สวัสดีครับวันนีจะมาเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นนะครับ
เรื่องมันมีอยู่ว่าผมเรียนตอนม.2 แต่ตอนนี้ผมอยู่ม.4แล้ว คือผมมีเพื่อนอยู่หนึ่งคนที่รู้จักกันตั่งแต่อยู่ป.5แล้วเราสนิดกันไม่มากเท่าไรหรามั่งในความรู้สึกของผม มีอะไรก็ช่วยกันตลอดเวลาเล่นก็จะเล่นด้วยกัน จนมาถึงวันที่จบ ผมไปต่อเรียนโรงเรียนแห่งหนึ่งใครจะไปรู้ว่าผมได้เจอกับเพื่อนคนนี้อีกครั่งแถมยังได้อยู่ห้องเดียวกันด้วย ความที่เรารู้จักกันมาก่อนทำให้ต้องเป็นเพื่อนกันอยู่ในห้อง เรื่องหราครับปีแรกก็เล่นซะติด0กันเป็นว่าเล่นเลยทำให้ผมจะต้องตั่งใจเรียนมากกว่านี้แต่เพื่อนผมดูเหมือนเค้าไม่ตั่งเรียนสักไร จนผลสอบตอนม.1เทอมสองออกผมสอบออกมาดีแต่เพื่อนผมติดมากยิ่งขึ้นแถมบวกกันเทอมที่แล้ว ที่ผมดูเค้าก็เหมือนไม่น่าจะรอด เรื่องที่จะขึ้นต่อไปนี้มันทำให้เปลี่ยนชีวิตของผม วันหนึ่งหลับจากสอบเสร็จผมได้ชวนไปที่บ้านผมเราได้นั่งสองแถวไปด้วยกันพอถึงบ้านที่บ้านก็ยังไม่มีใครอยู่เลยเราก็เล่นเกมทำปกติตามประสาเด็กๆแต่ตอนที่ทำให้ผมรู้แปลกๆตอนที่เค้านอนข้างผมทำให้ผมรู้อยากจะเขาไปกอดเค้ามากกว่าอยู่ร่างกายก็บังคับตัวเองไม่ได้จึงขึ้นไปทับร่างของเพื่อนทำให้เพื่อนตกใจมาก ผมเหมือนคนไม่มีสติเลยจนสักพักก็มีสติผมรู้สึกว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่นะ ผมก็เสียใจนะผมที่แบบนั่นไปตอนนี้ก็ยังนึกถึงเรื่องในตอนนั่น เพื่อนของก็เอาเรื่องนี้ไปเล่าให้คนอื่นฟังทำให้หลายๆคนมองผมแปลกๆ ผมก็เก็บไว้เพราะไม่สามารทำอะไรได้เลย ในตอนบ่ายเรียนอยู่นั่นเพื่อนคนนั่นกับเพื่อนอีกคนแกล้งเอาของปาใส่ข้างหลังทำให้ผมรู้โกรธเค้ามากพอจนคาบเรียน ผมจึงหั่นกลับพร้อมกำมัดไปต่อยใส่หน้าของเพื่อนคนนั่นแล้วเพื่อนคนนั่นเค้าดูเหมือนจะไม่ทำผมกลับผมก็หลับไปโดนไม่รู้ตัวซะงั่นตื่นอีกทีอยูที่บ้านล่ะ พอตอนเช้าของวันเปิดเทอมว่าแรกเพื่อนคนนั่นอยู่ก็เข้ามาทักผมทำให้ผมอยากจะขอโทษสิ่งที่ผมทำไปนั่น แต่แล้วเค้าได้ขอโทษผมก่อนทำให้รู้ว่านี้คือเพื่อนที่เข้าใจกัน พอจบม.3 ผมได้ต่อเรียนม.4 แต่เพื่อนคนนั่นไม่สามารต่อเพราะมีผลสอบ0มากไปทำให้ต้องออกเรียนที่อื่น รู้สึกว่า เรียน กสน. มั่ง ผมอยากจะคุยกับเค้าอีกูเหมือนว่าเค้าบล็อกเฟสผมเพราะเรามีปากเสียกันเฟสทำให้เค้ารู้สึกเกลียดผมล่ะมั่ง ทุกวันนีผมจะลืมใกงห้ได้ไม่สามารลืมเพื่อนคนนี้ได้เลยมันเรียกว่าอะไรนะครับ ?
