ไครเคยคิดว่าตัวเองเป็นภาระของของพ่อกับแม่บ้าง

เรียนอยู่มหาลัยแล้วค่ะ ตั้งแต่มาเรียนใน กทม ใช้เงินไปเยอะพอสมควร 100 ร้อยบาทใช้โดยเฉลี่ยต่อวันค่ะ หรืออาจมากกว่านั้นนิดหน่อย
เราเป็นลูกชาวนาชาวไร่ค่ะ มีพี่น้อง 3 คน กว่าพ่อจะทำงานได้เงินแต่ละบาท ยากเย็นแสนเข็ญมากค่ะ พ่อทำงานอยู่คนเดียว ส่วนแม่เลี้ยงน้องคนเล็ก เงินส่วนไหญ่หมดไปกับการเรียนและความเป็นอยู่ของเราค่ะ รู้สึกสงสารพ่อมาก เหมือนเป็นภาระของแกยังไงก็ไม่รู้ ท้อจริงๆค่ะ มีไครรู้สึกเหมือนเราบ้าง
หรือเราเป็นโรคประสาทกินหัวแล้ว