผมก่จะฝากนู้นนี่นั้นให้บ้าง เคยมีเพื่อนของเพื่อนมาจีบ แต่เราคงเปนคนคิดมา แค่คำพูดเดียวที่เค้าพูดคือ “จะเลิกกับคนที่คบอยู่มาคบกะเรา” นั้นทำให้รุ้สึกว่าขนาดแฟนที่คบอยุ่ยังจะเลิกมาคบกะเรา แล้ววันหนึ่งไม่เลิกกะเราแล้วไปคบกับคนใหม่หรอ หึหึ เลยเปนว่าแห้วต่อไป  
จนเข้ามหาลัย  มีเพื่อนคนนึงตอนรับน้องนี้ไม่ได้มีทีท่าว่าเราจะชอบเค้าเลยสักนิส เราเรียนอยู่สาขาเดียวกัน ซึ่งไม่รุ้ว่าตอนไหนเมื่อไหร่ ที่เราเริ่มชอบเค้าไปแล้ว ทั้ง ๆ ที่เค้ามีแฟนอยุ่แล้ว รุ้อยุ่เต็มอก เค้าเปนคนที่น่ารัก ขี้เล่น ทะเล้น กวน ๆ มีอารมณ์ขัน หน้าตาดีมาก 555  ทุกครั้งที่เค้าคุยกะเราเค้าจะคุยเหมือนเพื่อนผู้ ญ ทั่วไปเลย (งงเหมือนกัน การพูดอ่ะน่ะ) พูดดีอ่ะ  มีหลายครั้งที่บางทีก่ทำให้เราคิดไปเองได้เหมือนกัน เช่นงานวันเด็กตอนปีหนึ่ง ทุกคนก่ทำกิจกรรมกันจนคนเริ่มซา จู่ ๆ เค้าก่มานอนตรงตักเราเฉยเลย มันก่ทำให้เรามีความสุขมาก ๆ  
เวลาที่มองเค้าดูแล้วมีความสุขมาก ๆ ๆ  การที่เราแอบชอบใครสักคนมันมีทั้งสุขและทุกข์ เวลาที่เค้าพาแฟนมาทีนี้ เจ็บจี๊ดดี ดี๊ดี
4 ปี 4 ปี ที่เรียนกัน ตามสเต็ปเดิมไม่เคยบอกครับ เก็บไว้ (กะว่าคงเก็บจนตายเลยมั้ง 5555) จนเรียนจบอ่ะครับ แล้วต่างคนต่างทำงาน นาน ๆ  ๆ เจอกันทีเปนกลุ่มน่ะงานแต่งรัยงี้  จนปีที่แล้ว (นานน่ะ 55) ไม่รุ้รุ้สึกยังงัยอยากบอกมากกกกก เลยปรึกษากับเพื่อนสนิท (คือเราก่รุ้มาว่าเค้าเลิกกะแฟนคนนั้นนานแล้ว) ผมก่เลยตัดสินใจเรียกว่าสุดท้ายจริง ๆ จากที่ในชีวิตไม่กล้าบอกใคร เค้าคือคนแรก คนแรกที่เรากล้าเอ๋ยปากบอกว่า ชอบเค้าไป ซึ่งเรารุ้สึกว่าคำตอบมันมีในคำบอกอยุ่แล้วล่ะ ........... ใช่ครับคำตอบคือ ไม่  แต่เค้ามีคำพูดที่บอกแล้วก่ เอ่อ ไม่ได้แรงเลยสักนิส แล้วก่บอกว่ายังเปนเพื่อนกันอยุ่  ตอนนั้นก่ร้องไห้ซิครับท่าน  แต่คนในบ้านไม่เคยเหนน้ำตาเลยสักหยด  
เปนสิ่งที่ต้องเกบไว้ไม่ให้ใครรุ้  จนเมื่อไม่กี่วันนี้ครับ งานแต่งเพื่อน (แต่งกันบ่อยจริง) ตอนแรกก่กะว่าจะไม่ไป ก่กลัวเจอนี้ล่ะครับ สู้หน้าไม่ได้จริง ๆ แต่ก่ตัดสินใจไป ก่เจอซิครับ พอเค้าเดินมาแต่ไกล ใจนี้แป้วเลย กลัวว่าเค้าจะไม่ทัก ไม่มองหน้า ต่าง ๆ นานา แต่!!!!! เค้าทักครับ ทักแบบปกติทั่วไป เหมือนเดิมแบบทุกครั้ง ก่ยังคุยกันอยุ่  ผมก่มาคิดดู เค้านี้โคตรรรรรรรรรรรรดีเลยครับ ผมว่าปกติบางคนนี้คงไม่แม้แต่จะมองหน้า ใช่รึป่าวครับ ???  เค้ายังเหมือนเดิมจริง ๆ ทุกอย่าง  ผมก่คิดว่าตั้งแต่นี้ต่อไปก่คงเปนเหมือนเดิมได้ แล้วพร้อมที่จะก้าวต่อไป  “แค่นี้ก่ดีมากพอสำหรับผมแล้วล่ะครับ”   ถ้าถามว่าถ้าย้อนเวลากลับไปแก้ไข  ว่าจะบอกหรือไม่ ??  ผมก่ยังเลือกที่จะบอกอยุ่ดีครับ ไม่รุ้ทำมัย ???  คนนี้คงรุ้สึกว่ารักจริง ๆ ที่สุดมั้งครับ  ผมรุ้สึกขอบคุนเค้าน่ะครับที่ยังเปนคนเดิม ขอบคุนจริง ๆ   อย่างที่บอกต้น ๆ ว่า การที่เราจะบอกรักเพื่อนดีไหม มันไม่ผิดหรือถูก ถ้าเปนผู้ ญ อาจจะมี % ก่ได้คร้าฟ อันนี้เชียร์ให้ลองเลย  
แต่สำหรับคน % น้อย – น้อยมากอย่างพวกผม ก่ขึ้นอยุ่กับตัวคุนว่า “พร้อมรึยังที่จะรับมัน คำตอบที่จะมาไม่ว่าจะมารุปแบบไหน” ผมก่แค่คนที่อาจจะโชคดีหน่อยที่เค้ายังเหมือนเดิม แต่ถ้าเค้าคนนั้นของคุน คิดตรงกับคุนผมว่านั้นสุดยอดแล้วครับ โชคดีสุด ๆ อ่ะ    เปนกำลังใจให้น่ะครับสำหรับคนที่คิดว่าจะทำยังงัย ? ต่อไป

ถ้าเกิดไม่ชอบหรือยังงัยก่ขออภัยด้วยน่ะครับ
ปล. ถ้าเกิดเค้าคนนั้นมาอ่านก่ขอบคุนแล้วกันน่ะ เพื่อน...... (ไม่รุ้ว่าเคยเข้ามาอ่านกระทู้แบบนี้อ่ะป่าว 555)