เราเป็นคนที่เก็บตัวและโลกส่วนตัวสูงมากๆ เรียกได้ว่าเวลาแต่ละวันหมดไปกับการอยู่คนเดียว
ใช้ชีวิตอยู่คนเดียว มันก็สบายใจดีนะคะ อยากไปไหนก็ไม่ต้องรอใคร แต่มันก็เหงามากๆเลย เป็นคนแบบนี้มาตั้งนานแล้วจนคนรอบข้างชิน
และคิดว่า เราคงชอบอยู่ไปแบบนี้ แต่ความจริงคือไม่ได้อยากอยู่คนเดียวตลอดเวลา อยากออกไปสังสรรค์กับเพื่อนบ้าง
แต่ด้วยความที่เป็นคนเก็บตัวตั้งแต่เข้ามหาลัยมาตอนนี้จะจบปี3แล้ว เลยไม่ค่อยมีเพื่อนเยอะ ไม่ค่อยมีวงสังคมเท่าไหร่
ช่วงนี้ก็เจอปัญหาเยอะมากๆ อยู่ดีๆเพื่อนๆก็ไม่คุยและตีตัวออกห่างเรา เหมือนไม่ชอบชีวิตส่วนตัวของเรา มันเป็นสาเหตุที่ไร้สาระ
ที่จะเลิกคบกับเราเพราะเรื่องส่วนตัว แต่มันก็ทำให้เราอดเครียดไม่ได้ ถึงเป็นคนมีโลกส่วนตัวก็ไม่ได้หมายความว่า จะอยู่คนเดียวได้ทุกสถานการณ์
ยิ่งมาเรียนไกลบ้านยิ่งแย่เลย คิดถึงครอบครัวมากๆ ตอนนี้กำลังพยายามจะเข้าสังคมดูบ้าง เข้าร่วมชมรมนู้นนี่ ทั้งที่ไม่เคยมาก่อน
ออกไปข้างนอกบ้าง เอาหนังสือไปอ่านตามร้านกาแฟบ้าง เผื่อจะดีขึ้น แต่พอกลับมาอยู่ในห้องคนเดียวโรคlonely ก็ตามหลอกหลอน

ความจริงแล้วเราไม่ได้เข้มแข็งอย่างที่คนอื่นคิด ที่เห็นไปไหนมาไหน ทำอะไรคนเดียวได้มันก็มีมุมอ่อนแอนะเออ