อยากจะความคิดเห็นจากเพื่อนๆๆนะครับ เพราะนี่เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับผมอยู่ในขณะนี้ เข้าเรื่องกันเลยดีกว่านะครับบ
เรื่องคือ ผมรู้จักรเพื่อนคนนึงเป็นคนเมืองย่าโมครับ อยู่อำเภอที่มีปราสาทหิน เราพบและรู้จักกันตอนที่ได้มาทำงานร่วมกันที่บริษัทแห่งหนึ่งในจังหวัดระยอง ซึ่งผมเป็นรุ่นพี่ของเพื่อนคนนี้เพราะผมเข้ามาทำงานที่บริษัทนี้ประมาณสองเดือน เขาเข้ามาทีหลัง คือ อายุผมกับเพื่อนห่างกันหนึ่งปี แต่เราสองคนถือเป็นเพื่อนกันและกัน ช่วงแรกที่เขาได้เข้ามาทำงานในบริษัทเดียวกะผม ผมเป็นฝ่ายที่เข้าไปทักทายเขาก่อนเพราะผมเจอเขาพักใกล้กันกับที่ผมพักอาศัยอยู่ เลยถือโอกาสแนะนำตัว และไถ่ถามเรื่องของเพื่อนคนนี้ พร้อมทั้งแนะเรื่องงานที่ทำว่าเป็นอย่างไร ทำอย่างไร ซึ่งเราได้สนิทกันมาก ต่อมาก็ได้ขอไลน์ เฟสบุ๊ค และเบอร์กันและกัน เราสองคนคุยกันตลอด ก่อนนอนเราก็บอกฝันดีกันแทบทุกคืนผ่านไลน์ บางครั้งก็โทรหากัน ให้กำลังใจการทำงานกันและกัน เรามีอะไรหลายๆๆอย่างที่คิดเหมือนกัน เราสองคนมักจะไปกินข้าวด้วยกันทุกวันตอนเที่ยงนั่งโต๊ะเดียวกันตรงข้ามกัน บางครั้งเขามาถึงโต๊ะก่อนเขาก็เอาน้ำมาเผื่อผมด้วย ซึ่งผมก็ทำเหมือนกันเวลาผมถึงก่อนก็จะเอามาเผื่อเขาเสมอ ไปตลาดก็เราก็ชวนกัน ไปด้วยกัน บางครั้งเอารถไปทำงานเราก็ชวนไปกันสองคน เราสนิทกันแทบไม่ห่างกันเลย(แต่เพื่อนคนนี้เขามีแฟนอยู่แล้ว เป็นผู้หญิงนะครับเรียนที่เดียวกันกับเขา) เรามักจะมานั่งปรับทุกข์ให้กันและกันฟังเสมอในหลายๆเรื่อง ปรึกษากัน ให้กำลังใจ ซึ่งถือว่าเป็นช่วงที่ผมมีความสุขมากในช่วงนี้(เขาก็เป็นคนหน้าตาดีนะครับ สูง ผอม ขาว น่ารักอะครับ) เราติดกันจนมีคนรู้จักในบริษัทหลายคนแซวว่าเป็นแฟนกัน แต่จริงๆๆไม่ใช่ เราสนิทกัน แรกๆๆก็ไม่มากนะครับหลังๆๆมาคนเริ่มแซวหนักและอีกอย่างกระแสในบริษัทว่าผมเป็นเกย์มาแรงมาก ผมก็ไม่ได้หน้าตาดีนะครับ แต่มีคนบอกว่าหลายคนสงสัยและจับตามองผมอยู่ ต่อมาเพื่อนคนนี้เริ่มห่างผมครับ เหมือนเขาตีตัวออกห่าง ปกติตอนทำงานเขามักจะเดินมาคุยกะผมตลอด แต่หลังๆๆไม่ใช่ เวลาเจอหน้าเราไม่ยิ้มให้กัน แค่มองหน้าแล้วเดินผ่านเหมือนคนไม่รู้จักกัน ตอนกินข้าวเขาเริ่มไปนั่งกะคนอื่น ซึ่งปกติที่ผมกะเขานั่งนั้นมันต้องเว้นไว้หนึ่งที่สำหรับเราสองคน แต่ตอนนี้เข้าไปนั่งกะคนอื่น ทุกวัน จนผมต้องหาเพื่อนนั่งกินข้าวกะคนใหม่ ตั้งแต่นั้นมาผมเริ่มคิดมาก ว่าเขาเป้นอะไร หรือเขาแคร์คำคนพูดมากกว่าเพื่อน อีกอย่างพักหลัง เราเริ่มไม่คุยกันในไลน์ ในเฟส ยิ่งทำให้ผมรู้ศึกเศร้า ตอนนี้เหมือนเราไม่รู้จักกัน ผมอยากจะถามเขาว่าเขาเป็นอะไร เราทำผิดอะไรมั้ย ทำไมถึงไม่เหมือนเดิม ผมรักเขาครับ(รักแบบเพื่อนนะครับ)ผมชอบเวลาเขายิ้ม คุยกับเขาแล้วมีความสุข ตอนนี้ผมงงไปหมดแล้วครับ ทำยังไงต่อดี จะถามก็ไม่กล้า จะปล่อยเลยก็ไม่อยากเสียเพื่อนดีๆคนนี้ไป ช่วยผมทีครับ
