ตามหัวข้อนี้อะคะ เราชอบคนคนนึงมานานมากก แล้วเราก็ตัดสินใจที่จะไม่บอกเขา
เพราะอยู่ข้างเขาทุกวัน กลับบ้านด้วยกันทุกวัน มันมีความสุขมากอยู่แล้ว เพราะเรารู้ว่า ถ้าบอกไป ความสุขที่เคยมีมันจะไม่มีอีก
แต่... เพื่อนเราคนนึงมันไปบอกคนที่เราชอบ ว่าเราชอบเขา ใจนึงใจหายมาก ที่คิดไว้แล้วว่า จะเสียเพื่อนไป เสียความทรงจำดีๆไป แล้วก็ต้องกลับบ้านคนเดียว.. แต่อีกใจนึงดีใจ ที่เขาก็ชอบเราเหมือนกัน อันนี้เรารู้สึกดีมาก พอได้ยินคำนั้น
เขาก็ชอบเรามานานแล้วเหมือนกัน คือ เราชอบเขา ตรงที่เขาเป็นเพื่อนที่ดี ความสนิท ความผูกพันมีให้กันเยอะ แต่ก็จะมาเสียเพื่อนไป
วันนั้นที่รู้ ก็ตกลงคบกับเป็นแฟนเลย
คุยกันทั้งวันเลยวันนั้นอะ เรารู้สึกดีมากก ในวันนั้น...
แต่...
พอมา ร.รวันต่อมา วันนั้น แทนที่จะมีความสุข แต่มันเหมือนทุกอย่าง เลวร้ายกว่าทุกวันเลยอะ มันไม่มีความสุขมากก เจอหน้ากันแล้ว มันแปลกๆ เขาดูเหมือนไม่มีความสุขเลย ที่ได้คบกับเรา
วันนั้น เขาทักเฟส มาบอกเรา ว่า
"เป็นเพื่อนกันดีกว่าไหม เราเครียดเรื่องเรียนมากกว่า เราว่ามันอาจจะเร็วเกินไปที่เราคบกัน ดังนั้น เราเป็นเพื่อนกันก่อนดีกว่าไหม?"
เท่านั้นแหละ มันเหมือนทุกอย่าง ไม่เหมือนเดิมเลย จากที่เคยกลับบ้านด้วยกัน มันเป็นไปตามที่คิดไว้เลย ว่า สุดท้ายก็ไม่ได้กลับด้วยกันอีก มองหน้ากันก็ไม่ติด ถึงจะคบกันแค่วันเดียวก็เหอะ เราเสียใจมาก เราเสียเพื่อนที่ดีไปแล้ว ...
ที่เคยบอกว่า ชอบเราแต่แรก เขียนไดอารี่ถึงเรา ว่าชอบเราอะ มันคืออะไร แล้วมาบอกเลิกกัน ทั้งๆที่รู้ว่าเราจะเสียใจ รู้ว่าเราต้องเจ็บ
ตอนนั้น เราพูดอะไรไม่ออก ทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้จะหันไปปรึกษาใคร ที่เข้าใจเรา
ต้องเก็บเอาไว้คนเดียว ทั้งที่อยากระบายกับใครก็ไดสักคน แต่ก็ไม่มี...
