นี้เป็นกระทู้แรกของผมนะครับผิดถูกอย่างไรโปรดให้อภัยด้วยนะครับ
ก่อนอื่นต้องขออนุญาติเล่าที่มาก่อนนะครับ (ใครไม่สนใจที่มาข้ามไปได้เลยครับ)
ผมเป็นเด็กคนหนึ่งนะครับที่เกิดมาในยุคที่รู้จักคอมพิวเตอร์ใหม่ๆ และผมก็ไม่ใช่เด็กในเมืองแต่อย่างใด ผมอยู่ที่จังหวัดขอนแก่นและอยู๋ต่างอำเภอ ที่บ้านมีลูกคนเดียว และเป็นครอบครัวที่ไม่ค่อยสมบูรณ์เพราะขาดผู้นำครอบครัวที่ชื่อว่าพ่อไป แม่และยายเลี้ยงผมมาอย่างดีครับ แม้ไม่มีมากเหมือนใครเค้า แต่เราก็พอใจและสุขใจกับทุกสิ่งที่มี ในสมัยนั้นผมได้ค่าขนมมากพอที่จะแบ่งไปเล่นเกมได้ และเป็นครั้งแรกที่ผมได้รู้จักกับ คอมพิวเตอร์ มันยอดเยียมมาก และแน่นอนผมหลงรักมันในทันที ผมใช้เวลาอยู่ในร้านเกมนานมากในแต่ละวัน โดยเฉพาะช่วงปิดเทมอ แทบจะกินนอนที่ร้านเลยทีเดียว จนหลายๆ คนถามผมว่า "ไปเข้าค่ายร้านเกมมาเหรอ" ฮ่า ฮ่า ฮ่า ตลกนะครับแต่ก็จริงของเขา แม่ผมไม่ได้ชอบนะครับที่ผมไปเล่นที่ร้านบ่อยๆ แต่ดีที่แม่ผมเลี้ยงผมมาโดยให้ความสำคัญกับเหตุผล หากผมมีเหตุผลที่เหมาะสมผมก็สามารถทำอะไรก็ได้ ในตอนนั้นแหละครับที่ผมกับแม่ได้พูดคุยเปิดใจกัน ผมบอกกับแม่ไปตรงๆ ว่า ผมชอบสิ่งนี้ ผมรักในสิ่งนี้ และอยากสร้างสิ่งนี้ขึ้นมาด้วยตัวเองนั้นเป็นจุดเริ่มต้นในการริเริ่มสร้างร้านเกมที่ว่ามาครับ
ผมเลือกเรียนในสาขาบริหาร แทนที่จะเลือกสายคอมโดยตรง เพราะเหตุผลที่ว่า "คนเรียนจบคอมมีมากกว่าคนที่จะบริหารร้านคอมให้ไปรอด" ผมทราบดีและรู้ดีแก่ใจว่าเปิดร้านเกม การซ่อมคอมได้เป็นอะไรที่เบสิคมาก ผมจึงเรียนรู้จากเพื่อนๆ ที่เก่งคอม ในช่วงที่เรียนอยุ่ผมก็เลือกทำงานพิเศษที่ร้านเกมเป็นคนเฝ้าร้านเพราะอยากทราบวิธีในการดูแลร้าน การให้บริการ และการบริหารร้านว่ามีต้นทุนเท่าไหร่ ใช้อะไร ทำยังไง จนได้มาเรียนรู้กับคำว่า "ค่าดูแล" ซึ่งจะมีพี่ๆ ตำรวจเข้ามาเรียกเก็บทุกๆ เดือนทั้งๆที่ที่ร้านก็ทำถูกกฏหมายทุกอย่างแต่ทำไมถึงต้องจ่ายละ ?
