อยากจะเตือนเพื่อนๆ ที่ซื้อ-ขายของทางเนทให้ระวังคนประเภทนี้ไว้ อย่าให้เค้าไปเอาเปรียบใครอีก
คือ เราเพิ่งประกาศขายกล้อง DSLR ไป ผู้ชายคนหนึ่งสมมติว่านาย ก. ให้ความสนใจมาก
เราอธิบายว่าของมีตำหนิตรงไหน อะไรยังไง เขาก็บอกว่าไม่เป็นไรหรอก เขาไม่สนใจเขาว่าราคาโอเคแล้ว อยากได้มาก
เราก็เออดีเนอะ ไม่เรื่องมากดี.. คนขายแบบเราก็ชอบ
ซักพักเขาก็โทรมานัดเจอเอาของเลยในวันนั้น หลังจากนัดเสร็จก็ msg มาคุยกับเราว่าซื้อของชิ้นนี้ให้น้องชาย
น้องเพิ่งเข้าเรียน อยากได้กล้องมากเพื่อฝึกถ่ายภาพ สาธยายเรื่องชีวิตที่ลำบากต้องหาเงินเลี้ยงน้องคนเดียว ทำงานเสาร์-อาทิตย์ไม่มีวันหยุด
ขนาดจะนัดเอาของกับเรายังต้องรีบๆ ต้องรีบกลับไปทำงาน เรารู้สึกเห็นใจในตอนนั้น แต่ก็เออ ออ ไปไม่ได้พูดอะไร
เพราะคิดว่าเค้าคงน่าสงสารจริงๆ
นัดเจอที่ bts เรามาถึงโทรหาเขา เขาบอกว่าเขาถึงแล้วแต่ไม่ออกจากสถานี เพราะต้องรีบกลับไปทำงานเลย เราก็บอกว่าจะไม่เช็คของเลยหรอ
เขาบอกว่าเขาไม่ค่อยรู้เรื่องกล้องหรอก แค่มีให้น้องชายก็พอแล้ว แต่เรารู้สึกว่าควรจะเช็คจึงเปิดอธิบายให้เค้าเช็คจนเสร็จ ซึ่งเช็คตรงที่กั้นระหว่างทางเข้ากับทางออก bts
พอถึงเวลาจ่ายตังค์ เขายิ้มแห้งๆ และบอกว่า เรามีทั้งหมดเท่านี้ขอโทษจริงๆ ช่วยรับไว้ และนับเลย พอเรารับมาปรากฏว่าเงินที่จ่ายมามีแค่ 3,170 บาท
มาพร้อมแบงค์ 20 หลายๆ ใบ ซึ่งราคาที่ตกลงกันคือ 3,500 บาท เราเงยหน้ามองแล้วงง อ่าวทำงี้ได้ไง เขาพยายามยื้อไว้ และบอกว่าขอเถอะมีเท่านี้จริงๆ
หมดเนื้อหมดตัวแล้ว เงินที่เอามาจ่ายก็เงินของเจ้านายยืมมา 2,000 ที่เหลือ แบงค์ 20 และ 50 เยอะๆ นั่นของเขาเอง เขาจับกล้องไว้ เราก็จับกล้องไว้ เพราะเราว่าเราเข้าใจสิ่งที่เขาพยายามเฟรนด์ลี่ชวนเราคุยทั้งหมดเรื่องน้องชายแล้วว่าเพราะอะไร เขาพยายามบอกว่า ขอเถอะ ขอให้น้องเขาได้เรียนถ่ายรูป ได้เรียนจบ เขามีเงินเท่านั้นจริงๆ ทั้งเนื้อทั้งตัว เปิดกระเป๋าตังค์ก็ไม่มีแบงค์อะไรเลย ...เราคิดอยู่นาน แต่ก็ยังไม่ให้ เพราะจริงๆ ด้วยราคานี้กับกล้อง DSLR ถูกมาก มีคนต่อคิวอีก 5-6 คิวรอซื้อในราคานี้เลย ไม่มัดมือชกเราแบบนี้ เรารู้สึกว่าเขาตั้งใจทำแบบนี้ เพราะถ้าเงินไม่พอ ควรจะต่อราคาเราตั้งแต่แรก ไม่ใช่บอกว่าจะเอาแล้วพอถึงเวลาจ่ายตังค์มาบอกว่าไม่มีตังค์ทีหลังแบบนี้ เรายื้อกันอยู่นาน เขาขอร้องให้เราช่วยสงเคราะห์น้องชายเขาให้มีกล้องใช้ แต่ไม่มีคำว่าจะหาเงินส่วนที่ขาดมาให้เรายังไง ไม่มีแม้แต่ความพยายามจะหาทาง เช่น เดี๋ยวขอเลขบัญชี เงินออกแล้วโอนให้ หรือเดี๋ยวอีก 1-2 วัน จะหาเงินมาใช้ให้...
