คุณแม่ของเราเป็นโรคจิตเวชน่ะค่ะ ไม่ได้ทำงานประจำอะไร(เพราะเข้ากะชาวบ้านเขาไม่ค่อยจะได้) อยู่บ้านคนเดียว (แต่มีญาติๆปลูกบ้านอยู่ในละแวกเดียวกันสามครอบครัวแต่คุณแม่ไม่สุงสิงกับใครซ้ากกคน)
เราเองก็เรียนมหาวิทยาลัยในกรุงเทพ คณะเกี่ยวกับศิลปะซึ่งงานเยอะมากมาย ต้องอยู่หอพักไม่ค่อยได้กลับบ้าน ตอนนี้อยู่ปีสองแล้วค่ะ พอกลับบ้านไปก็รู้สึกได้ว่าอาการของคุณแม่แย่ลงเรื่อยๆ
ท่านมักจะบอกว่าไม่รู้จะทำอะไร เป็นคนไม่มีเซ้นส์ในการดูแลตกแต่งบ้านหรือจัดสวนให้ดูดี มีความคิดเป็นของตัวเองสูงแต่คุณแม่ชอบทำงานฝีมือค่ะ พวกนิตติ้งโครเชต์ เราอาศัยให้เงินค่าใช้จ่ายท่านเดือนละประมาณ 3000 กว่าบาท (ไม่เสียค่าน้ำค่าไฟ) จะให้มากกว่านี้ก็ไม่ไหวเพราะเราเองก็ไม่ค่อยจะมีเงิน จะพาไปเที่ยวก็ไม่ค่อยจะได้
ได้แต่ให้มี 1 วันต่อสัปดาห์ เป็นวันครอบครัว ไปทานข้าวด้วยกัน 1 มื้อ คุยกัน แลกเปลี่ยนประสบการณ์ที่เจอมาเท่านั้นเองค่ะ
คุณผู้ใหญ่ที่เรียนจบทำงานแล้วต้องอยู่ไกลบ้าน ดูแลคุณพ่อคุณแม่ที่บ้านยังไงคะ จัดสรรเวลายังไง ทำกิจกรรมอะไรกันบ้าง แนะนำหน่อยค่า ^w^
* ที่ติดแท็กคุณแม่ด้วย เพราะอยากถามคุณแม่ๆว่าอยากทำกิจกรรมอะไรกับลูกสาววัย 20 และรู้สึกยังไงกับการที่ลูกคนเดียวต้องออกมาเรียนไกลบ้านคะ
ตั้งกระทู้แรก ผิดพลาดยังไงขอโทษด้วยนะคะ
อาการทางจิตเวชของคุณแม่ค่ะ ค่อนข้างดราม่าจึงใส่สปอยไว้ กำลังนัดจิตเเพทย์เพื่อไปขอคำแนะนำค่ะ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้คุณแม่เป็นโรคประสาทตั้งแต่ก่อนเราเกิดค่ะ อาการก็จะคิดไปเอง หวาดระแวงว่าจะมีใครมาแย่งเราไป เป็นคุณแม่หวงลูกสาวมาก เหมือนเราเป็นสมบัติของเขาเลยค่ะ เป็นคนๆเดียวที่มั่นใจว่า จะไม่มีวันทิ้งท่านไป
หนักสุดที่เราเเคยเห็น ตอนเราเด็กๆคุณแม่ถึงกับถือมีดมาปกป้องเราเลยค่ะ กลัวจะมีคนแยกเราออกจากกันประมาณนั้น
และคุณแม่ไม่เชื่อว่าครอบครัวคือครอบครัวของเขาจริงๆ ประมาณว่า ถ้าใครขัดใจเขา ไม่เชื่อตามเขาพูด มีความเห็นไม่ตรงกับเขา เขาก็จะตัดออกไปจากชีวิต คิดว่าเป็นตัวปลอมโคลนนิ่งมา ใส่หน้ากากมาปลอมเป็นพี่สาว ปลอมเป็นคุณยาย คิดว่าตัวเองถูกเก็บมาเลี้ยง บลาๆๆ
เราโตมาเริ่มไม่ยอมเขาก็เริ่มโดนเเล้วค่ะ ท่านบอกเสมอว่า ถ้าตรวจดีเอ็นเอแล้วเธอไม่ใช่ลูกฉัน ฉันจะไม่แปลกใจเลย ฉันคงจะหยิบเธอผิดมา ลูกฉันต้องเชื่อฉัน เคารพนับถือฉันสิ ประมาณนี้ค่ะ
