ซิ่วดีไหมครับ

เรื่องนี้ผมอยากจะเขียนนานแล้วครับ...
แต่มันก็หลายเหตุผล จะเขียนไปทำไม เขียนแล้วได้อะไรขึ้นมา?

เข้าเรื่องเลยนะครับ
ผมเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง
ปีนี้ก็ปี2แล้วครับ อีก2ปีก็จบแล้ว
ผมเรียนมหาลัยมาได้สองปีแล้วครับ
ชีวิตในมหาลัยนี่ต่างจากมัธยมเยอะเลย
บางครั้งเราก็มีเวลามากจนไม่รู้จะทำอะไรดี
บางครั้งเราก็ไม่มีเวลาจนไม่สามารถทำอะไรได้

ผมก็นั่งคิดไปเรื่อยๆ เรื่อยๆ แล้วก็คิดว่า..!
เฮ้ยยยย!! นี่เราเรียนอะไรอยู่
เราชอบมันจริงๆใช่ไหม...
เราอยากอยู่กับมันไปตลอดชีวิตจริงๆเหรออ?

ย้อนกลับไปตอนม.ปลาย
ผมเป็นเด็กเรียนหน้าหัองคนนึงเลย
อนาคตก็คาดหวังคณะดีๆอยู่ครับ
แล้วมันก็......สอบไม่ติดครับ
คะแนนไม่ถึงตามนั้น ก็เลยมาเรียนคณะอื่นแทน
เอาจริงๆมันก็ดีนะครับ
แต่มันไม่ใช่สิ่งที่เราอยากเรียนสักเท่าไรเลย
การสอบแต่ละครั้งมันทรมานมาก
เหมือนเราต้องยัดเยียดสิ่งที่เราไม่อยากรู้เข้าไปในหัวสมองเพื่อให้คะแนนดี
เพื่อในเกรดดี อนาคตดี ...... แค่นั้น
ผมเรียนไปอย่างไร้จุดหมายมากมาก
มันเบื่อมากเลยครับ

แล้วผมก็มานั่งคิด.....
นี่เราทนกับมันมา2ปีแล้ววว
เหนื่อยเนอะ
เบื่อด้วยครับ

ตอนนี้มันไม่มีความรู้สึกอยากเรียนเลยครับ
มันอยากไปที่อื่น 55555555

แต่จะทำไงได้ครับ
เราผ่านมา2ปีแล้ว ก็เรียนไปอีก2ปี ก็ได้ปริญญาแล้วครับ

ปริญญาที่ผมไม่รู้ว่าในอนาคตจะได้เอาความรู้ที่เรียนมาใช้ได้จริงหรือไม่ หรือว่าเอาไว้เป็นใบเบิกทางเฉยๆๆ

............

ขอบคุณที่ฟังผมบ่นนะครับ55555

ไม่รู้จะเล่าให้ใครฟังดี.______________.