ความรักเป็นสิ่งที่สวยงามจริงหรือ ???

สวัสดีคะ  นี่เป็นกระทู้ที่ 2 ของเราที่เราจะมาเล่าเรื่องความรักของเราน่ะ  เราอาจจะพิมไม่ค่อยถูก หรือเรียงตัวอักษรในบรรทัดไม่ค่อยเก่ง
หรือแท็คห้องกระทู้ไม่ค่อยถูก หรือเลาเรื่องไม่ค่อยเก่ง แต่เรื่องของเรา เราเล่าออกมาจากความรู้สึกนะ พอดีแฟนเป็นคนไม่ชอบเข้ามาอ่านพันธิป เราเลยหวังว่า ถ้าแฟนได้เข้ามาอ่าน แฟนได้รู้ความในใจของเรา และเข้าใจความร็สึกเราบาง

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อปีที่แล้ว ขอสมมติชื่อตัวเองกับชื่อแฟนละก็ชื่อเพื่อน เป็น ก ข ค นะคะตามลำดับที่เรีนงมาเลย  หลังจากที่ตัดสินใจคบกับแฟนนะคะ
คือก่อนหน้านั้นเราคิดว่าเราชอบเพื่อนคนหนึ่ง ด้วยความที่ ค เป็นคนกวนตีน ยิ้มแล้วน่ารัก แล้วเราก็นั่งข้างกันด้วยเลยเผลอคิดไปนะคะ  เราไม่รู้ว่าตอนที่เขารู้ว่ามีคนชอบเราเขารู้สึกยังไง หรือไม่ได้คิดอะไรกับเราเลย เราเลยคิดว่าตัดใจดีกว่าอยู่กันแค่เพื่อนพอแล้ว เลยเลิกคิดอะไรแบบนั้นกับ ค คะ ก็อย่างที่บอกไปว่า มีคนมาชอบเรา คนนั้นก็คือ ข นั้นเหละ ข เป็นคนใจดี ยิ้มเก่ง กวนตีน ตามใจเรา ไม่ค่อยขี้งอน เหมือนจะมีเหตุผล แต่ก็ไม่รู้ว่า ข มีจริงรึเปล่า
เรื่องมันเกิดหลังจากที่เราเริ่มคุยกับ ข และได้คุยกันจนคิดว่า คนนี้นี่เหละใช่ เลย นิสัยก็เข้ากันได้ นิสัยคล้ายกัน แต่ก็ต่างกันอยู่หลายอย่าง เอาจริงละคะ จะเข้าเรื่องจริงๆละ หลังจากที่เราคุยกับ ข คุยกันมาสักพัก เราเลยได้รู้ว่า ตอนที่อยู่ในระยะที่เราสองคนยังคุยกันอยู่ยังไม่ได้คบกันนั้นเป็นช่วงเวลาที่ดีมากๆ เหมือนจะดีกว่าตอนที่คบกันสะอีก โดยหลังจากทีุ่ยกับ ข มาสักพัก ข ก็มาขอเป็นแฟนแบบตัวต่อตัวค่ะ และตอนนั้นเป็นเวลาพัก เลยทำให้มีคนอยู่กันค่อนข้างเยอะพอสมควร และด้วยที่ ข เป็นคนที่อัธยาศัยดีด้วยและก็ย่อมมีคนรู้จักเยอะ ข ขอเราเป็นแฟนด้วยการคุกเข่าขอค่ะ คือเราดีใจมากอ่ะ  ละก็มีพวกเพื่อนๆยืนล้อมกันอยู่เยอะใช่ไหมค่ะ ตอนนั้นเราก็ตอบตกลง ข อย่างไม่ลังเลเลยค่ะ  พอหลังจากที่คบกันวันแรกๆ ข ก็ยังเหมือนเดิมค่ะ คือทักมาคุยกันบาง มาหาที่ห้องบาง [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ห้องเรียนน่ะคะ ห้องเรียน มาหาเราทุกๆวัน ซื้อขนม ของกิน แปะโพสอิดไว้บนโต๊ะเราบาง  คือช่วงเวลานั้นเรามีความสุข หลังจากผ่านไปได้สองสามอาทิตหลังจากที่คบกัน ข ไม่ค่อยทักมาคุยกับเรา ไม่ค่อยมาหาที่ห้องบาง แต่เวลาเจอตัวกันที่ไม่ใช่ทักมาคุยกันในเฟส หรือไลน์ ข ก็ยังปกติเหมือนตอนแรกที่คบกันเลยค่ะ ข ทำเหมือนไม่มีอะไรเป็นเรื่องปกติ จากที่เราให้เพื่อนเราไปถาม ข นะคะ ข บอกเพื่อนเราว่า ข คนที่ไม่ชอบตอบเฟสตอบไลนคนอื่น เพราะเขาคิดว่ามันต้องเป็นแบบพวกส่งเกมส่งของโฆษณาอะไรพวกนี้ เขาไม่ค่อยเข้ามาอ่าน แล้วเพื่อนเราก็แคปมาให้เราดูคะ เพือนเองมันก็บอกว่าเราน้อยใจ งอน มัน และข เองก็บอกว่าเดะจะทักมาคุยกันมากคขึ้น