**นานาจิตตัง** พากย์..๑

๐ ดาบปลายปืนอาจสร้าง บัลลังก์
หากห่อนยืนยาวยัง นั่งได้
คอร์รัปชั่นเฉกดัง หิมะ
ครากลอกกลิ้งไปไซร้ โปะขึ้นขึงขยายฯ

๐ นักการเมืองคิดล้วน คะแนน เสียงเอย
รัฐบุรุษวางแผน คติหน้า
อนาคตสุดแสน อนาถ แท้เฮย
เงินเปลือกนอกแก่นหล้า แก่นแท้ฦาไฉนฯ

๐ อันร่ำรวยไป่ไซร้ อุตสา หะเอย
มัธยัสถ์ประหยัดนา นกรู้
วางลำดับจัดหา หนที่
กับโชคฟ้าดินสู้ ส่องสร้างใจเสมอฯ

๐ โอ้มนุษย์ป่ายป้อ ยอดเขา สูงเอย
มิอาจอยู่นานเนาว์ นั่นแล้
สานชีวิตสู่เสลา สูงสุด
โดดเดี่ยวเดียวดักแด้ ดั่งไร้เพื่อนฝูงฯ

๐ สารหนึ่งพึงสดับด้วย ขบขัน
อันตลาดหุ้นพาฝัน ใฝ่ซื้อ
ลางคนที่คัดสรร ขายออก หุ้นเนอ
ทั้งคู่ต่างคิดหื้อ ฉลาดหุ้นรุนสนองฯ

๐ เยียวเครื่องมือเดี่ยวค้อน ปอนด์เดียว
ยลสิ่งปัญหาเกลียว กลับสู้
จินต์การตะปูเสียว ไป่กับ ดักเฮย
สติตรองตรึกรู้ ลุแล้วปัญหาฯ

๐ ยิ่งใหญ่ชาติใช่ห้วง เขตแดน
คุณภาพพลเมืองแสน สยบหล้า
ผู้ตามกะผู้แทน ทวยราษฎร์
ซื่อสัตย์รักเกียรติกล้า กู่ก้องปฐวีฯ

๐ คนจนมักผ่อนซื้อ เสพสนอง
คนร่ำรวยจับจอง แจกให้
อดีตลำบากไป่ปอง มองกลับ
เงามืดมิดสนิทไซร้ สว่างด้วยแสงสีฯ

๐โฆษณาคือชอบด้วย กฎหมาย
กลอุบายเงินหาย จ่ายหนี้
การบางอย่างโวยวาย ว่าผิด จรรยนา
ประหยัดเงินแนะชี้ ชักช้าอย่าหลงฯ

๐ อันนักการทูตนั้น คือคน
ยอมรับฟังพูดจน พร่ำเพ้อ
เขารับสรรพสิ่งหน หายอยาก
เขาลื่นไหลเราเก้อ กู่แห้วสวรรยาฯ

๐ มาตรฐานที่แท้ พิสูจน์
อารยธรรมกระฉูด ฉุดได้
ประชาหยั่งเสียงพูด กะขนาด คนแน
ไป่ผลิตผลยลไซร้ มาตรล้วนฐานคนฯ

๐ หุนหันพลันแล่นแล้ ล้มลง
บวกจิตเย็นชาคง คลาดแก้
ล้มพลาดผงะฝุ่นผง พึงกระ ดอนเอย
จินตนาการเยี่ยงแท้ ลื่นทั้งกาลสมัยฯ ...