ผ่านจากวันนั้นไป เวลาเขาเจอเรา มองเรา เหมือนเขาจะรู้ว่าเราเสียใจมาก เขาเงียบใส่เราทุกอย่าง เดาอาการไม่ถูกเลยคนเนี้ย เป็นคนที่เข้าใจยากมากที่สุด แต่ยังไงก็ไม่เข้าใจอยู่ดี
ผ่านไปราว เดือนกว่าๆ เขามาคุยกับเรา แต่แค่ทักบางคำ เราก็ตอบบางคำ เราคิดว่าเหมือนเขาจะประคองน้ำใจไว้ยังงั้นแหละ
แต่ต่อมาเรื่อยๆ เขากลับมาทักเฟสเรา ทักมาทุกวัน บางคำ ที่เขาพูด มันทำให้เราคิดหวังไปอีก
คิดดูนะ คนที่บอกเลิกเรา เพราะเขาบอกว่ารู้สึกไม่ใช่กับเรา เคยไม่คุยกับเราเลย มาคุยด้วยในแชท ที่มีคำว่า
"555555จุ๊บ <3 <3 <3"
"แบร่"
"^^"
เวลาคุยก็จะมีตัว ^^ อยู่ตลอด
แล้วเวลาคุย ชอบกวนตีน หาเรื่องคุยตลอด เหมือนตอนที่ได้เป็นแฟนกันวันนั้น
หลังจากที่เราเกือบจะลืมเขาไปแล้ว มันมารู้สึกดีอีกครั้ง มากกว่าเดิม ทำให้เราคิดมากไปอีก ว่าทำไมทำแบบนี้ ต้องการอะไร
เขาทำให้เรารู้สึกดีเสร็จ เราก็คิดมากไง เลยไปดราม่า ใน ไลน์ ว่าต้องการอะไร เขาคงเห็นแหละ แต่เขาก็เงียบลงไปเหมือนวันนั้นอีก มองหน้าเกือบจะไม่ติดอีกครังนึง
อยากรู้ ว่าทำให้รู้สึกดีแล้วหายไป มาให้ความหวังแล้วก็จากไป เข้าใจอะไรยากจริงๆเลยนะ มันเจ็บรู้ไหม คิดอะไรอยู่ก็ไม่บอกมาตรงๆ รู้ไหม ที่เงียบ ที่เฉยชา ที่เก็บความรู้สึกไว้ไม่ให้ใครรู้ คนที่ต้องการจะรู้ มันไม่รู้ มันเครียดด คิดมาก มันเจ็บ
พอจะช่วยให้คำปรึกษาหน่อยได้ไหมคะ เราต้องทำยังไงต่อไปหรอ พรุ่งนี้เหลือวันเดียว วันสุดท้ายแล้วที่ต้องจากกัน
เพื่อนตอนนี้ไม่มีใครเข้าใจสักคน(ไม่มีเพื่อนอะ มีเขาคนเดียวที่เป็นเพื่อน แต่ตอนนี้ก็ไม่มีแล้วแหละ
... )
ถ้าคนที่รู้แล้ว ว่าเราชอบเขาตอนนั้น มองหน้ากันไม่ติดเลย แต่มีวันนึงเขามาคุยดีกับเรา ทักเราทุกวัน เขาต้องการอะไรหรอ???
เพราะอยู่ข้างเขาทุกวัน กลับบ้านด้วยกันทุกวัน มันมีความสุขมากอยู่แล้ว เพราะเรารู้ว่า ถ้าบอกไป ความสุขที่เคยมีมันจะไม่มีอีก
แต่... เพื่อนเราคนนึงมันไปบอกคนที่เราชอบ ว่าเราชอบเขา ใจนึงใจหายมาก ที่คิดไว้แล้วว่า จะเสียเพื่อนไป เสียความทรงจำดีๆไป แล้วก็ต้องกลับบ้านคนเดียว.. แต่อีกใจนึงดีใจ ที่เขาก็ชอบเราเหมือนกัน อันนี้เรารู้สึกดีมาก พอได้ยินคำนั้น
เขาก็ชอบเรามานานแล้วเหมือนกัน คือ เราชอบเขา ตรงที่เขาเป็นเพื่อนที่ดี ความสนิท ความผูกพันมีให้กันเยอะ แต่ก็จะมาเสียเพื่อนไป
วันนั้นที่รู้ ก็ตกลงคบกับเป็นแฟนเลย
คุยกันทั้งวันเลยวันนั้นอะ เรารู้สึกดีมากก ในวันนั้น...
แต่...
พอมา ร.รวันต่อมา วันนั้น แทนที่จะมีความสุข แต่มันเหมือนทุกอย่าง เลวร้ายกว่าทุกวันเลยอะ มันไม่มีความสุขมากก เจอหน้ากันแล้ว มันแปลกๆ เขาดูเหมือนไม่มีความสุขเลย ที่ได้คบกับเรา
วันนั้น เขาทักเฟส มาบอกเรา ว่า
"เป็นเพื่อนกันดีกว่าไหม เราเครียดเรื่องเรียนมากกว่า เราว่ามันอาจจะเร็วเกินไปที่เราคบกัน ดังนั้น เราเป็นเพื่อนกันก่อนดีกว่าไหม?"
