ในวันที่มีปัญหาทำไมเพื่อนถึงไม่เคยช่วยอะไรได้เลย

บางทีก็น้อยใจนะคะ ต้องการความช่วยเหลือเเต่ไม่มีใครให้ความสำคัญ เเม้เเต่ปัญหาเล็กๆ ส่วนมากจะเป็นเรื่องงาน การบ้านค่ะ คือบางทีเราไม่รู้จริงๆ เราไม่เป็น เรายังไม่ได้ทำ เราทำไม่ทัน เราต้องการความช่วยเหลือ เเต่พวกเขากับนิ่งเฉย ไม่สนใจเรา ทำเราให้เหมือนตัวคนเดียวทุกวันนี้เราอยู่คนเดียวที่บ้านเเล้ว เราก็มีเเค่เพื่อนที่ยังพออยู่ข้างๆค่ะ เราไม่ได้หลงตัวเองนะคะ เเต่หลายครั้งมากเราว่าเราดีกับทุกคนนะ เขาทำอะไรไม่ได้เราก็ช่วย เขาเสียใจเราก็ปลอบ เขาไม่มีเราก็แบ่ง มันไม่อยากทำหรอกค่ะ เเต่บางทีมันอดไม่ไหวจริงๆที่จะช่วย บางทีก็ฝืนนะคะความรู้สึกนี้