สวัสดีคะ กระทู้แรกที่เล่นในมือถือนะคะ ผิดพลาดหรืออ่านยากประการใดขออภัยณที่นี้ ^_^
เรื่องมีอยู่ว่า ช่วงนั้นเป็นช่วงปิดเทอมปี2คะ (เทียบเท่าม.5) เราเรียนที่พล.แต่มาเที่ยวหาเพื่อนที่กทม.คะ เรามีเพื่อน3คนที่สนิทกันมาก คนนึงเรียนที่พิจิตร(ชื่อป.)อีกคนก็เรียนที่กทม.(ชื่อพ.)แล้วก็เราเรียนอยู่พล.(ชื่อบ.) ก็อยู่เที่ยวตามประสาเพื่อนที่ไม่ค่อยได้เจอกันนานคะ จนวันนึงอิป.เนี้ย มาบอกกับเราคะว่าเนี้ยคนเนี้ยะเพื่อนมันที่เรียนพิจิตร โสดนะ มันบอกให้หาเพื่อน น่ารักๆโสดมาคนนึง มันเลยแนะนำเราคือแบบเราดูหน้าผช.คนที่อิป.แนะนำขอแทนชื่อผู้ชายว่า อ. นะคะ ดูแล้วเอาตรงๆไม่ใช่ my type อะแกร เราเลยบอกป.ว่า หื้มไม่วะไม่หล่อเลยไรงี้555 สักพักเรื่องนี้ก็เงียบไปหรือเราไม่ใส่ใจก็ไม่รู้นะคะ จนนายอ.เนี้ยแอดเฟสมาเราก็รับตามมารยาทเพราะเป็นเพื่อนของเพื่อน ผ่านมาจนเปิดเทอมเรากลับมาพล.และแยกย้ายกับเพื่อนเราจะอัพรูปอะไรเค้าจะมาไลท์ตลอดชอบทักแชทมาแกล้งทักผิดซึ่งเป็นอะไรที่ด้อยมากคือเรารู้ไต๋นางทำให้เราอารมเสียกะจะด่าไงแต่คิดดูแล้วเราคิดว่าคงมีสักวันเราต้องเจอกันอะเพราะมันเป็นเพื่อนอิป.เลยกลัวมองหน้าไม่ติดก็ไม่ได้ด่าไปแต่หยิ่งใส่เพราะเราอารมไม่ค่อยจะดี แต่พอช่วงเรามีแฟนเค้าก็เงียบไป จนเราโสด เราโสดมาประมาน7-8เดือนปิดเทอมขึ้นปี3 เรากลับไปเที่ยวพิจิตรไปอยู่กับอิป.ก็บังเอิญนัดกันสังสรรค์คะ ก็ได้เจอกับนายอ.ตัวจริง ซึ่งแว๊บแรกอืมมมมมคิดในใจ " หน้าตาดีกว่าในรูปนะเราอะ " แต่ตอนนั้นไม่ได้คิดอะไรแล้วคะ ก็กินกันไปคุยกันไปไม่อะไร จนถึงวันเกิดอิพ.ที่มาจากกทม มาจัดวันเกิดที่ผับในพิดโลกซึ่งนายอ.ก็ไปด้วย มีช่วงนึงเพลงใกล้ของสครับเล่นมีจังหวะที่เราสบตากันคะ ตอนนั้นเมาๆนิสๆ555 เราจำไม่ได้หรอก นายอ.มาบอกทีหลังตอนเราคบกันคะ อุ๊ป!!! ตอนนั้นเรารู้สึกว่านายอ.ยิ้มน่ารักเริ่มมีเสน่ห์ดึงดูดนิดๆ >< แต่ก็ยังไม่ได้อะไรอยู่ดี ก้ไม่เคยคิดนี่นาว่าจะได้คบกัน จนถึงวันนั้นป.เกิดอุบัติเหตุเราจึงไปเยี่ยมที่พิจิตรคือนางไม่เป็นไรมากคะแต่ด้วยความเป็นห่วงและกำลังใจเลยกลับไป อยู่ๆเพื่อนคนนึงอยากจะเมาเลยชวนอ.