เรื่องมีอยู่ว่า ตัวเรา คบกบแฟน มาได้ 5 ปี แล้ว มีทะเลาะกันบ้างเป็นเรื่องปกติของคู่รัก
วันนึงเราไปแอบเห็นข้อความในมือถือแฟนยังคงคุยกับแฟนเก่าอยู่ มีนัดกันกินข้าว ส่งข้อความคิดถึงเป็นห่วงเป็นใยกันมากมาย
อันตัวเรานั้นเป็นคนที่ขี้หึงอยู่แล้ว ก็เกิดความน้อยใจ ว่าทำไมแฟนถึงไม่บอกเราเลย ก็เข้าใจนะค่ะว่า เราขี้หึง เขาออาจจะไม่อยากบอกให้เป็นเรื่องเป็นราว
เราก็ไม่ได้ว่าอะไร มีวันนึง เราคุยเรื่องแต่งงาน เขาพูดมาประโยคนึงว่า ถ้ายังรับแฟนเก่าของเขาไม่ได้ ยังไงก็ไม่มีทางได้แต่งงานกัน และยังพูดอีกว่า
งานแต่งงานของเขาจะต้องมีเธอคนนี้(แฟนเก่า)เป็นเพื่อนเจ้าบ่าว ไม่ว่าตัวเขาจะแต่งงานกับใครก็ตาม ที่เจ็บที่สุดคือ ตบท้ายด้วยประโยคที่ ว่า
"ไม่ว่าใครจะเป็นอะไร หรือเกิดขึ้นพร้อมกัน เขายินดีที่จะไปช่วยเธอคนนี้ก่อน ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดๆก็ตาม" จขกท เลยคิดตัดสินใจว่า มันไม่ใช่แล้วล่ะ
ที่จะมีตัดสินชีวิตแต่งงานกับ คนอื่น ที่ไม่ได้มาใช้ชีวิตกับเราด้วย ตอนนี้กลับมาทบทวนตัวเองอย่างหนักค่ะ ว่าเราจะอยู่กับคนๆนี้ได้จริงหรือ ๅ???
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เพิ่มเติมจากข้างบน (สาเหตุที่ไม่มั่นใจกับ ผช คนนี้เลย และก็ระแวงอยู่บ่อยๆ)
เมื่อช่วงประมาณ ปี 53-54 จขกท มีน้องค่ะ เอาง่ายๆๆก็คือท้องนั่นแหละ แล้วมารู้ว่าท้องตอนไหนรู้ไหมค่ะ ท้องตอนงานครบ 7 วัน งานสีดำฝ่ายแฟนค่ะ
ทำให้ช่วงนั้นปัญหาถาโถมเข้ามาหาตัวเขามาก เราเข้าใจนะค่ะว่าเขาอาจจะทำใจไม่ได้กับการสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักไป แฟนจขกท หลังจากงานก็กินเหล้าเที่ยวผับ คือแขว่ไปเลยค่ะ แล้วยังมีเรื่องที่เราท้องมาให้เขาปวดหัวอีก เราก็บอกเขาตามตรงค่ะว่ามีลูก เขาตอบกลับมาบอกว่า "ไม่พร้อม เอาออกล่ะกัน" ตอนนั้นเราซื่อค่ะ ก็ทำตามทุกอย่าง เพราะเขาคอยพูดอยู่เสมอว่าจะไม่ทิ้งเราไปไหน วันที่ทำแท้งก็มาถึงค่ะ เป็นปกตินะค่ะขอไม่เล่ารายละเอียดลึกนะค่ะ คือตอนน้ันเราก็เสียเลือดมากค่ะ เพลียไม่มีแรง เขาก็คอยอยู่ข้างๆนะค่ะไม่ไปไหน ก็ทำให้เราอุ่นใจค่ะว่าเขาจะไม่ทิ้งเรา แต่ลางสังหรณ์ก็มาจนได้ค่ะ เมื่อพอเราอาการดีขึ้นได้ประมาณ 1-2 วัน เห็นโทรศัพท์ของเขาดัง เห็นเป็นชื่อ ผช เราก็ไม่ได้เอะใจอะไร พอเขาคุยเสร็จก็มาบอกเราค่ะ ว่าจะไปทำบุญให้กับบุคคลอันเป้นที่รักของเขา