คุณแม่ไม่ยอมกินยาค่ะ พอเราบังคับ คุณแม่ก็จะโกรธ มองหน้าเรา หาว่าเราทำร้ายท่าน เราเจ็บปวดค่ะ ไม่ค่อยกล้าบังคับให้ท่านทานยา
ไม่เชื่อว่าตัวเองป่วย คิดว่าถูกวางยา ต้มน้ำดื่มเอง ตอนนี้หนักสุดเราจับได้ว่าเก็บปัสสาวะตัวเองดื่มค่ะเพราะคิดว่ามีคนวางยาในน้ำดื่ม เป็นจุดพีคที่ทำให้เราบอกตัวเองว่า เราหนีต่อไปไม่ได้แล้ว เราต้องกลับบ้านทุกสัปดาห์ กลับไปจัดระเบียบบ้านและดูแลแม่ ต้องเข้มแข็ง แม่จะร้องไห้จะว่าเราจะตัดแม่ตัดลูกกับเราเราก็ต้องพยายาม
ช่วงนี้เราเองก็หนัก กลัวจะเป็นโรคซึมเศร้าเหมือนกันค่ะ ต้องพยายามเข้มแข็ง ไปออกกำลังกาย และตั้งใจจะไปพบจิตเเพทย์เพื่อขอคำแนะนำ
ตัวเราเองถ้ามีปัญหาก็จะแว้บไปหานักจิตวิทยาอยู่ครั้งสองครั้งแล้วค่ะ เพราะรู้ว่าตัวเองมีความเสี่ยงกว่าชาวบ้านเขา แต่ไปหาหมอที่ไรหมอก็บอกว่าสุขภาพจิตเราปกติดี เป็นมนุษย์เข้มแข็งดีค่ะ 555
ตอนนี้เค้ารู้สึกอ่อนแอค่าาาา ขอคำแนะนำไปพลางๆจากพันทิประหว่างรอพบจิตแพทย์นะคะ
ขอบคุณทุกคนที่อ่านและให้คำแนะนำนะคะ
ลูกๆดูแลคุณพ่อคุณแม่วัย 50++ ที่ไม่ได้ทำงานประจำกันยังไงบ้างคะ ขอคำแนะนำค่ะ
เราเองก็เรียนมหาวิทยาลัยในกรุงเทพ คณะเกี่ยวกับศิลปะซึ่งงานเยอะมากมาย ต้องอยู่หอพักไม่ค่อยได้กลับบ้าน ตอนนี้อยู่ปีสองแล้วค่ะ พอกลับบ้านไปก็รู้สึกได้ว่าอาการของคุณแม่แย่ลงเรื่อยๆ
ท่านมักจะบอกว่าไม่รู้จะทำอะไร เป็นคนไม่มีเซ้นส์ในการดูแลตกแต่งบ้านหรือจัดสวนให้ดูดี มีความคิดเป็นของตัวเองสูงแต่คุณแม่ชอบทำงานฝีมือค่ะ พวกนิตติ้งโครเชต์ เราอาศัยให้เงินค่าใช้จ่ายท่านเดือนละประมาณ 3000 กว่าบาท (ไม่เสียค่าน้ำค่าไฟ) จะให้มากกว่านี้ก็ไม่ไหวเพราะเราเองก็ไม่ค่อยจะมีเงิน จะพาไปเที่ยวก็ไม่ค่อยจะได้
ได้แต่ให้มี 1 วันต่อสัปดาห์ เป็นวันครอบครัว ไปทานข้าวด้วยกัน 1 มื้อ คุยกัน แลกเปลี่ยนประสบการณ์ที่เจอมาเท่านั้นเองค่ะ
คุณผู้ใหญ่ที่เรียนจบทำงานแล้วต้องอยู่ไกลบ้าน ดูแลคุณพ่อคุณแม่ที่บ้านยังไงคะ จัดสรรเวลายังไง ทำกิจกรรมอะไรกันบ้าง แนะนำหน่อยค่า ^w^
* ที่ติดแท็กคุณแม่ด้วย เพราะอยากถามคุณแม่ๆว่าอยากทำกิจกรรมอะไรกับลูกสาววัย 20 และรู้สึกยังไงกับการที่ลูกคนเดียวต้องออกมาเรียนไกลบ้านคะ
ตั้งกระทู้แรก ผิดพลาดยังไงขอโทษด้วยนะคะ
อาการทางจิตเวชของคุณแม่ค่ะ ค่อนข้างดราม่าจึงใส่สปอยไว้ กำลังนัดจิตเเพทย์เพื่อไปขอคำแนะนำค่ะ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
ขอบคุณทุกคนที่อ่านและให้คำแนะนำนะคะ