เขารู้สึกอย่างไรกับเรากันแน่??

ปีที่แล้วได้คุยกับคนๆนึงผ่านเฟซบุ๊ค เขาเป็นคนธรรมดานี่แหละ เขาชอบขับรถ เขามีนินจาคันนึง เรื่องรถพวกบิ๊กไบค์นี่เขารู้ดีเลยล่ะ  เราก็เหนเขาในเฟซก็ชอบรถเขานะ เพราะเป็น ผญ ที่ชอบรถอยู่แล้วด้วย และเรากับเขาได้มีโอกาสคุยกัน เขาทักแชทมาค่ะก็คุยกันมาเรื่อยๆ วันนึงเขาชวนออกทริปกับกลุ่มรถบิ๊กไบค์ของเขาค่ะ เราก็ตอบตกลงเขาไปโดยไม่ลังเลว่าเขาจะไปใครรูปร่างหน้าตาจะเป็นอย่างไร(คิดย้อนกลับไป เรานี่ใจกล้าหรือใจง่ายว่ะเนี่ย555) เพราะไม่เคยเจอกันคุยผ่านเฟซตลอด แล้ววันออกทริปมาถึง เขามารับถึงบ้านเลยค่ะ ก็บอกที่อยู่ไป เขามาถูกด้วย!!! แล้วเราก็ซ้อนไปกับเขา ตอนซ้อนหลังเขาไปเราก็ยังไม่เห็นหน้าเขานะ เพราะเขาใส่หมวกมา555 เขาก็ขับพาไปรวมกับทริปกลุ่มรถเขาที่ปั้มแห่งหนึ่ง ถึงเวลาที่เราจะได้เห็นหน้าเขาสักที แล้วเขาก็ถอดหมวก เราเห็นหน้าเขา ตลึงในใจแปบ!!!(คือโดนใจอ่ะ คมเข้มๆสูงๆยิ้มน่ารัก คือ ชอบค่ะ คนบ้าไรถ่ายรูปไม่ขึ้น ตัวจริงนี่หล่อนะ เห็นรูปในเฟซไม่มีความหล่อเลย) แล้วก็ได้เจอพวกกลุ่มรถเขาเราก็โครตนึกในใจ !!!โลกกลม กลุ่มรถที่เขาอยู่มีทั้งรุ่นพี่รุ่นเพื่อนรุ่นน้องในมหาวิทยาลัยเราเกือบทั้งหมด เรานี่โล่งอก ไม่มีอะไรน่ากลัวแระ กันเองทั้งนั้น(คิดในใจ) ทริปนี้แผนจะไปจันทบุรีค่ะ จุดมุ่งหมายคือ เฉลิมบูรพาชลทิต วิวที่สวยที่สุดในประเทศไทย บิ๊กไบค์จะขับมาที่นี่กันเยอะ วันนั้นก็จบทริปไปด้วยดีค่ะ ทุกคนในทริปน่ารักมากๆค่ะ แล้วเรากับเขาก็คุยกันมาเรื่อยๆค่ะ เขาไปรับเราที่บ้านออกมาแว้นนบ้าง แล้วก็คุยกันทุกวันทั้งคุยไลน์และvideo callกันค่ะ เดือนกว่าๆที่คุยกันเยอะมากๆ แต่ยังไม่ได้พัฒนาว่าจะเป็นแฟนกันค่ะ แล้ววันหนึ่งเขาหายไป เราก็ทักไป เขาก็บอกเราว่าเขามีปัญหา เขาอยากอยู่เฉยๆ เขาบอกเราแค่นั้น จากที่คุยกันเยอะ ก็หายไปเลยค่ะ ไม่บอกไม่ลากันเล้ยย   เรานี่เหมือนจะชอบเขาแล้วค่ะ เขามาทำแบบนี้รู้สึกเสียใจค่ะ แม่งง!!ความรู้สึกกู แต่เราจะเป็นคนไม่ง้อใครเพราะเราไม่ได้เปนคนผิด หายไปก็ไม่ตามหา  อาจเปนเพราะที่บ้านสอนให้เปนเด็กเข้มแข็ง เราไม่เคยยื้อเขาเลยสักครั้ง คือเราจะรู้เองค่ะว่าที่เขาไปนั้นคือเขาไม่ได้ชอบเราตั้งแต่แรก เขาเข้ามาเพราะเขาอยากมีใคร อยากหาตัวแทนที่เคยสูญเสียแหละ(เซ้นนดีเนอะ!แต่ก็ใช่จริงๆค่ะ) ตลอดเวลาที่เขาหายไป ประมาณ6 เดือนเต็มๆค่ะ คือจากเดือนมิ.