แต่คือตามความคิดเราความคิดของผญ ก็คืออยากคุยด้วยกันทั้งตัวจริง และในแชท คืออยากคุยทั้งสองอย่าง อยากอยู่ด้วยกัน คุยด้วยกันเยอะๆ เพราะเราเรียนกันอยู่คนละห้องคนละสายการเรียน เลยทำให้มีเวลาว่างไม่ค่อยตรงกัน หลังจากอ่านนี่เรานี่น้ำตาตกเลยไม่รู้ว่าเป็นเพราะเราไม่กล้าถามเอง หรือเพราะกลัวคำตอบก็ไม่รู้ หลังจากนั้น ข ก็บอกว่า เราต้องอยู่ด้วยกันตอนเย็นวันใดวันหนึ่งในแต่ละอาทิตย์ เพราะเนื่องจากที่มีเวลาว่างไม่ตรงกันนั้นเหละคะ เราก็หาเวลาว่างให้ได้อยู่กับเขา ยอมกลับบ้านเย็นทเพื่อนั่งอยู่กับเขา กับเพื่อนเขา ที่เราก็รู้จักด้วย เราจะทำแบบนี้กันทุกอาทิตย์ จนมาถึงอาทิตย์ก่อนสอบสักสองอาทิตคือ เราเองก็นั่งปั้นงาน ไม่อยากค้างอยากส่งเร็วๆ พอเราปั้นงานเสร็จก็กะจะคุยด้วย แต่ ข ก็เล่นเกม เราก็เลยหางานมาทำต่อจนเราทำงานไปสักพัก ข ไปเล่นกับรุ่นน้องเรา นอนเห็นก็เลยนอนกับโต๊ะรอ ข กลับมานั่ง แต่ ข ก็ยังไม่มาจนมันใกล้จะหกโมงแล้ว เราจึงตัดสินใจ ลุกขึ้นละกลับบ้านก่อนไม่รอให้ ข มาส่ง เราบอกเพื่อน ข ไว้ด้วยว่าเราจะกลับแล้ว เราคิดไว้อยู่แล้วว่าเวลาที่เราไม่อยู่หรือจะลับบ้าน ข จะชอบเดินตามมาส่ง และ ข ก็ตามมาจริงๆแต่ ข เป็นคนสายตาสั้น เลยมองเราไม่ค่อยชัด แต่เราเห็น ข นะ เราว่าแล้วว่าเขาต้องตามมาเรา เลยรีบเดินขึ้นรถหนีกลับบ้านเลย จนพอมาถึงช่วงใกล้ๆสอบปลายภาค เราก็เข้าใจว่าใกล้สอบแล้ว ก็น่าจะอ่านหนังสือกันอยู่  ไว้เดี๋ยวพอสอบเสร็จ ข ก็คงจะมีเวลาว่างมากขึ้น แล้วเราก็น่าจะกลับมาคุยกันเหมือนก่อนคบกัน หรืออาจจะคุยกันมากขึ้นกว่าตอนนี้ก็ได้ แต่ผลที่ได้รับคือ ไม่มีการทัก หรือโทรหาอะไรเลย  อ่อลืมพูด ตอนสอบวันสุดท้ายก่อนปิดเทอมเหมือนกับแต่ละสายรหัสของแต่ละปีจะมีไปเลี้ยงกันก่อนที่พวกพี่เขาจะจบกัน และรูปที่เราเห็นคือ รูปที่ ข ไปกินเลี้ยงกันเพื่อนๆพี่ๆในสายรหัสเขา และก็ แฟนเก่า ที่ไม่ได้อยู่ในสายรหัสเขา หรือจะเป็นพี่ของรหัสของเพื่อนเขาก็ไม่รู้  คือเราก็คิดว่าไม่น่าจะมีอะไรในกอไฝ่หรอกคะ เพราะว่า แฟนเก่าของ ข มีแฟนใหม่แล้ว แต่ก็ตามสัญชาตญานของผญ เหละค่ะ ที่ต้องคิดเล็กคิดน้อยกันเป็นธรรมดา จนมาถึงตอนนี้ที่ปิดเทอมแล้ว ข ก็ไม่ค่อยได้ทักมาคุยกับเราหรอกคะ แต่ ข เป็นคนที่แลปกน่ะคะ ข ชอบตอบเม้น โพสรูป เพ้อบาง แต่ไม่ชอบตอบแชทค่ะ  เราเองก็อดทนจนมาถึงตอนนี้ แม้บางคำถามจะรู้คำตอบอยู่แล้วแต่ก็กล้าที่จะถาม แม้จะกลัวคำตอบก็ตาม ก็อย่างที่เค้าว่ากันนั้นเหละว่า คนทุกคนล้วนมีคำตอบอยู่ในใจกันอยุ่แล้ว ไม่ว่าจะคิดอะไรก็ตาม ถามใจตัวเองดีที่สุดคะ  คนอื่นก็ช่วยให้คำปรึกษา แต่คนที่ต้องตัดสินใจจริงแล้วก็คือตัวเราเองนี่เหละคะ  สิ่งที่ ก อยากจะบอก ข นะ ก รอ ข กลับมาคุยกันเหมือนวันแรกที่คุยกันอยู่นะ อยากคุยด้วยกันทุกวัน อยากให้กวนกันเรื่อยๆไปนานๆนะ แต่ ก ก้ไม่รู้จะจะอดทนรอไปได้อีกนานแค่ไหนนะ ก อยากอยู่คบกับ ข นานๆนะ ก ชอบ ข นะ