คือ อยากรู้ว่าควรทำยังไง เพราะผมแคร์เพื่อนคนนี้มาก
เรื่องคือ ผมรู้จักรเพื่อนคนนึงเป็นคนเมืองย่าโมครับ อยู่อำเภอที่มีปราสาทหิน เราพบและรู้จักกันตอนที่ได้มาทำงานร่วมกันที่บริษัทแห่งหนึ่งในจังหวัดระยอง ซึ่งผมเป็นรุ่นพี่ของเพื่อนคนนี้เพราะผมเข้ามาทำงานที่บริษัทนี้ประมาณสองเดือน เขาเข้ามาทีหลัง คือ อายุผมกับเพื่อนห่างกันหนึ่งปี แต่เราสองคนถือเป็นเพื่อนกันและกัน ช่วงแรกที่เขาได้เข้ามาทำงานในบริษัทเดียวกะผม ผมเป็นฝ่ายที่เข้าไปทักทายเขาก่อนเพราะผมเจอเขาพักใกล้กันกับที่ผมพักอาศัยอยู่ เลยถือโอกาสแนะนำตัว และไถ่ถามเรื่องของเพื่อนคนนี้ พร้อมทั้งแนะเรื่องงานที่ทำว่าเป็นอย่างไร ทำอย่างไร ซึ่งเราได้สนิทกันมาก ต่อมาก็ได้ขอไลน์ เฟสบุ๊ค และเบอร์กันและกัน เราสองคนคุยกันตลอด ก่อนนอนเราก็บอกฝันดีกันแทบทุกคืนผ่านไลน์ บางครั้งก็โทรหากัน ให้กำลังใจการทำงานกันและกัน เรามีอะไรหลายๆๆอย่างที่คิดเหมือนกัน เราสองคนมักจะไปกินข้าวด้วยกันทุกวันตอนเที่ยงนั่งโต๊ะเดียวกันตรงข้ามกัน บางครั้งเขามาถึงโต๊ะก่อนเขาก็เอาน้ำมาเผื่อผมด้วย ซึ่งผมก็ทำเหมือนกันเวลาผมถึงก่อนก็จะเอามาเผื่อเขาเสมอ ไปตลาดก็เราก็ชวนกัน ไปด้วยกัน บางครั้งเอารถไปทำงานเราก็ชวนไปกันสองคน เราสนิทกันแทบไม่ห่างกันเลย(แต่เพื่อนคนนี้เขามีแฟนอยู่แล้ว เป็นผู้หญิงนะครับเรียนที่เดียวกันกับเขา) เรามักจะมานั่งปรับทุกข์ให้กันและกันฟังเสมอในหลายๆเรื่อง ปรึกษากัน ให้กำลังใจ ซึ่งถือว่าเป็นช่วงที่ผมมีความสุขมากในช่วงนี้(เขาก็เป็นคนหน้าตาดีนะครับ สูง ผอม ขาว น่ารักอะครับ) เราติดกันจนมีคนรู้จักในบริษัทหลายคนแซวว่าเป็นแฟนกัน แต่จริงๆๆไม่ใช่ เราสนิทกัน แรกๆๆก็ไม่มากนะครับหลังๆๆมาคนเริ่มแซวหนักและอีกอย่างกระแสในบริษัทว่าผมเป็นเกย์มาแรงมาก ผมก็ไม่ได้หน้าตาดีนะครับ แต่มีคนบอกว่าหลายคนสงสัยและจับตามองผมอยู่ ต่อมาเพื่อนคนนี้เริ่มห่างผมครับ เหมือนเขาตีตัวออกห่าง ปกติตอนทำงานเขามักจะเดินมาคุยกะผมตลอด แต่หลังๆๆไม่ใช่ เวลาเจอหน้าเราไม่ยิ้มให้กัน แค่มองหน้าแล้วเดินผ่านเหมือนคนไม่รู้จักกัน ตอนกินข้าวเขาเริ่มไปนั่งกะคนอื่น ซึ่งปกติที่ผมกะเขานั่งนั้นมันต้องเว้นไว้หนึ่งที่สำหรับเราสองคน แต่ตอนนี้เข้าไปนั่งกะคนอื่น ทุกวัน จนผมต้องหาเพื่อนนั่งกินข้าวกะคนใหม่ ตั้งแต่นั้นมาผมเริ่มคิดมาก ว่าเขาเป้นอะไร หรือเขาแคร์คำคนพูดมากกว่าเพื่อน อีกอย่างพักหลัง เราเริ่มไม่คุยกันในไลน์ ในเฟส ยิ่งทำให้ผมรู้ศึกเศร้า ตอนนี้เหมือนเราไม่รู้จักกัน ผมอยากจะถามเขาว่าเขาเป็นอะไร เราทำผิดอะไรมั้ย ทำไมถึงไม่เหมือนเดิม ผมรักเขาครับ(รักแบบเพื่อนนะครับ)ผมชอบเวลาเขายิ้ม คุยกับเขาแล้วมีความสุข ตอนนี้ผมงงไปหมดแล้วครับ ทำยังไงต่อดี จะถามก็ไม่กล้า จะปล่อยเลยก็ไม่อยากเสียเพื่อนดีๆคนนี้ไป ช่วยผมทีครับ