แต่ผมพูดกับคนอื่นได้แต่ที่ผมทำไม่ได้ตอนนี้ ขออณุญาตเล่า คือผมยังปิดตัวเอง ไม่กล้าเปิดตัวกับความรักใหม่ 5 ปีแล้วครับ 5 ปีนี่ไม่มีใครเลยปีนี่น่าจะปีที่6 คุยมีไหมมีแต่ไม่คบและไม่ได้มีอะไรกันเลยกับคนที่ผ่านมาเพราะผมแค่คุยครั้งสองครั้งรู้ว่านิสัยไม่ใช่ละผมเลิกคุยเลย มีผ่านมาให้คุยแต่เรากลับไม่ชอบและปิดตัว ถามว่าดีไหมเเรกๆมันมีมาคุยหลังๆนี่ ไม่มีคนคุยเลยครับผู้หญิง ยอมรับผมเคยเจ็บแต่ตอนนี่มันกับกลายเป็นเหงาและไม่กล้ามีแฟน ที่ไม่กล้ามีไม่ใช่ว่ายังเจ็บนะหรือฝั่งใจนะ แต่กลับกลายเป็นความไม่พร้อม
ในเรื่องฐานะ และต้นทุนชีวิต
ผมควรทำไงดี เพราะตอนนี้ก็อยู่กับแม่แค่ 2 คน พ่อเสียปีที่แล้ว แม่ก็อายุมากแล้ว 68 ละ ผมเพิ่งจะย่าง30เองลูกคนเดียว ผมยอมรับอยู่โสดไม่ได้แน่ยันแก่ครับ เพราะแรกๆเลย เหงา และยามเราเจ็บป่วยไม่มีใครดูแลกัน
ผมควรเปิดใจยังไง ความรักผมมันดูชาๆไปแล้วอะ เมื่อก่อนเห็นผู้หญิงเออน่าจีบ ตอนหลังกลายเป็นคิดในใจไม่มีดีพอไปจีบเขาหรอกพอผู้หญิงเข้ามาก็ปิดตัวเองซะงั้น เเล้วตอนนี้เวลามีไรเครียดปรึกษาใครไม่ได้เลย แม่ก็ไม่อยากให้แกเครียด เพื่อนแมร่งก็ไม่ช่วยไร เฮ้อ
เราควรเปิดใจให้กับความรักไหม
ในเรื่องฐานะ และต้นทุนชีวิต
ผมควรทำไงดี เพราะตอนนี้ก็อยู่กับแม่แค่ 2 คน พ่อเสียปีที่แล้ว แม่ก็อายุมากแล้ว 68 ละ ผมเพิ่งจะย่าง30เองลูกคนเดียว ผมยอมรับอยู่โสดไม่ได้แน่ยันแก่ครับ เพราะแรกๆเลย เหงา และยามเราเจ็บป่วยไม่มีใครดูแลกัน
ผมควรเปิดใจยังไง ความรักผมมันดูชาๆไปแล้วอะ เมื่อก่อนเห็นผู้หญิงเออน่าจีบ ตอนหลังกลายเป็นคิดในใจไม่มีดีพอไปจีบเขาหรอกพอผู้หญิงเข้ามาก็ปิดตัวเองซะงั้น เเล้วตอนนี้เวลามีไรเครียดปรึกษาใครไม่ได้เลย แม่ก็ไม่อยากให้แกเครียด เพื่อนแมร่งก็ไม่ช่วยไร เฮ้อ