กับเพื่อนๆมากินเบียร์กันพอเมาเริ่มได้ที่เพื่อนก็ตั้งคำถามเล่นเกมกัน มาถึงตาอ.ต้องตอบคำถาม คือต้องตอบความจริงนะคะ เพื่อนถามว่า ชอบบ.มั้ย อ.ตอบว่า ชอบดิ ยิ้มม~ ถ้าได้เป็นแฟนเอามั้ย อ.ตอบได้ก็เอาอ้ะ แหม่อิดอด555555 หลังจากนั้นเราก็รู้ละคะว่าอ.ชอบเรา ก่อนหน้านั้นเพื่อนเคยถามว่าชอบคนไหนมันก็ตอบว่าชอบเรานี้แหละแต่เราไม่อะไรไง จนตอนนี้เราว่าเราก็เริ่มชอบนายอ.ละ พอเรากินเสดก็ขึ้นไปนอนกันคะด้วยอะไรไม่รู้เรามานอนใกล้นายอ.เฉยแต่ไม่มีอะไรกันนะคะ เค้าได้กอดเราเราก็นอนหลับจนตื่นมาก็กลับบ้านป.วันต่อมาเหมือนเดิมคะกินเบียร์กันคุยกันหยอดกันจนตกลงคบกันสะเลย!!!!! 0.0 ตอนนี้คบกันได้จะ10เดือนละคะ เราอยุ่พิดโลกอ.อยุ่พิจิตร ความห่างไกลไม่เป็นอุปสรรคสักนิด เราไม่มีความเบื่อเค้าเลย เค้าพึ่งมาเล่าให้ฟังตอนคบกันคะว่า เค้าเข้าไปส่องเฟสเราทุกวันดูรูปเก่าๆของเราซ้ำๆ พอมาเจอตัวจริงเค้าบอกเราน่ารักคะ555555555 หลงๆ ชอบแต่ก็ไม่ได้คิดว่าจะมาเป็นแฟนกัน เล่าต่ออีกว่าจำคืนแรกที่เราได้กอดเธอได้มั้ยแปลกปะที่เค้าจะรู้สึกรักตั้งแต่ตอนนั้นมันรู้สึกดีจนบอกไม่ถูกพอเธอกลับบ้านทำไมเราคิดถึงเธอมากๆเลย แปลกที่เค้าจำช่วงเวลาที่ผ่านมาตอนเจอกันครั้งแรกใส่เสื้ออะไรทำตัวยังไงแต่เราจำไรไม่ได้เลยเค้าพูดเราถึงจะอ๋อ555 สมองปลาทองอะเนอะ ตลอดเวลาที่คบกันเค้าเป็นฝ่ายยอมเราตลอด ทำอะไรให้กิน เก็บห้องให้ดูแลดี บางทีเราขึ้นเสียงแค่นี้เค้าก็ร้องไห้แล้ว มันดีนะเราก็ไม่เคยเจอใครแบบนี้เหมือนกัน พ่อแม่รู้ทั้งฝ่ายเค้าและเรา จนตอนนี้เราตัดสินใจถ้าจบปี3เราจะไปเรียนต่อที่กทม.กับเพื่อนพ.คะ ซึ่งแปลว่าจุดจบของความรักเราจะเป็นยังไง ตอนนี้เค้าบอกเราตลอดว่าเค้าคิดมากเรื่องเราไปเรียนต่อเค้านอนร้องไห้ซึ่งเมื่อคืนเราคุยโทรสับกัยเค้าพูดเรื่องนี้แล้วก็ร้องๆไห้คะ TT เพราะเค้ารู้ว่ายังไงก็คงต้องเลิกกัน ส่วนตัวเราเรายังไม่คิดนะคะเราบอกเค้าว่าทำวันนี้ให้ดีจะได้ไม่ต้องมาเสียดายทีหลังดีกว่ามานั่งคิดมากนะ
เรารักเค้าคะ เราก็จะทำวันนี้ให้ดีที่สุดจุดจบเป็นยังไงก็ยังคงต้องรอดูต่อไป...