เท่านั้นแหละ มันเหมือนทุกอย่าง ไม่เหมือนเดิมเลย จากที่เคยกลับบ้านด้วยกัน มันเป็นไปตามที่คิดไว้เลย ว่า สุดท้ายก็ไม่ได้กลับด้วยกันอีก มองหน้ากันก็ไม่ติด ถึงจะคบกันแค่วันเดียวก็เหอะ เราเสียใจมาก เราเสียเพื่อนที่ดีไปแล้ว ...
ที่เคยบอกว่า ชอบเราแต่แรก เขียนไดอารี่ถึงเรา ว่าชอบเราอะ มันคืออะไร แล้วมาบอกเลิกกัน ทั้งๆที่รู้ว่าเราจะเสียใจ รู้ว่าเราต้องเจ็บ
ตอนนั้น เราพูดอะไรไม่ออก ทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้จะหันไปปรึกษาใคร ที่เข้าใจเรา
ต้องเก็บเอาไว้คนเดียว ทั้งที่อยากระบายกับใครก็ไดสักคน แต่ก็ไม่มี...
ผ่านจากวันนั้นไป เวลาเขาเจอเรา มองเรา เหมือนเขาจะรู้ว่าเราเสียใจมาก เขาเงียบใส่เราทุกอย่าง เดาอาการไม่ถูกเลยคนเนี้ย เป็นคนที่เข้าใจยากมากที่สุด แต่ยังไงก็ไม่เข้าใจอยู่ดี
ผ่านไปราว เดือนกว่าๆ เขามาคุยกับเรา แต่แค่ทักบางคำ เราก็ตอบบางคำ เราคิดว่าเหมือนเขาจะประคองน้ำใจไว้ยังงั้นแหละ
แต่ต่อมาเรื่อยๆ เขากลับมาทักเฟสเรา ทักมาทุกวัน บางคำ ที่เขาพูด มันทำให้เราคิดหวังไปอีก
คิดดูนะ คนที่บอกเลิกเรา เพราะเขาบอกว่ารู้สึกไม่ใช่กับเรา เคยไม่คุยกับเราเลย มาคุยด้วยในแชท ที่มีคำว่า
"555555จุ๊บ <3 <3 <3"
"แบร่"
"^^"
เวลาคุยก็จะมีตัว ^^ อยู่ตลอด
แล้วเวลาคุย ชอบกวนตีน หาเรื่องคุยตลอด เหมือนตอนที่ได้เป็นแฟนกันวันนั้น
หลังจากที่เราเกือบจะลืมเขาไปแล้ว มันมารู้สึกดีอีกครั้ง มากกว่าเดิม ทำให้เราคิดมากไปอีก ว่าทำไมทำแบบนี้ ต้องการอะไร
เขาทำให้เรารู้สึกดีเสร็จ เราก็คิดมากไง เลยไปดราม่า ใน ไลน์ ว่าต้องการอะไร เขาคงเห็นแหละ แต่เขาก็เงียบลงไปเหมือนวันนั้นอีก มองหน้าเกือบจะไม่ติดอีกครังนึง
อยากรู้ ว่าทำให้รู้สึกดีแล้วหายไป มาให้ความหวังแล้วก็จากไป เข้าใจอะไรยากจริงๆเลยนะ มันเจ็บรู้ไหม คิดอะไรอยู่ก็ไม่บอกมาตรงๆ รู้ไหม ที่เงียบ ที่เฉยชา ที่เก็บความรู้สึกไว้ไม่ให้ใครรู้ คนที่ต้องการจะรู้ มันไม่รู้ มันเครียดด คิดมาก มันเจ็บ
พอจะช่วยให้คำปรึกษาหน่อยได้ไหมคะ เราต้องทำยังไงต่อไปหรอ พรุ่งนี้เหลือวันเดียว วันสุดท้ายแล้วที่ต้องจากกัน
เพื่อนตอนนี้ไม่มีใครเข้าใจสักคน(ไม่มีเพื่อนอะ มีเขาคนเดียวที่เป็นเพื่อน แต่ตอนนี้ก็ไม่มีแล้วแหละ