ว่าด้วยเรื่องความสัมพันธ์ของแมวจร ระหว่างเรา1ตัวกับ1คน ชังเป็นความผูกพันอย่างประหลาด ไม่ต้องรักใคร่ มิต้องโหยหา หรือต้องค่อยห่วงว่าเธอจะเผชิญเรื่องร้ายๆเช่นไร
เพราะเรามักจะเจอกันโดยบังเอิญ และมักจะมิเจอเมื่อตามหา แต่ทุกคราวที่เจอ ผมก็ต้องเสียเงิน 10บาท ซื้อลูกชิ้นทอดไม่ราดน้ำจิ้มให้เธอทุกทีไป
เธอชอบให้ผมลูบหัวและเกาคาง ผมเชื่ออย่างนั้น
เมื่อพวกเราแย่งชิงความสุขของกันและกันจนหมด ผมกับเธอก็แยกจากกัน ก่อนจะไปเหมือนเธอจะคาบจิ้งจกมาให้ ผมบอกว่า “ไม่เป็นไร เธอกินมันเถอะ” สิ่งที่พูดไม่รู้เธอจะเข้าใจได้มั้ย เพราะยังไงเธอก็ดื้อดึงจะแบ่งหางจิ้งจกให้ผมอยู่ดี
สายตาของเราประสานกันเพียงเสี้ยวหนึ่งของวินาที และแล้วมวลเนื้อทั้งสอง ก็เคลื่อนตัวห่างออกไป อย่างแบบคนไร้เยื่อไร้ใย
ไม่มีความรู้สึกเป็นเจ้าของเกิดขึ้น เราทั้งสองต่างมีโลกของตัวเอง และเมื่อเส้นทางของชีวิตชนกันอีก ผมจะพบเธอ
ผมซื้อลูกชิ้นเนื้อให้แมวจร
เพราะเรามักจะเจอกันโดยบังเอิญ และมักจะมิเจอเมื่อตามหา แต่ทุกคราวที่เจอ ผมก็ต้องเสียเงิน 10บาท ซื้อลูกชิ้นทอดไม่ราดน้ำจิ้มให้เธอทุกทีไป
เธอชอบให้ผมลูบหัวและเกาคาง ผมเชื่ออย่างนั้น
เมื่อพวกเราแย่งชิงความสุขของกันและกันจนหมด ผมกับเธอก็แยกจากกัน ก่อนจะไปเหมือนเธอจะคาบจิ้งจกมาให้ ผมบอกว่า “ไม่เป็นไร เธอกินมันเถอะ” สิ่งที่พูดไม่รู้เธอจะเข้าใจได้มั้ย เพราะยังไงเธอก็ดื้อดึงจะแบ่งหางจิ้งจกให้ผมอยู่ดี
สายตาของเราประสานกันเพียงเสี้ยวหนึ่งของวินาที และแล้วมวลเนื้อทั้งสอง ก็เคลื่อนตัวห่างออกไป อย่างแบบคนไร้เยื่อไร้ใย
ไม่มีความรู้สึกเป็นเจ้าของเกิดขึ้น เราทั้งสองต่างมีโลกของตัวเอง และเมื่อเส้นทางของชีวิตชนกันอีก ผมจะพบเธอ