แชร์ ความรักจะแพ้ระยะทางมั้ย?
เรื่องมีอยู่ว่า ช่วงนั้นเป็นช่วงปิดเทอมปี2คะ (เทียบเท่าม.5) เราเรียนที่พล.แต่มาเที่ยวหาเพื่อนที่กทม.คะ เรามีเพื่อน3คนที่สนิทกันมาก คนนึงเรียนที่พิจิตร(ชื่อป.)อีกคนก็เรียนที่กทม.(ชื่อพ.)แล้วก็เราเรียนอยู่พล.(ชื่อบ.) ก็อยู่เที่ยวตามประสาเพื่อนที่ไม่ค่อยได้เจอกันนานคะ จนวันนึงอิป.เนี้ย มาบอกกับเราคะว่าเนี้ยคนเนี้ยะเพื่อนมันที่เรียนพิจิตร โสดนะ มันบอกให้หาเพื่อน น่ารักๆโสดมาคนนึง มันเลยแนะนำเราคือแบบเราดูหน้าผช.คนที่อิป.แนะนำขอแทนชื่อผู้ชายว่า อ. นะคะ ดูแล้วเอาตรงๆไม่ใช่ my type อะแกร เราเลยบอกป.ว่า หื้มไม่วะไม่หล่อเลยไรงี้555 สักพักเรื่องนี้ก็เงียบไปหรือเราไม่ใส่ใจก็ไม่รู้นะคะ จนนายอ.เนี้ยแอดเฟสมาเราก็รับตามมารยาทเพราะเป็นเพื่อนของเพื่อน ผ่านมาจนเปิดเทอมเรากลับมาพล.และแยกย้ายกับเพื่อนเราจะอัพรูปอะไรเค้าจะมาไลท์ตลอดชอบทักแชทมาแกล้งทักผิดซึ่งเป็นอะไรที่ด้อยมากคือเรารู้ไต๋นางทำให้เราอารมเสียกะจะด่าไงแต่คิดดูแล้วเราคิดว่าคงมีสักวันเราต้องเจอกันอะเพราะมันเป็นเพื่อนอิป.เลยกลัวมองหน้าไม่ติดก็ไม่ได้ด่าไปแต่หยิ่งใส่เพราะเราอารมไม่ค่อยจะดี แต่พอช่วงเรามีแฟนเค้าก็เงียบไป จนเราโสด เราโสดมาประมาน7-8เดือนปิดเทอมขึ้นปี3 เรากลับไปเที่ยวพิจิตรไปอยู่กับอิป.ก็บังเอิญนัดกันสังสรรค์คะ ก็ได้เจอกับนายอ.ตัวจริง ซึ่งแว๊บแรกอืมมมมมคิดในใจ " หน้าตาดีกว่าในรูปนะเราอะ " แต่ตอนนั้นไม่ได้คิดอะไรแล้วคะ ก็กินกันไปคุยกันไปไม่อะไร จนถึงวันเกิดอิพ.ที่มาจากกทม มาจัดวันเกิดที่ผับในพิดโลกซึ่งนายอ.ก็ไปด้วย มีช่วงนึงเพลงใกล้ของสครับเล่นมีจังหวะที่เราสบตากันคะ ตอนนั้นเมาๆนิสๆ555 เราจำไม่ได้หรอก นายอ.มาบอกทีหลังตอนเราคบกันคะ อุ๊ป!!! ตอนนั้นเรารู้สึกว่านายอ.ยิ้มน่ารักเริ่มมีเสน่ห์ดึงดูดนิดๆ >< แต่ก็ยังไม่ได้อะไรอยู่ดี ก้ไม่เคยคิดนี่นาว่าจะได้คบกัน จนถึงวันนั้นป.เกิดอุบัติเหตุเราจึงไปเยี่ยมที่พิจิตรคือนางไม่เป็นไรมากคะแต่ด้วยความเป็นห่วงและกำลังใจเลยกลับไป อยู่ๆเพื่อนคนนึงอยากจะเมาเลยชวนอ.