เพื่อนหรือเพื่อนที่มากกว่าเพื่อน
เรื่องมันมีอยู่ว่าผมเรียนตอนม.2 แต่ตอนนี้ผมอยู่ม.4แล้ว คือผมมีเพื่อนอยู่หนึ่งคนที่รู้จักกันตั่งแต่อยู่ป.5แล้วเราสนิดกันไม่มากเท่าไรหรามั่งในความรู้สึกของผม มีอะไรก็ช่วยกันตลอดเวลาเล่นก็จะเล่นด้วยกัน จนมาถึงวันที่จบ ผมไปต่อเรียนโรงเรียนแห่งหนึ่งใครจะไปรู้ว่าผมได้เจอกับเพื่อนคนนี้อีกครั่งแถมยังได้อยู่ห้องเดียวกันด้วย ความที่เรารู้จักกันมาก่อนทำให้ต้องเป็นเพื่อนกันอยู่ในห้อง เรื่องหราครับปีแรกก็เล่นซะติด0กันเป็นว่าเล่นเลยทำให้ผมจะต้องตั่งใจเรียนมากกว่านี้แต่เพื่อนผมดูเหมือนเค้าไม่ตั่งเรียนสักไร จนผลสอบตอนม.1เทอมสองออกผมสอบออกมาดีแต่เพื่อนผมติดมากยิ่งขึ้นแถมบวกกันเทอมที่แล้ว ที่ผมดูเค้าก็เหมือนไม่น่าจะรอด เรื่องที่จะขึ้นต่อไปนี้มันทำให้เปลี่ยนชีวิตของผม วันหนึ่งหลับจากสอบเสร็จผมได้ชวนไปที่บ้านผมเราได้นั่งสองแถวไปด้วยกันพอถึงบ้านที่บ้านก็ยังไม่มีใครอยู่เลยเราก็เล่นเกมทำปกติตามประสาเด็กๆแต่ตอนที่ทำให้ผมรู้แปลกๆตอนที่เค้านอนข้างผมทำให้ผมรู้อยากจะเขาไปกอดเค้ามากกว่าอยู่ร่างกายก็บังคับตัวเองไม่ได้จึงขึ้นไปทับร่างของเพื่อนทำให้เพื่อนตกใจมาก ผมเหมือนคนไม่มีสติเลยจนสักพักก็มีสติผมรู้สึกว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่นะ ผมก็เสียใจนะผมที่แบบนั่นไปตอนนี้ก็ยังนึกถึงเรื่องในตอนนั่น เพื่อนของก็เอาเรื่องนี้ไปเล่าให้คนอื่นฟังทำให้หลายๆคนมองผมแปลกๆ ผมก็เก็บไว้เพราะไม่สามารทำอะไรได้เลย ในตอนบ่ายเรียนอยู่นั่นเพื่อนคนนั่นกับเพื่อนอีกคนแกล้งเอาของปาใส่ข้างหลังทำให้ผมรู้โกรธเค้ามากพอจนคาบเรียน ผมจึงหั่นกลับพร้อมกำมัดไปต่อยใส่หน้าของเพื่อนคนนั่นแล้วเพื่อนคนนั่นเค้าดูเหมือนจะไม่ทำผมกลับผมก็หลับไปโดนไม่รู้ตัวซะงั่นตื่นอีกทีอยูที่บ้านล่ะ พอตอนเช้าของวันเปิดเทอมว่าแรกเพื่อนคนนั่นอยู่ก็เข้ามาทักผมทำให้ผมอยากจะขอโทษสิ่งที่ผมทำไปนั่น แต่แล้วเค้าได้ขอโทษผมก่อนทำให้รู้ว่านี้คือเพื่อนที่เข้าใจกัน พอจบม.3 ผมได้ต่อเรียนม.4 แต่เพื่อนคนนั่นไม่สามารต่อเพราะมีผลสอบ0มากไปทำให้ต้องออกเรียนที่อื่น รู้สึกว่า เรียน กสน. มั่ง ผมอยากจะคุยกับเค้าอีกูเหมือนว่าเค้าบล็อกเฟสผมเพราะเรามีปากเสียกันเฟสทำให้เค้ารู้สึกเกลียดผมล่ะมั่ง ทุกวันนีผมจะลืมใกงห้ได้ไม่สามารลืมเพื่อนคนนี้ได้เลยมันเรียกว่าอะไรนะครับ ?