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

จนมาถึงตอนนี้ก็คบกันมาจะเข้าสามเดือนแล้ว เราก็อยู่กันแบบไม่ค่อยได้คุยกันนี่เหละค่ะ แต่สิ่งที่ทำให้เราทนคือ เราคิดว่าเราชอบ ข เข้าแล้วจริงๆ การที่เราจะตกลงคบกับใครเป็นแฟนแปลว่าเรา ต้องแน่ใจแล้วจริงๆว่าคนนี้เหละที่เราจะมีเขาคนเดียวในช่วงระยะเวลาหนึ่ง ไม่ว่าจะสั้นหรือยาว  
เราเคยถามกับเค้าว่า    ก : ละตอนนี้คิดจะมีแฟนยัง
                                ข : ไม่รู้เหมือนกัน
                                    มันไม่ใช่ว่าอยากจะมีแล้วก็หา
                                    มันเหมือนเป็นช่วงเวลาที่เราจะได้เจอกับใครคนนึงมั้ง แล้วเวลาก็พาไป

คำตอบของคำถามนี้ ทำให้ความคิดเราเปลี่ยน จากตอนแรกที่กะว่าจะลองถอยห่างออกมา เป็นอยากรู้จักมากขึ้น (นี่เป็นคำถามก่อนที่เราจะมาตกลงคบกันน่ะคะ)  เราเลยอยากจะฝากถึงทุกคู่ที่เป็นแฟนกันนะคะ  ทั้ง ช ทั้ง ญ ควรดูแลเอาใจใส่กันมากๆ ไม่ว่าจะคุยในแชทหรือคุยกันในตัวจริง คุยกันให้เหมือนกับวันแรกๆที่คบเลย ความรักเป็นสิ่งที่สวยงามค่ะ อยู่ที่ว่าคุญทั้งคู่จะทำให้มันสวยงามกว่าเดิม หรือแย่ลงไปค่ะ =]
กระทู้เก่าที่แคยตั้งไว้คะ [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้http://pantip.com/topic/32814399แต่ตอนนั้นไม่กล้าพิมในแบบที่เป็น ญ กลัวเพื่อนๆรู้เลยพิมเป็น ช คะ แต่ตอนนี้พร้อมแล้วเพราะว่าไม่ได้คิดอะไรกับเพื่อนแล้วคะ อาจจะพิมไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไร แต่ก็ขอบคุณนะคะที่เข้ามาอ่านกัน