และจะไปทำบุญให้กับลูกเราด้วย ที่เชียงใหม่ ไปประมาณ 2-3 วันค่ะ ตัวเรานั้นก็อยากไปด้วยค่ะ ขอร้อง อ้อนวอนยังไงก็ไม่ให้ไปค่ะ เขาได้แต่บอกว่ามีเพื่อน ผช ไปกัน 10 กว่าคนเลย เป็น ผญ ไปไม่ได้หรอก อ้อนยังไงก็ไม่ให้ไปค่ะ สุดท้ายก็ไม่ได้ไป แต่ก่อนแยกย้ายกันเราได้ขอเขาเอาโทรศัพท์ที่เขาใช้มาเปลี่ยนคืนกัน (คือปกติสลับเครื่องกันใช้ค่ะ แตาเบอร์ใครเบอร์มัน) คือไม่รู้เป็นไงนึกอยากเปลี่ยนคือก็ไม่ทราบ พอเขามาส่งเราที่บ้าน ก็พูดมาว่าโทรศัพท์แบตจะหมดยังไม่ต้องโทรมานะ ถ้าว่างจะโทรมาเอง เราก็ไม่เอะใจอะไร พอตกเย็นเราเห็นว่าไม่โทรมาสักที (ตอนมาส่งมาส่งประมาณ 10.30 น.) เห็นจะไปเชียงใหม่ ไม่รีบออกเดี๋ยวจะถึงมืด พอเราโทรไป ก็รับนะค่ะ แต่บอกว่าเพื่อนเยอะมากเลย วุ่นวายมากไม่สะดวกคุย ไอ้เราก็ไม่ได้ว่าอะไร ผ่านไปสักสามชั่วโมง เราก็โทไปใหม่ค่ะ ที่นี่ปิดเครื่องค่ะ เราก็อดห่วงไม่ได้ มืดแล้วด้วยทางก็เป็นเขา ห่วงเลยค่ะห่วงมากๆๆ ตัดสินใจโทรไปเบอร์เพื่อน ผช ที่โทรมาวันนั้น ที่ตัวแฟนเราได้เมมไว้ในโทรสับ ปรากฎว่าเป็นเสียงผู้หญิงค่ะ เราก็อึ้งไปเลย เลยถามว่าใครค่ะ ใช่เพื่อนแฟนเรารึป่าว ทางนั้นตอบว่าใช่ค่ะ เราก็ถามต่อค่ะ ไปไหนกันค่ะ ผญตอบมาว่าไปเที่ยวเชียงใหม่ค่ะ เราเลยถามไปอีกว่าไปกับแฟนเรารึป่าว เธอคนนั้นตอบว่าใช่ค่ะ แล้วก็ยื่นโทรศัพท์ให้กับแฟนเราคุยค่ะ แฟนเรารับมาโดยไม่รู้ว่าเป็นเราค่ะ พอรู้เท่านั้นแหละ กดวางสายเลยค่ะ แต่ก่อนจะกดวาง เราได้ยินเสียง ผญ คนนั้น ถามว่า ไหนบอกเลิกกันแล้วไง จากนั้นก็ .... หายไปเลยค่ะ 3 วัน ติดต่ออะไรใครไม่ได้เลย เราร้องไห้หนักมากค่ะ เตรียมตัวเตรียมใจเลิกเลยค่ะ ไม่เอาแล้วค่ะคนแบบนี้ หลังจากนั้น 3 วัน เขาได้ติดต่อ กลับมาค่ะ ขอเคลียร์ด้วย เราก็โอเค เคลียร์ก็เคลียร์ เขาให้คำตอบว่าที่ทำไปเพราะเขาเครียด ไม่มีทางออก อยากทำไรให้ชีวิตมันสุดๆไปเลยในครั้งนึงของชีวิตเขา ไอ้เราก็ซื่อเอาแต่ร้องห่มร้องไห้ค่ะ ไม่พูดไม่จาไร เขาบอกขอให้เเขาได้แก้ตัวได้มั้ย จะไม่ทำแบบนี้อีก
สุดท้ายก็กลับมาคบกันเหมือนเดิม ทำตัวดีขึ้นค่ะ อันนี้ไม่รู้จริงรึป่าว แต่เนื่องด้วยเราไม่สืบไม่ค้นไม่ระแวง ไม่เช็คข้อความอะไรแล้ว ปล่อยไปเลยเป็นเรื่องส่วนตัวของเขา ถ้าเขายังไม่ให้เกียรติเราอีก เราก็ไม่ไหวแล้วค่ะ จนมาถึงวันที่จขกท มีต่อมอยากรู้ผุดขึ้นมาอีกค่ะ เลยได้เจอแจ็คพอตของแฟนเก่า ตามที่เล่ามาข้างบนค่ะ
