ถ้าจะต้องเจอกันและอยู่บ้านเดียวกันกับพ่อของลูกที่เลิกกันไป 2ปีกว่าจะทำตัวยังไง?????

เป็นกระทู้แรกนะค่ะ อาจเล่าวนไปวนมาซะหน่อย ขอโทษด้วยนะค่ะ ขอเล่าย้อนไปตอนเลิกกันนะค่ะ เลิกกันตอนลูกได้ 7 เดือนค่ะตอนนี้ลูก 3 ขวบกว่าแล้ว สาเหตุที่เลิกคือทนไม่ไหวกับความเจ้าชู้ค่ะ และไม่สนใจอะไรเลย ไม่เคยมาช่วยดูลูกแล้วกลับบ้านมาก้อว่าเราไม่สวยสู้คนอื่นไม่ได้ ไม่กล้าพาไปไหนเพราะอายเพื่อน ซึ่งตอนนั้นเรายอมรับว่าเราอยู่ในภาวะตรอมใจค่ะ เลี้ยงลูกด้วยนมตัวเอง กินข้าวไม่ได้ นอนไม่หลับค่ะ มันเลยโทรมแบบสุดๆค่ะ ผลสุดท้ายทนไม่ไหวค่ะขอกลับบ้านซึ่งบ้านอยู่คนละภาคกันเลยมันเลยห่างกันไป แล้วเลิกกันไปเองแล้วการเลิกกันทำให้เรามีหนี้สินติดตัวมาด้วยเป็นหลักแสนบาทค่ะ เลี้ยงลูกมาแบบคนหมดตัวติดลบมาเองคนเดียวค่ะและไม่เคยได้รับการช่วยเหลืออะไรเลยค่ะ (เลวมากค่ะ) โดยช่วงปีแรกพ่อของลูกไม่เคยสนใจอะไรเลยค่ะ มาเมื่อวันเด็กเมื่อปีก่อน พ่อของลูกติดต่อมาถามหาลูก ถามว่าเราเป็นยังไง แต่ช่วงนั้นเราได้งานทำที่กทม.ส่วนลูกฝากแม่เลี้ยงที่ต่างจังหวัดแล้วกลับไปหาลูกทุกเสาร์อาทิตย์ค่ะ เหนื่อยค่ะแต่ได้เห็นลูกทุกอาทิตย์มีความสุขค่ะ ส่วนหนี้ก้อทยอยใช้ไปจนถึงหลักหมื่นค่ะ ก้อติดต่อมาเรื่อยค่ะ แอดเฟสมาหาทำให้รู้ว่าเค้ามีแฟนใหม่ซึ่งพามาอยู่ที่บ้านเค้าตอนเลิกกับเราได้ 2 เดือนจุกเหมือยกันค่ะ  แต่คงไปทำไรไม่ได้เราออกมาแล้ว เราก้อเลยทำตัวปกติค่ะไม่สนใจ ไม่ทักก้อไม่คุยแต่ทุกครั้งที่ทักมาเค้าจะใช้คำพูดดีๆนะค่ะ แล้วเมื่อเช้าก้อทักมาค่ะบอกว่าน้องรับปริญญาที่รามวันที่ 3 มีนา จะขอนัดเจอแล้วก้อจะมาหาลูกที่ต่างจังหวัดด้วย ขอนอนบ้านแล้วจะกลับมาพร้อมกันวันที่จันทร์ค่ะ พูดแบบขอร้องมากว่าอยากเจอลูกมาก (เราจะกลับบ้านทุกเย็นวันศุกร์กลับเช้าวันจันทร์แล้สเลยมาทำงานเลยค่ะ) จะทำตัวยังไงดีค่ะที่จะต้องเจอกับคนที่ทำลายชีวิตเรา คนที่ไม่เคยสนใจเรา ว่าเราต่างๆนาๆ ใครมีขอแนะนำดีๆให้บ้างค่ะ ทำตัวไม่ถูกจิงๆ คืออยากให้ลูกได้เจอพ่อค่ะเพราะตั้งแต่เกิดมาไม่ค่อยได้เห็นพ่อเลยค่ะ อยากให้เค้าได้เจอพ่อบ้างค่ะ แต่ตัวเรานิไม่รู้จะทำหน้ายังไงค่ะรบกวนเพื่อนด้วนนะค่ะ หรือใครเจอประสบการณ์คล้ายๆกันก้อแชร์ได้น่ะค่ะ ขอบคุณค่ะ

คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 1
คุณทำใจเรื่องเขาได้ยังคะ? ถ้าทำใจได้แล้ว ต่อให้เขามาใกล้คุณ ก็ไม่มีอะไรกระทบได้ค่ะ 2 ปีที่ผ่านมานานพอสำหรับการทำใจยอมรับและปล่อยวางได้รึยังคะ? ถ้าคิดว่ายัง ความโกรธ ความเสียใจหากยังคงมีอยู่ เพื่อตัดปัญหาและไม่ทำร้ายจิตใจตัวเอง ควรปฏิเสธนะคะ หากคุณไม่ได้คิดปิดกั้นความเป็นพ่อลูก ก็ให้พวกเขาได้เจอกัน แต่ปฎิเสธที่จะให้พักที่เดียวกัน ความเป็นพ่อลูกตัดอย่างไรก็ยังมีสายเลือดเดียวกัน แต่ความเป็นผัวเมียกัน เมื่อแยกจากกันแล้วก็คือคนอื่นค่ะ อีกอย่างทางด้านนั้นมีครอบครัวใหม่แล้ว หากคุณไม่ต้องการให้เกิดปัญหาอะไรตามมาควรมีขอบเขตในการพบเจอกันนะคะ

ในเมื่อมีชีวิตใหม่แล้ว สร้างความมั่นคงให้ตัวแล้ว อย่าปล่อยให้เวลาแค่ไม่กี่วันมาทำลายความเข้มแข็งที่คุณเพียรสร้างและอดทนมาตลอดนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่