ในช่วงสุดท้ายก่อนเรียนจบผมเลือกไปทำงานอีกที่หนึ่งเพื่อหาคำตอบของคำถามที่ว่า "เราทำถูกกฏหมายแต่ทำไมถึงมีคนขู่เอาเงินของเรา ?" โดยผมเลือกที่จะไปหาคำตอบที่ร้านเหล้า นั่งดื่มทั่วๆ ไป โดยการรับจ้างเป็นเด็กเสริฟ และเริ่มรู้จักคน กฏโกง และลู่ทางมากขึ้น จนได้คำตอบของทุกสิ่ง ครับถึงแม้จะรู้คำตอบแต่ก็ยากครับที่จะมี "เส้นสาย" กับเขาเพราะเราจน .. แต่ผมตั้งใจมานานมากแล้วและอยากทำมันจริงๆ มันคือทุกอย่างในชีวิตผมแล้วผมอยู่ในร้านเกมมามากกว่า14ปีแล้ว ผ่านมาก็หลายร้านทั้งใหญ่เล็กและผมไม่คิดว่าจะทำสิ่งอื่นได้ดีเท่าการดูแลร้านเกมที่เป็นของตัวเอง ผมอยากเป็นเจ้าของมันจริงๆครับ (ใครอ่านถึงตรงนี้อยากจะไหว้ทุกท่านจริงๆ จากใจที่อุส่ารับฟังคำพูดที่ไม่มีน้ำหนักจากเด็กอายุ25ปีที่ทั้งชีวิตไม่เคยทำอะไรสำเร็จสักอย่าง ขอบคุณครับ)
คือเท่าที่อ่านมาไม่มีใครตอบในลักษณะของผู้รู้เลย มีแต่ตอบให้ไม่อยากทำ ผมก็พูดไปแล้วว่าไม่น่าจะทำอะไรให้ดีกว่านี้ได้อีก ทำไมถึงไม่บอกว่างั้นในสิ่งที่มีอยู่ทำอะไรได้บ้าง ไม่ใช่เอาแต่ซ้ำเติมคนอื่น เพราะงั้นไหว้ละครับ ขอคำตอบที่ฟังดูเป็นเรื่องราวหน่อยครับ ถ้าจะด่าผมก็ขอให้ถือสะว่าให้เด็กมันได้รู้เอง ถ้าผมจะทำแล้วเจ้งจริงๆ ก็"ขอให้ผมได้ทำเจ้งเอง ดีกว่าไม่ได้ทำอะไรแล้วมาเสียดายทีหลังที่ไม่ได้ท"ำจะไม่ดีสะกว่าเหรอครับ
ผมมีต้นทุนอะไรบ้าง V.2
1.ผมเรียนจนคณะการบัญชีและการจัดการ เอกสาขาการจัดการทั่วไป มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
- ผมมีความรู้เรื่องการบริหารร้านมาด้วยเพราะสมัยเรียนทำงานที่ร้านเกมบ่อยจนจำได้ว่าระบบตัดเงินหน้าตายังไง ราคาอะไรเท่าไหร่ ดูแลอย่างไรถึงจะดี
2.ผมมีที่ดินอยู่ผืนหนึ่ง เป็นของแม่ โดยที่แม่ยินยอมให้ผมนำมาจำนองหรือใช้ค้ำประกันได้
- ไม่ใช่ว่าจะใช้ที่อย่างเดียว ผมอยากกู้ด้วยตัวเองมากกว่า เพราะงั้นที่ดินจึงเป็นทางเลือกสุดท้ายถ้าหางบไม่ได้จริงๆ
3.ผมไม่เคยกู้เงินโดยตรงมาก่อน(ผมกู้ กยศ. เรียนจนจบครับ)
- หมายความว่าไม่มีประวัติกู้เงินอื่นนอกจาก กยศ. ok นะครับ
4.เงินในบัญชีราวๆ 1หมื่นบาทครับ
5.ผมทำงานประจำอยู่ครับ ทำมาได้จะครบปีแล้ว (ไม่งั้นคงไม่มีเงินเก็บ ถึงจะน้อยมากก็เถอะ)
- งานที่ทำเป็นงานค่อนข้างสบาย แนวครอบครัว เพราะงั้นเจ้านายใจดีมาก ผมจึงมีเวลามากที่จะทำงานอื่นคู่ไปด้วยได้