จริงๆ เงินที่ขาดไปไม่มากหรอก แต่ทำแบบนี้มันเสียความรู้สึกมาก แล้วเราเดินทางเอากล้องมาให้เค้าเองด้วย ทั้งๆ ที่คนอื่น offer จะมาเอาที่แถวบ้าน แต่เห็นโทรมาคนแรกเลยให้สิทธิ์นั้น สุดท้ายเราเหนื่อยกับการเดินทาง และไม่อยากต้องต่อล้อต่อเถียงกับเขา ที่ตื้อไม่เลิก ไม่ยอมปล่อยมือจากกระเป๋าเลย ..จริงๆ เราคิดว่าเขาฉลาดทีเดียว เขาอยู่ด้านใน bts จะดึงกล้องไปเราคงวิ่งตามไม่ทัน เพราะเราอยู่ด้านนอก...สุดท้ายเราเลยยอมไป รู้ว่าเสียโง่มากๆ ที่ยอมวันนี้ แต่ก่อนเค้าไปก็บอกเค้าว่า "ขอให้น้องชายเป็นคนดีจริงนะ และอย่าไปหลอกใครอีก"
แค่อยากแชร์ประสบการณ์ขายของ ใครใจไม่แข็ง ระวังเจอเล่ห์เหลี่ยมแบบนี้กันนะคะ ส่วนเราก็เป็นบทเรียนการขายของครั้งแรก
ขออนุญาติแท็กหลายห้องที่คาดว่าจะเกี่ยวข้องนะคะ ขอบคุณค่ะ
เตือนคนซื้อ-ขายของทางเนท กับสิ่งที่เจอมา
คือ เราเพิ่งประกาศขายกล้อง DSLR ไป ผู้ชายคนหนึ่งสมมติว่านาย ก. ให้ความสนใจมาก
เราอธิบายว่าของมีตำหนิตรงไหน อะไรยังไง เขาก็บอกว่าไม่เป็นไรหรอก เขาไม่สนใจเขาว่าราคาโอเคแล้ว อยากได้มาก
เราก็เออดีเนอะ ไม่เรื่องมากดี.. คนขายแบบเราก็ชอบ
ซักพักเขาก็โทรมานัดเจอเอาของเลยในวันนั้น หลังจากนัดเสร็จก็ msg มาคุยกับเราว่าซื้อของชิ้นนี้ให้น้องชาย
น้องเพิ่งเข้าเรียน อยากได้กล้องมากเพื่อฝึกถ่ายภาพ สาธยายเรื่องชีวิตที่ลำบากต้องหาเงินเลี้ยงน้องคนเดียว ทำงานเสาร์-อาทิตย์ไม่มีวันหยุด
ขนาดจะนัดเอาของกับเรายังต้องรีบๆ ต้องรีบกลับไปทำงาน เรารู้สึกเห็นใจในตอนนั้น แต่ก็เออ ออ ไปไม่ได้พูดอะไร
เพราะคิดว่าเค้าคงน่าสงสารจริงๆ
นัดเจอที่ bts เรามาถึงโทรหาเขา เขาบอกว่าเขาถึงแล้วแต่ไม่ออกจากสถานี เพราะต้องรีบกลับไปทำงานเลย เราก็บอกว่าจะไม่เช็คของเลยหรอ
เขาบอกว่าเขาไม่ค่อยรู้เรื่องกล้องหรอก แค่มีให้น้องชายก็พอแล้ว แต่เรารู้สึกว่าควรจะเช็คจึงเปิดอธิบายให้เค้าเช็คจนเสร็จ ซึ่งเช็คตรงที่กั้นระหว่างทางเข้ากับทางออก bts
พอถึงเวลาจ่ายตังค์ เขายิ้มแห้งๆ และบอกว่า เรามีทั้งหมดเท่านี้ขอโทษจริงๆ ช่วยรับไว้ และนับเลย พอเรารับมาปรากฏว่าเงินที่จ่ายมามีแค่ 3,170 บาท