ย57- ม.ค58ค่ะ เวลาผ่านไปเร็วมากค่ะ ช่วงที่เขาหายไปเราคิดถึงเขามากนะ ไม่มีการติดต่ออะไรกันทั้งสิ้นค่ะ เวลามันผ่านไปเรื่อยๆเราทรมารนะที่ต้องคิดถึงคนที่ทำร้ายจิตใจเรา เราก็เรียนอยู่ก็มีส่วนกระทบบ้าง แต่เราก็ต้องตัวเอง ฉะนั้นเราก็ต้องลืมเขาให้ได้ เราก็พยายามลบทุกอย่างที่เกี่ยวกับเขา ทั้งรูปถ่ายที่ถ่ายด้วยกัน เบอร์โทร และเหลือเฟซบุ๊คที่ยังไม่ได้ลบ กับความทรงจำที่ลบยากเหลือเกินค่ะ แต่เวลาก็ช่วยได้นะค่ะ ถึงจะลืมได้ไม่หมดก็ยังดีกว่าลืมไม่ได้เลย!!! ความจริงเราก็รู้ว่าเขาเปนอย่างบ้าง ก็เหนเขาในเฟซบุ๊คค่ะ ช่วงปลายปีดูเหมือนเขาจะมีคนใหม่แล้วนะค่ะ เหนมีโพสในเฟซเขา เราก็แอบปวดหัวใจนะ จี๊ดๆอ่ะ แต่ก็ต้องทำใจถึงแม้ว่าจะชอบเขามากๆ เราไม่เคยรอเขานะ เพราะคนอย่างเราตั้งแต่เกิดมามีคนทำผิดกับเราเราไม่เคยให้โอกาสใคร (*นอกจากคนในครอบครัว*) แล้วไม่มีใครเคยได้โอกาสจากเราไป โกรธแล้วเกลียดเลยค่ะ แต่เขาคือคนแรกในชีวิต ที่ได้รับโอกาสจากเราไป คือ ประมาณปลายเดือนที่แล้วเขามาขอโอกาสจากเราค่ะ เราก็คิดนะ คิดนานคอดเยอะด้วย เพื่อนที่สนิทจะรู้ดีมันชอบถาม ว่าถ้าพี่เขาจะมาคืนดีด้วยจะว่าไง เราก็พูดไป อะไรที่เปลี่ยนไปแล้วมันยากที่จะกลับมาเปนเหมือนเดิมนะ แล้วเขาจะกลับมาทำไม?เขาเคยชอบเราเหรอ?ไม่ใช่กลับมาเพราะเหงาไม่มีใครหรือไม่มีใครเอาหรือเปล่า? มีผู้คนหลายคนที่เกี่ยวข้องกับเขาทั้งพี่ๆเพื่อนๆน้องกลุ่มรถเขามาช่วยง้อเรา แต่ดูเขาจะเย็นชา ปอดแหกหรือไม่กล้ายังไง เขาคือคนสุดท้ายที่ง้อเรา(คือป่ะว่ะที่อยากคืนดีกับกูแต่มาง้อกูคนสุดท้าย) แต่พี่น้องกลุ่มรถกลุ่มนี้จะรักกันมากค่ะ ช่วยดันกันใหญ่เล้ยยย....แต่สุดท้ายเราก็ตัดสินใจให้โอกาสเขาค่ะ แล้วเรากับเขาก็กลับมาคุยกันใหม่ค่ะ และช่วงนี้เราก็เริ่มห่างๆกันอีกแล้วค่ะ ......ก็ไม่รู้ว่าโอกาสที่ให้ไปมันจะมีค่าแค่ไหนสำหรับเขานะค่ะ!!! เราจะไม่เรียกร้องอะไร มีนอยด์บ้าง แต่บางทีเขาอาจไม่ว่างจริงๆค่ะ เขาต้องทำงานทำรถ หรือประวัติศาสตร์เริ่มซ้ำรอยอีกแล้ว บางทีก็ไม่อยากคิดมากแต่มันค้องคิดอ่ะ!!!  แต่ทุกวันนี้เราก็ยังสงสัย ยัง งงๆอยู่เลยว่าทำไมถึงให้โอกาสเขา เป็น*เพราะเรารักเขาเหรอค่ะ??แล้วเขารู้สึกกับเราอย่างไร??เขาไม่เคยบอกเลย!!! *มีคนเคยบอกค่ะว่า หนังสือเล่มเดิมอ่านกี่รอบก็จบแบบเดิมค่ะ แล้วเราจะเปนแบบนั้นมั้ย???😿😿😿😿😿