กับเพื่อนๆมากินเบียร์กันพอเมาเริ่มได้ที่เพื่อนก็ตั้งคำถามเล่นเกมกัน มาถึงตาอ.ต้องตอบคำถาม คือต้องตอบความจริงนะคะ เพื่อนถามว่า ชอบบ.มั้ย อ.ตอบว่า ชอบดิ ยิ้มม~ ถ้าได้เป็นแฟนเอามั้ย อ.ตอบได้ก็เอาอ้ะ แหม่อิดอด555555 หลังจากนั้นเราก็รู้ละคะว่าอ.ชอบเรา ก่อนหน้านั้นเพื่อนเคยถามว่าชอบคนไหนมันก็ตอบว่าชอบเรานี้แหละแต่เราไม่อะไรไง จนตอนนี้เราว่าเราก็เริ่มชอบนายอ.ละ พอเรากินเสดก็ขึ้นไปนอนกันคะด้วยอะไรไม่รู้เรามานอนใกล้นายอ.เฉยแต่ไม่มีอะไรกันนะคะ เค้าได้กอดเราเราก็นอนหลับจนตื่นมาก็กลับบ้านป.วันต่อมาเหมือนเดิมคะกินเบียร์กันคุยกันหยอดกันจนตกลงคบกันสะเลย!!!!! 0.0 ตอนนี้คบกันได้จะ10เดือนละคะ เราอยุ่พิดโลกอ.อยุ่พิจิตร ความห่างไกลไม่เป็นอุปสรรคสักนิด เราไม่มีความเบื่อเค้าเลย เค้าพึ่งมาเล่าให้ฟังตอนคบกันคะว่า เค้าเข้าไปส่องเฟสเราทุกวันดูรูปเก่าๆของเราซ้ำๆ พอมาเจอตัวจริงเค้าบอกเราน่ารักคะ555555555 หลงๆ ชอบแต่ก็ไม่ได้คิดว่าจะมาเป็นแฟนกัน เล่าต่ออีกว่าจำคืนแรกที่เราได้กอดเธอได้มั้ยแปลกปะที่เค้าจะรู้สึกรักตั้งแต่ตอนนั้นมันรู้สึกดีจนบอกไม่ถูกพอเธอกลับบ้านทำไมเราคิดถึงเธอมากๆเลย แปลกที่เค้าจำช่วงเวลาที่ผ่านมาตอนเจอกันครั้งแรกใส่เสื้ออะไรทำตัวยังไงแต่เราจำไรไม่ได้เลยเค้าพูดเราถึงจะอ๋อ555 สมองปลาทองอะเนอะ ตลอดเวลาที่คบกันเค้าเป็นฝ่ายยอมเราตลอด ทำอะไรให้กิน เก็บห้องให้ดูแลดี บางทีเราขึ้นเสียงแค่นี้เค้าก็ร้องไห้แล้ว มันดีนะเราก็ไม่เคยเจอใครแบบนี้เหมือนกัน พ่อแม่รู้ทั้งฝ่ายเค้าและเรา จนตอนนี้เราตัดสินใจถ้าจบปี3เราจะไปเรียนต่อที่กทม.กับเพื่อนพ.คะ ซึ่งแปลว่าจุดจบของความรักเราจะเป็นยังไง ตอนนี้เค้าบอกเราตลอดว่าเค้าคิดมากเรื่องเราไปเรียนต่อเค้านอนร้องไห้ซึ่งเมื่อคืนเราคุยโทรสับกัยเค้าพูดเรื่องนี้แล้วก็ร้องๆไห้คะ TT เพราะเค้ารู้ว่ายังไงก็คงต้องเลิกกัน ส่วนตัวเราเรายังไม่คิดนะคะเราบอกเค้าว่าทำวันนี้ให้ดีจะได้ไม่ต้องมาเสียดายทีหลังดีกว่ามานั่งคิดมากนะ