มาพร้อมแบงค์ 20 หลายๆ ใบ ซึ่งราคาที่ตกลงกันคือ 3,500 บาท เราเงยหน้ามองแล้วงง อ่าวทำงี้ได้ไง เขาพยายามยื้อไว้ และบอกว่าขอเถอะมีเท่านี้จริงๆ
หมดเนื้อหมดตัวแล้ว เงินที่เอามาจ่ายก็เงินของเจ้านายยืมมา 2,000 ที่เหลือ แบงค์ 20 และ 50 เยอะๆ นั่นของเขาเอง เขาจับกล้องไว้ เราก็จับกล้องไว้ เพราะเราว่าเราเข้าใจสิ่งที่เขาพยายามเฟรนด์ลี่ชวนเราคุยทั้งหมดเรื่องน้องชายแล้วว่าเพราะอะไร เขาพยายามบอกว่า ขอเถอะ ขอให้น้องเขาได้เรียนถ่ายรูป ได้เรียนจบ เขามีเงินเท่านั้นจริงๆ ทั้งเนื้อทั้งตัว เปิดกระเป๋าตังค์ก็ไม่มีแบงค์อะไรเลย ...เราคิดอยู่นาน แต่ก็ยังไม่ให้ เพราะจริงๆ ด้วยราคานี้กับกล้อง DSLR ถูกมาก มีคนต่อคิวอีก 5-6 คิวรอซื้อในราคานี้เลย ไม่มัดมือชกเราแบบนี้ เรารู้สึกว่าเขาตั้งใจทำแบบนี้ เพราะถ้าเงินไม่พอ ควรจะต่อราคาเราตั้งแต่แรก ไม่ใช่บอกว่าจะเอาแล้วพอถึงเวลาจ่ายตังค์มาบอกว่าไม่มีตังค์ทีหลังแบบนี้ เรายื้อกันอยู่นาน เขาขอร้องให้เราช่วยสงเคราะห์น้องชายเขาให้มีกล้องใช้ แต่ไม่มีคำว่าจะหาเงินส่วนที่ขาดมาให้เรายังไง ไม่มีแม้แต่ความพยายามจะหาทาง เช่น เดี๋ยวขอเลขบัญชี เงินออกแล้วโอนให้ หรือเดี๋ยวอีก 1-2 วัน จะหาเงินมาใช้ให้...
จริงๆ เงินที่ขาดไปไม่มากหรอก แต่ทำแบบนี้มันเสียความรู้สึกมาก แล้วเราเดินทางเอากล้องมาให้เค้าเองด้วย ทั้งๆ ที่คนอื่น offer จะมาเอาที่แถวบ้าน แต่เห็นโทรมาคนแรกเลยให้สิทธิ์นั้น สุดท้ายเราเหนื่อยกับการเดินทาง และไม่อยากต้องต่อล้อต่อเถียงกับเขา ที่ตื้อไม่เลิก ไม่ยอมปล่อยมือจากกระเป๋าเลย ..จริงๆ เราคิดว่าเขาฉลาดทีเดียว เขาอยู่ด้านใน bts จะดึงกล้องไปเราคงวิ่งตามไม่ทัน เพราะเราอยู่ด้านนอก...สุดท้ายเราเลยยอมไป รู้ว่าเสียโง่มากๆ ที่ยอมวันนี้ แต่ก่อนเค้าไปก็บอกเค้าว่า "ขอให้น้องชายเป็นคนดีจริงนะ และอย่าไปหลอกใครอีก"
แค่อยากแชร์ประสบการณ์ขายของ ใครใจไม่แข็ง ระวังเจอเล่ห์เหลี่ยมแบบนี้กันนะคะ ส่วนเราก็เป็นบทเรียนการขายของครั้งแรก
ขออนุญาติแท็กหลายห้องที่คาดว่าจะเกี่ยวข้องนะคะ ขอบคุณค่ะ