สิ่งที่ผมต้องการจากการตั้งกระทู้นี้
1.ผมอยากทราบต้นทุนทั้งหมดในการทำร้านเกมดีๆ สักร้าน เอาเล็กๆ ก็พอครับ 15-20 เครื่อง
- ผมทราบรายละเอียดและราคา"เครื่องสั่งประกอบดี" แต่ไม่ทราบราคาชิ้นส่วน และไม่แน่ใจว่า "ระหว่างจ้างเค้าสั่งประกอบกับ ซื้อมาประกอบเองอันคุ้มกว่ากัน" อันไหนดีกว่าอย่างไร อันนี้ต้องให้ผู้รู้จริงตอบ ขอละครับ
2.ผมอยากทราบแหล่งเงินทุนที่เราสามารถหาได้ ด้วยวิธีการต่างๆ
- การหาแหล่งเงินทุนที่ดี ที่สามารถเข้ากับระบบร้านเกมได้ ไม่ใช่ว่าจะกู้ จะกู้อย่างเดียวนะครับ ผมรู้รสชาติการใช้หนี้นอกระบบดี
3.ข้อนี้เป็นข้อสำคัญ ย้ำ!!นะครับสำคัญมากๆ ผมอยากทราบประสบณ์การณ์จากผู้ที่เคยลองทำ เป็นเจ้าของร้าน หรือมีประสบณ์การณ์เกี่ยวกับร้านเกม
จากที่รับฟังคำแนะจากหลายๆท่าน ให้ความเห็นแต่ในทางให้กำลังใจ(เหรอ ?) ผมไม่ได้ต้องการทราบว่าจะเจ้งหรือไม่ ผมต้องการทราบว่าเปิดอย่างไร (ตามหัวเรื่อง) คือถ้าคนที่เป็นเจ้าของร้าน และรู้จักจริงๆว่า สังคมร้านเกมเป็นอย่างไร จะไม่พูดแบบนี้ ผมอยู่ร้านมา 14 ปี อยู่ในสังคมที่ดีมาตลอด ไม่มีตีกัน ไม่มียิงกัน ทุกคนในร้านเป็นเพื่อนกัน เพราะอะไรครับ เพราะเจ้าของร้านจัดการระบบดีใช้ไหม หรือเพราะอะไร ทำไมผมถึงอยู่รอดมาจนถึงทุกวันนี้ จบมามีการงานทำที่ดี ไม่เป็นภาระใคร ดูแลตัวเองได้ ถ้าคิดกันแค่ว่าธุระกิจนี้มีแต่ด้านเสียๆ ก็อย่างเสียเวลาอ่านกระทู้นี้เลยครับ
ในส่วนที่บอกเจ้ง เจ้งแน่ๆ ผมถามนิด ทำไมร้านที่ผมเล่นประจำทุกวันนี้ ร้านยังมีคนเล่นเต็มร้านทั้งๆ ที่เปิดตั้ง 80กว่าเครื่อง บางวันผมต้องรอกว่าจะมีเครื่องพอเล่นกับเพื่อน ผมเรียนรู้และเข้าใจดีว่าอะไรคืออะไร เพราะงั้นผมรับความเสี่ยงได้ คนที่ไม่เสี่ยงอะไรเลยจะรู้จักกับความสำเร็จ รู้จักคำว่าล้มละลายไหมครับ ถ้าคิดแค่ว่า อดทนทำงานไป ผมจะมาตั้งกระทู้ถามทำไม ใช่ไหมครับ
ให้แม่เฝ้าร้านทำไมไม่ให้แกอยู่สบายๆ ถามจริงๆ ครับ คุณรู้จักคนแก่ดีแค่ไหน คนแก่อายุ 50 - 60 นี้เค้าอยากอยู่เฉยๆ เหรอครับ ถ้าใช่แต่แม่ผมไม่เลยครับ แกรับจ้างคนอื่นมาชั่วชีวิต หาเงินส่งผมจนเรียนจบได้ แกก็น่าจะพอแล้วแต่ไม่เลยครับ แกยังอยากทำโน้นทำนี้อยู่ ผมไม่อยากให้แกออกไปรับจ้างใคร เลยอยากหางานให้แกทำเองดีกว่า อย่างน้อยผมจะได้ดูแลแกได้ เพราะงั้นเรื่องให้แกอยู่สบายผมอยากให้แกสบายไหมละครับ ?
