เราเป็นคนมั่นใจในตัวเองและกล้าแสดงออกค่ะ แต่เป็นคนพูดน้อยแบบว่าพูดน้อยต่อยหนักและคิดก่อนพูด เพื่อนก็ให้ความเคารพและเกรงใจ เวลาเราพูดกับใครเสียงเหมือนอยู่ในลำคอและเบาในเวลาตื่นเต้นหรือกดดัน พูดแบบโทนเสียงเดียวกันหมด บางครั้งก็พูดสะดุดปากตัวเองบ้าง เวลาพูดเหมือนหายใจไม่ทั่วท้อง โดยเฉพาะเวลาพูดกับเพื่อนร่วมงาน เวลาพูดอะไรกับเพื่อน เพื่อนก็จะ "อะไรนะ" ตลอด บางครั้งเราตั้งใจพูดมาก พอมี "อะไรนะ" ขึ้นมา ก็ท้อเหมือนกันค่ะ มันเสียเซลฟ์ค่ะ กลายเป็นหมดความมั่นใจไปเลย มันอัดอั้นมาก จนอยากไปตะโกน คนสนิทของเราบอกว่าเราพูดไม่หุบปาก พูดแบบว่าต่อๆไปเลย งัวเงียๆ

แต่ไม่รู้ทำไมเวลาพูดคุยสนุกกับเพื่อนเก่าๆชิวๆ เล่นได้ ตลกได้ ยืดหยุ่น มันจะไม่มีปัญหานี้เลยค่ะ เรากลับสบายใจที่จะพูดมากๆ มีความสุข จะพูดได้เต็มน้ำเต็มเสียง สนุก มีหน้าตาและอารมณ์ร่วมมากค่ะ มันเป็นเพราะอะไรคะ หรือว่าเป็นความกังวลกับความคาดหวังของเพื่อนร่วมงานคะ เรากังวลมากในเรื่องนี้ กลัวว่าต่อไปคำพูดจะไม่น่าเชื่อถือ ยิ่งเราบุคคลิกเหมือนเด็กด้วยแต่เวลาทำงานจริงจังมากนะคะ

เราควรจะจัดการกับปัญหานี้อย่างไรดีคะ เราอยากแก้ไขมากๆ ไม่อยากมีปัญหาเรื่องการสื่อสารเลยค่ะ T_T