เป็นไปได้มั้ย?? ที่จะต้องทำใจยอมรับแฟนเก่าของแฟน
วันนึงเราไปแอบเห็นข้อความในมือถือแฟนยังคงคุยกับแฟนเก่าอยู่ มีนัดกันกินข้าว ส่งข้อความคิดถึงเป็นห่วงเป็นใยกันมากมาย
อันตัวเรานั้นเป็นคนที่ขี้หึงอยู่แล้ว ก็เกิดความน้อยใจ ว่าทำไมแฟนถึงไม่บอกเราเลย ก็เข้าใจนะค่ะว่า เราขี้หึง เขาออาจจะไม่อยากบอกให้เป็นเรื่องเป็นราว
เราก็ไม่ได้ว่าอะไร มีวันนึง เราคุยเรื่องแต่งงาน เขาพูดมาประโยคนึงว่า ถ้ายังรับแฟนเก่าของเขาไม่ได้ ยังไงก็ไม่มีทางได้แต่งงานกัน และยังพูดอีกว่า
งานแต่งงานของเขาจะต้องมีเธอคนนี้(แฟนเก่า)เป็นเพื่อนเจ้าบ่าว ไม่ว่าตัวเขาจะแต่งงานกับใครก็ตาม ที่เจ็บที่สุดคือ ตบท้ายด้วยประโยคที่ ว่า
"ไม่ว่าใครจะเป็นอะไร หรือเกิดขึ้นพร้อมกัน เขายินดีที่จะไปช่วยเธอคนนี้ก่อน ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดๆก็ตาม" จขกท เลยคิดตัดสินใจว่า มันไม่ใช่แล้วล่ะ
ที่จะมีตัดสินชีวิตแต่งงานกับ คนอื่น ที่ไม่ได้มาใช้ชีวิตกับเราด้วย ตอนนี้กลับมาทบทวนตัวเองอย่างหนักค่ะ ว่าเราจะอยู่กับคนๆนี้ได้จริงหรือ ๅ???
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เพิ่มเติมจากข้างบน (สาเหตุที่ไม่มั่นใจกับ ผช คนนี้เลย และก็ระแวงอยู่บ่อยๆ)
เมื่อช่วงประมาณ ปี 53-54 จขกท มีน้องค่ะ เอาง่ายๆๆก็คือท้องนั่นแหละ แล้วมารู้ว่าท้องตอนไหนรู้ไหมค่ะ ท้องตอนงานครบ 7 วัน งานสีดำฝ่ายแฟนค่ะ
ทำให้ช่วงนั้นปัญหาถาโถมเข้ามาหาตัวเขามาก เราเข้าใจนะค่ะว่าเขาอาจจะทำใจไม่ได้กับการสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักไป แฟนจขกท หลังจากงานก็กินเหล้าเที่ยวผับ คือแขว่ไปเลยค่ะ แล้วยังมีเรื่องที่เราท้องมาให้เขาปวดหัวอีก เราก็บอกเขาตามตรงค่ะว่ามีลูก เขาตอบกลับมาบอกว่า "ไม่พร้อม เอาออกล่ะกัน" ตอนนั้นเราซื่อค่ะ ก็ทำตามทุกอย่าง เพราะเขาคอยพูดอยู่เสมอว่าจะไม่ทิ้งเราไปไหน วันที่ทำแท้งก็มาถึงค่ะ เป็นปกตินะค่ะขอไม่เล่ารายละเอียดลึกนะค่ะ คือตอนน้ันเราก็เสียเลือดมากค่ะ เพลียไม่มีแรง เขาก็คอยอยู่ข้างๆนะค่ะไม่ไปไหน ก็ทำให้เราอุ่นใจค่ะว่าเขาจะไม่ทิ้งเรา แต่ลางสังหรณ์ก็มาจนได้ค่ะ เมื่อพอเราอาการดีขึ้นได้ประมาณ 1-2 วัน เห็นโทรศัพท์ของเขาดัง เห็นเป็นชื่อ ผช เราก็ไม่ได้เอะใจอะไร พอเขาคุยเสร็จก็มาบอกเราค่ะ ว่าจะไปทำบุญให้กับบุคคลอันเป้นที่รักของเขา