วันนี้ เหมือนความรู้สึกตัวเองกำัลงโดนรุมกระทืบก็เทียบไม่ได้ เมื่อคนที่เรารัก กำลังจะจากผมไป(ไม่ใช่ว่าตายแต่ก็ทำให้เหมือนตาย)
วันนี้เขาโดนไล่ออกจากงาน(ไม่ผ่านโปร) ส่วนผมโดนเขาบอกเลิก(ไม่ผ่านการเป็นแฟน) เสียทั้งแฟนและเพื่อนในคราวเดียวกัน
ที่สุดแล้วก็ต้องจากกัน เขากลับมาไม่ถึงเดือน เหมือนฟ้าส่งมาเคลียปัญหาเก่าให้มันจบเพื่อส่งชีวิตใหม่หรือไง? ส่งมาทั้งที่ทำไมต้องให้แค่เจ็บ ทำไมไม่ให้ตายไปเลยจะได้ไม่ต้องเจ็บ
เขาบอกว่า เรื่องเก่าๆของเราไม่มีอยู่ในหัวเขาเลย หัวเขามีแต่งานกับเงิน
แล้วที่ผมรอมาตลอด มันเพื่ออะไร รอมาเพื่อแค่เจ็บ???
ยอมรับ หลายครั้งผมทำเขาร้องไห้ เพราะคำพูดของผม แต่ผมเจอประโยคเดียวของเขา "ต่อไปนี้เราไม่ต้องมารู้จักกันอีก"
ไม่ไหว ผมไม่ไหวจริงๆ อยากยิงหัวตัวเองให้มันดับๆไป แต่มันทำไม่ได้
ต่อจากนี้ ที่เคยเจ็บจะกลายเป็นเจ็บยิ่งกว่า ที่เคยเย็นชาจะเย็นชายิ่งกว่า ผมจะไม่ร้องไห้อีกแล้ว ต่อให้ใครจะตายผมก็จะไม่ร้อง
เหนื่อยเหลือเกินกับชีวิตที่เหลืออยู่ สับสน ตื้อไปหมด ยิ้มแต่ฟูมฟาย
(ต้องเข้าโรงพยาบาลจิตเวชอีกแล้วสินะ)
ความรู้สึกตอนนี้เหมือนกับเพลงนี้เลย