สุดท้ายนี้ไม่ว่าจะเป็นการแนะนำหรือให้กำลังใจ หรือแม้คำติด่า ผมก็ขอรับไว้และขอบคุณทุกๆท่านที่เข้ามาอ่านด้วยครับ ขอบพระคุณเป็นอย่างสูง
อยากเปิดร้านเกมครับ ต้องทำยังไงบ้าง
ก่อนอื่นต้องขออนุญาติเล่าที่มาก่อนนะครับ (ใครไม่สนใจที่มาข้ามไปได้เลยครับ)
ผมเป็นเด็กคนหนึ่งนะครับที่เกิดมาในยุคที่รู้จักคอมพิวเตอร์ใหม่ๆ และผมก็ไม่ใช่เด็กในเมืองแต่อย่างใด ผมอยู่ที่จังหวัดขอนแก่นและอยู๋ต่างอำเภอ ที่บ้านมีลูกคนเดียว และเป็นครอบครัวที่ไม่ค่อยสมบูรณ์เพราะขาดผู้นำครอบครัวที่ชื่อว่าพ่อไป แม่และยายเลี้ยงผมมาอย่างดีครับ แม้ไม่มีมากเหมือนใครเค้า แต่เราก็พอใจและสุขใจกับทุกสิ่งที่มี ในสมัยนั้นผมได้ค่าขนมมากพอที่จะแบ่งไปเล่นเกมได้ และเป็นครั้งแรกที่ผมได้รู้จักกับ คอมพิวเตอร์ มันยอดเยียมมาก และแน่นอนผมหลงรักมันในทันที ผมใช้เวลาอยู่ในร้านเกมนานมากในแต่ละวัน โดยเฉพาะช่วงปิดเทมอ แทบจะกินนอนที่ร้านเลยทีเดียว จนหลายๆ คนถามผมว่า "ไปเข้าค่ายร้านเกมมาเหรอ" ฮ่า ฮ่า ฮ่า ตลกนะครับแต่ก็จริงของเขา แม่ผมไม่ได้ชอบนะครับที่ผมไปเล่นที่ร้านบ่อยๆ แต่ดีที่แม่ผมเลี้ยงผมมาโดยให้ความสำคัญกับเหตุผล หากผมมีเหตุผลที่เหมาะสมผมก็สามารถทำอะไรก็ได้ ในตอนนั้นแหละครับที่ผมกับแม่ได้พูดคุยเปิดใจกัน ผมบอกกับแม่ไปตรงๆ ว่า ผมชอบสิ่งนี้ ผมรักในสิ่งนี้ และอยากสร้างสิ่งนี้ขึ้นมาด้วยตัวเองนั้นเป็นจุดเริ่มต้นในการริเริ่มสร้างร้านเกมที่ว่ามาครับ
ผมเลือกเรียนในสาขาบริหาร แทนที่จะเลือกสายคอมโดยตรง เพราะเหตุผลที่ว่า "คนเรียนจบคอมมีมากกว่าคนที่จะบริหารร้านคอมให้ไปรอด" ผมทราบดีและรู้ดีแก่ใจว่าเปิดร้านเกม การซ่อมคอมได้เป็นอะไรที่เบสิคมาก ผมจึงเรียนรู้จากเพื่อนๆ ที่เก่งคอม ในช่วงที่เรียนอยุ่ผมก็เลือกทำงานพิเศษที่ร้านเกมเป็นคนเฝ้าร้านเพราะอยากทราบวิธีในการดูแลร้าน การให้บริการ และการบริหารร้านว่ามีต้นทุนเท่าไหร่ ใช้อะไร ทำยังไง จนได้มาเรียนรู้กับคำว่า "ค่าดูแล" ซึ่งจะมีพี่ๆ ตำรวจเข้ามาเรียกเก็บทุกๆ เดือนทั้งๆที่ที่ร้านก็ทำถูกกฏหมายทุกอย่างแต่ทำไมถึงต้องจ่ายละ ?
