เรากับแฟนคบกันมาจะสองปีแล้วค่ะ เรารักกันมาก แต่รู้สึกเหมือนมีความไม่เข้าใจซ่อนอยู่มากในความรัก
เรายอมรับตรงนี้เลยว่าเราไม่เข้าใจเค้าจริงๆ ในหลายๆเรื่อง ยิ่งไม่เข้าใจความรักก็ยิ่งกดดัน ช่วงหลังนี้ทะเลาะกันบ่อย
แต่ก็ดีกันทุกครั้งเพราะรักค่ะ วันนี้เค้าบอกเราว่าเค้าอึดอัดที่อยู่กับเรา แต่ไม่อยากเลิกเพราะรักมาก ทั้งๆที่ขอเลิกหลายครั้งแล้ว
แต่พอกอดกันเท่านั้นทุกอย่างก็หาย วนลูปมานาน จนวันนี้เค้าดูไม่มีความสุขเลยเวลาอยู่กับเรา เค้างานเยอะเรียนหนัก เค้าท้อแท้
แต่เราก็อยู่กับเค้านะ พยายามไม่ชวนไปเที่ยว มีบางครั้งที่อยากช่วยงาน แต่ก็ช่วยไม่ได้ พอไม่มีไรทำเราก็เบื่อหน้าบูดไปบ้าง แต่เราก็ยังอยู่กับเค้าตลอด
วันนี้เค้าระเบิดออกมาว่าการมีเราอยู่มันอึดอัด มันทำให้เค้ากังวล มันทำให้เค้าห่วงอารมณ์เรา เค้าระเบิดออกมา ทะเลาะกันแรงมาก วันนี้เค้าถีบเราด้วย
แต่ประเด็นไม่ได้อยู่ตรงนั้น ประเด็นมันอยู่ตรงที่ความรักของเรามาถึงจุดนี้ได้ยังไง แต่พอเราร้องไห้เราบอกว่าจะไปแล้วนะ ไม่อยู่แล้ว เค้าก็กอดเราไม่ให้เราไปไหน ทำไมคะ ทำอย่างไรถึงจะหลุดพ้น แต่ตอนเวลาปกติ มองตากันก็รู้ว่ารักกันมาก แล้วก็มีความเศร้าปนอยู่มากเช่นกัน
ความรักแค่อย่างเดียวแต่ไม่มีความเข้าใจกันมันไม่พอหรอกจริงไหม?
เรายอมรับตรงนี้เลยว่าเราไม่เข้าใจเค้าจริงๆ ในหลายๆเรื่อง ยิ่งไม่เข้าใจความรักก็ยิ่งกดดัน ช่วงหลังนี้ทะเลาะกันบ่อย
แต่ก็ดีกันทุกครั้งเพราะรักค่ะ วันนี้เค้าบอกเราว่าเค้าอึดอัดที่อยู่กับเรา แต่ไม่อยากเลิกเพราะรักมาก ทั้งๆที่ขอเลิกหลายครั้งแล้ว
แต่พอกอดกันเท่านั้นทุกอย่างก็หาย วนลูปมานาน จนวันนี้เค้าดูไม่มีความสุขเลยเวลาอยู่กับเรา เค้างานเยอะเรียนหนัก เค้าท้อแท้
แต่เราก็อยู่กับเค้านะ พยายามไม่ชวนไปเที่ยว มีบางครั้งที่อยากช่วยงาน แต่ก็ช่วยไม่ได้ พอไม่มีไรทำเราก็เบื่อหน้าบูดไปบ้าง แต่เราก็ยังอยู่กับเค้าตลอด
วันนี้เค้าระเบิดออกมาว่าการมีเราอยู่มันอึดอัด มันทำให้เค้ากังวล มันทำให้เค้าห่วงอารมณ์เรา เค้าระเบิดออกมา ทะเลาะกันแรงมาก วันนี้เค้าถีบเราด้วย
แต่ประเด็นไม่ได้อยู่ตรงนั้น ประเด็นมันอยู่ตรงที่ความรักของเรามาถึงจุดนี้ได้ยังไง แต่พอเราร้องไห้เราบอกว่าจะไปแล้วนะ ไม่อยู่แล้ว เค้าก็กอดเราไม่ให้เราไปไหน ทำไมคะ ทำอย่างไรถึงจะหลุดพ้น แต่ตอนเวลาปกติ มองตากันก็รู้ว่ารักกันมาก แล้วก็มีความเศร้าปนอยู่มากเช่นกัน