และจะไปทำบุญให้กับลูกเราด้วย ที่เชียงใหม่ ไปประมาณ 2-3 วันค่ะ ตัวเรานั้นก็อยากไปด้วยค่ะ ขอร้อง อ้อนวอนยังไงก็ไม่ให้ไปค่ะ เขาได้แต่บอกว่ามีเพื่อน ผช ไปกัน 10 กว่าคนเลย เป็น ผญ ไปไม่ได้หรอก อ้อนยังไงก็ไม่ให้ไปค่ะ สุดท้ายก็ไม่ได้ไป แต่ก่อนแยกย้ายกันเราได้ขอเขาเอาโทรศัพท์ที่เขาใช้มาเปลี่ยนคืนกัน (คือปกติสลับเครื่องกันใช้ค่ะ แตาเบอร์ใครเบอร์มัน) คือไม่รู้เป็นไงนึกอยากเปลี่ยนคือก็ไม่ทราบ พอเขามาส่งเราที่บ้าน ก็พูดมาว่าโทรศัพท์แบตจะหมดยังไม่ต้องโทรมานะ ถ้าว่างจะโทรมาเอง เราก็ไม่เอะใจอะไร พอตกเย็นเราเห็นว่าไม่โทรมาสักที (ตอนมาส่งมาส่งประมาณ 10.30 น.) เห็นจะไปเชียงใหม่ ไม่รีบออกเดี๋ยวจะถึงมืด พอเราโทรไป ก็รับนะค่ะ แต่บอกว่าเพื่อนเยอะมากเลย วุ่นวายมากไม่สะดวกคุย ไอ้เราก็ไม่ได้ว่าอะไร ผ่านไปสักสามชั่วโมง เราก็โทไปใหม่ค่ะ ที่นี่ปิดเครื่องค่ะ เราก็อดห่วงไม่ได้ มืดแล้วด้วยทางก็เป็นเขา ห่วงเลยค่ะห่วงมากๆๆ ตัดสินใจโทรไปเบอร์เพื่อน ผช ที่โทรมาวันนั้น ที่ตัวแฟนเราได้เมมไว้ในโทรสับ ปรากฎว่าเป็นเสียงผู้หญิงค่ะ เราก็อึ้งไปเลย เลยถามว่าใครค่ะ ใช่เพื่อนแฟนเรารึป่าว ทางนั้นตอบว่าใช่ค่ะ เราก็ถามต่อค่ะ ไปไหนกันค่ะ ผญตอบมาว่าไปเที่ยวเชียงใหม่ค่ะ เราเลยถามไปอีกว่าไปกับแฟนเรารึป่าว เธอคนนั้นตอบว่าใช่ค่ะ แล้วก็ยื่นโทรศัพท์ให้กับแฟนเราคุยค่ะ แฟนเรารับมาโดยไม่รู้ว่าเป็นเราค่ะ พอรู้เท่านั้นแหละ กดวางสายเลยค่ะ แต่ก่อนจะกดวาง เราได้ยินเสียง ผญ คนนั้น ถามว่า ไหนบอกเลิกกันแล้วไง จากนั้นก็ .... หายไปเลยค่ะ 3 วัน ติดต่ออะไรใครไม่ได้เลย เราร้องไห้หนักมากค่ะ เตรียมตัวเตรียมใจเลิกเลยค่ะ ไม่เอาแล้วค่ะคนแบบนี้ หลังจากนั้น 3 วัน เขาได้ติดต่อ กลับมาค่ะ ขอเคลียร์ด้วย เราก็โอเค เคลียร์ก็เคลียร์ เขาให้คำตอบว่าที่ทำไปเพราะเขาเครียด ไม่มีทางออก อยากทำไรให้ชีวิตมันสุดๆไปเลยในครั้งนึงของชีวิตเขา ไอ้เราก็ซื่อเอาแต่ร้องห่มร้องไห้ค่ะ ไม่พูดไม่จาไร เขาบอกขอให้เเขาได้แก้ตัวได้มั้ย จะไม่ทำแบบนี้อีก
สุดท้ายก็กลับมาคบกันเหมือนเดิม ทำตัวดีขึ้นค่ะ อันนี้ไม่รู้จริงรึป่าว แต่เนื่องด้วยเราไม่สืบไม่ค้นไม่ระแวง ไม่เช็คข้อความอะไรแล้ว ปล่อยไปเลยเป็นเรื่องส่วนตัวของเขา ถ้าเขายังไม่ให้เกียรติเราอีก เราก็ไม่ไหวแล้วค่ะ จนมาถึงวันที่จขกท มีต่อมอยากรู้ผุดขึ้นมาอีกค่ะ เลยได้เจอแจ็คพอตของแฟนเก่า ตามที่เล่ามาข้างบนค่ะ