ในช่วงสุดท้ายก่อนเรียนจบผมเลือกไปทำงานอีกที่หนึ่งเพื่อหาคำตอบของคำถามที่ว่า "เราทำถูกกฏหมายแต่ทำไมถึงมีคนขู่เอาเงินของเรา ?" โดยผมเลือกที่จะไปหาคำตอบที่ร้านเหล้า นั่งดื่มทั่วๆ ไป โดยการรับจ้างเป็นเด็กเสริฟ และเริ่มรู้จักคน กฏโกง และลู่ทางมากขึ้น จนได้คำตอบของทุกสิ่ง ครับถึงแม้จะรู้คำตอบแต่ก็ยากครับที่จะมี "เส้นสาย" กับเขาเพราะเราจน .. แต่ผมตั้งใจมานานมากแล้วและอยากทำมันจริงๆ มันคือทุกอย่างในชีวิตผมแล้วผมอยู่ในร้านเกมมามากกว่า14ปีแล้ว ผ่านมาก็หลายร้านทั้งใหญ่เล็กและผมไม่คิดว่าจะทำสิ่งอื่นได้ดีเท่าการดูแลร้านเกมที่เป็นของตัวเอง ผมอยากเป็นเจ้าของมันจริงๆครับ (ใครอ่านถึงตรงนี้อยากจะไหว้ทุกท่านจริงๆ จากใจที่อุส่ารับฟังคำพูดที่ไม่มีน้ำหนักจากเด็กอายุ25ปีที่ทั้งชีวิตไม่เคยทำอะไรสำเร็จสักอย่าง ขอบคุณครับ)
คือเท่าที่อ่านมาไม่มีใครตอบในลักษณะของผู้รู้เลย มีแต่ตอบให้ไม่อยากทำ ผมก็พูดไปแล้วว่าไม่น่าจะทำอะไรให้ดีกว่านี้ได้อีก ทำไมถึงไม่บอกว่างั้นในสิ่งที่มีอยู่ทำอะไรได้บ้าง ไม่ใช่เอาแต่ซ้ำเติมคนอื่น เพราะงั้นไหว้ละครับ ขอคำตอบที่ฟังดูเป็นเรื่องราวหน่อยครับ ถ้าจะด่าผมก็ขอให้ถือสะว่าให้เด็กมันได้รู้เอง ถ้าผมจะทำแล้วเจ้งจริงๆ ก็"ขอให้ผมได้ทำเจ้งเอง ดีกว่าไม่ได้ทำอะไรแล้วมาเสียดายทีหลังที่ไม่ได้ท"ำจะไม่ดีสะกว่าเหรอครับ
ผมมีต้นทุนอะไรบ้าง V.2
1.ผมเรียนจนคณะการบัญชีและการจัดการ เอกสาขาการจัดการทั่วไป มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
- ผมมีความรู้เรื่องการบริหารร้านมาด้วยเพราะสมัยเรียนทำงานที่ร้านเกมบ่อยจนจำได้ว่าระบบตัดเงินหน้าตายังไง ราคาอะไรเท่าไหร่ ดูแลอย่างไรถึงจะดี
2.ผมมีที่ดินอยู่ผืนหนึ่ง เป็นของแม่ โดยที่แม่ยินยอมให้ผมนำมาจำนองหรือใช้ค้ำประกันได้
- ไม่ใช่ว่าจะใช้ที่อย่างเดียว ผมอยากกู้ด้วยตัวเองมากกว่า เพราะงั้นที่ดินจึงเป็นทางเลือกสุดท้ายถ้าหางบไม่ได้จริงๆ
3.ผมไม่เคยกู้เงินโดยตรงมาก่อน(ผมกู้ กยศ. เรียนจนจบครับ)
- หมายความว่าไม่มีประวัติกู้เงินอื่นนอกจาก กยศ. ok นะครับ
4.เงินในบัญชีราวๆ 1หมื่นบาทครับ
5.ผมทำงานประจำอยู่ครับ ทำมาได้จะครบปีแล้ว (ไม่งั้นคงไม่มีเงินเก็บ ถึงจะน้อยมากก็เถอะ)
- งานที่ทำเป็นงานค่อนข้างสบาย แนวครอบครัว เพราะงั้นเจ้านายใจดีมาก ผมจึงมีเวลามากที่จะทำงานอื่นคู่ไปด้วยได้
สิ่งที่ผมต้องการจากการตั้งกระทู้นี้
1.ผมอยากทราบต้นทุนทั้งหมดในการทำร้านเกมดีๆ สักร้าน เอาเล็กๆ ก็พอครับ 15-20 เครื่อง
- ผมทราบรายละเอียดและราคา"เครื่องสั่งประกอบดี" แต่ไม่ทราบราคาชิ้นส่วน และไม่แน่ใจว่า "ระหว่างจ้างเค้าสั่งประกอบกับ ซื้อมาประกอบเองอันคุ้มกว่ากัน" อันไหนดีกว่าอย่างไร อันนี้ต้องให้ผู้รู้จริงตอบ ขอละครับ
2.ผมอยากทราบแหล่งเงินทุนที่เราสามารถหาได้ ด้วยวิธีการต่างๆ
- การหาแหล่งเงินทุนที่ดี ที่สามารถเข้ากับระบบร้านเกมได้ ไม่ใช่ว่าจะกู้ จะกู้อย่างเดียวนะครับ ผมรู้รสชาติการใช้หนี้นอกระบบดี
3.ข้อนี้เป็นข้อสำคัญ ย้ำ!!นะครับสำคัญมากๆ ผมอยากทราบประสบณ์การณ์จากผู้ที่เคยลองทำ เป็นเจ้าของร้าน หรือมีประสบณ์การณ์เกี่ยวกับร้านเกม
จากที่รับฟังคำแนะจากหลายๆท่าน ให้ความเห็นแต่ในทางให้กำลังใจ(เหรอ ?) ผมไม่ได้ต้องการทราบว่าจะเจ้งหรือไม่ ผมต้องการทราบว่าเปิดอย่างไร (ตามหัวเรื่อง) คือถ้าคนที่เป็นเจ้าของร้าน และรู้จักจริงๆว่า สังคมร้านเกมเป็นอย่างไร จะไม่พูดแบบนี้ ผมอยู่ร้านมา 14 ปี อยู่ในสังคมที่ดีมาตลอด ไม่มีตีกัน ไม่มียิงกัน ทุกคนในร้านเป็นเพื่อนกัน เพราะอะไรครับ เพราะเจ้าของร้านจัดการระบบดีใช้ไหม หรือเพราะอะไร ทำไมผมถึงอยู่รอดมาจนถึงทุกวันนี้ จบมามีการงานทำที่ดี ไม่เป็นภาระใคร ดูแลตัวเองได้ ถ้าคิดกันแค่ว่าธุระกิจนี้มีแต่ด้านเสียๆ ก็อย่างเสียเวลาอ่านกระทู้นี้เลยครับ
ในส่วนที่บอกเจ้ง เจ้งแน่ๆ ผมถามนิด ทำไมร้านที่ผมเล่นประจำทุกวันนี้ ร้านยังมีคนเล่นเต็มร้านทั้งๆ ที่เปิดตั้ง 80กว่าเครื่อง บางวันผมต้องรอกว่าจะมีเครื่องพอเล่นกับเพื่อน ผมเรียนรู้และเข้าใจดีว่าอะไรคืออะไร เพราะงั้นผมรับความเสี่ยงได้ คนที่ไม่เสี่ยงอะไรเลยจะรู้จักกับความสำเร็จ รู้จักคำว่าล้มละลายไหมครับ ถ้าคิดแค่ว่า อดทนทำงานไป ผมจะมาตั้งกระทู้ถามทำไม ใช่ไหมครับ
ให้แม่เฝ้าร้านทำไมไม่ให้แกอยู่สบายๆ ถามจริงๆ ครับ คุณรู้จักคนแก่ดีแค่ไหน คนแก่อายุ 50 - 60 นี้เค้าอยากอยู่เฉยๆ เหรอครับ ถ้าใช่แต่แม่ผมไม่เลยครับ แกรับจ้างคนอื่นมาชั่วชีวิต หาเงินส่งผมจนเรียนจบได้ แกก็น่าจะพอแล้วแต่ไม่เลยครับ แกยังอยากทำโน้นทำนี้อยู่ ผมไม่อยากให้แกออกไปรับจ้างใคร เลยอยากหางานให้แกทำเองดีกว่า อย่างน้อยผมจะได้ดูแลแกได้ เพราะงั้นเรื่องให้แกอยู่สบายผมอยากให้แกสบายไหมละครับ ?
สุดท้ายนี้ไม่ว่าจะเป็นการแนะนำหรือให้กำลังใจ หรือแม้คำติด่า ผมก็ขอรับไว้และขอบคุณทุกๆท่านที่เข้ามาอ่านด้วยครับ ขอบพระคุณเป็นอย่างสูง