เริ่มเลยนะคะ คือเรื่องของเราเกิดขึ้นตึ้งแต่วันเกิดเพื่อนคนนึงผู้ชาย เราไปงานวันเกิดปกติค่ะ แต่มีเพื่อของเพื่อนเรามาชอบเรา แต่ตอนนั้นเราไม่ได้คิดอะไรนะเพราะมีแฟนอยู่แล้ว เราเลยกลับบ้านมาปกติค่ะ แล้วคราวนี้กลับบ้านมาเพื่อนแท็กชื่อเขา เราก็เลยเข้าไปดูค่ะ แต่จำไม่ได้นะว่าเขาแอดมาหรือเราแอดไป แต่หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นค่ะเราคบกับแฟนเราปกติ จะมีเจอเขาบ้างตามร้านเหล้าร้านนั่งชิวปกติแต่พอดีเราไปกับแฟนเราด้วย เขาก็คุยกับแฟนเราปกติค่ะ เจอกันบ่อยมาก
จนผ่านไป 1 ปี ..
เราไปงานโรงเรียน หรืองานเลี้ยงรุ่นทั่วไปเลยค่ะ เราไปแล้วตอนนั้น ทะเลาะกับแฟนค่ะ หนักมาก หนักถึงขั้นบอกเลิก เราออกมาร้องไห้หน้ารร. ค่ะ เพื่อนเราอีกคนก็คอยนั่งปลอบ เราเป็นคนใจแข็งค่ะเลยตัดสินใจจะเลิก แล้ววันนั้นเพื่อนชวนไปนั่งต่อบ้านพวกเพื่อน เราก็โอเคค่ะ ไปก็ไป เค้านั่งสังสรรค์กันเราก็นั่งร้องไห้ตรงข้างๆวงนั่นแหละค่ะ ( เรานั่งกินกันตรงข้างคลองนะคะ เป็นทางรถ เป็นถนนยื่นออกไปสำหรับนั่งเล่น และหน้าบ้านเพื่อนพอดี ) จนสักพักเขาเดินมา เขาเห็นฉันร้องไห้เขากูพูดขึ้นมาเสียงดังเหมือนจะให้ได้ยินว่า "จะร้องไห้ทำไม ชั่งมันเถอะ ไม่ดีก็เลิก มานั่งกินดีกว่า" เราก็ยังนั่งร้องอยู่นะคะแต่ก็ใจชื้นขึ้นมานิดนึง นั่งสักพักเราอยากกลับบ้านค่ะ แล้วเขาจะออกไปซื้อของพอดีเขาเลยขออาสาไปส่ง แรกๆก็เกรงใจเพราะเพื่อนอีกคนมาด้วย แต่เค้าก็ยืนยันว่าจะไปส่งเลย โอเค ดีเหมือนกันไม่มีรถอยู่แล้ว 55555 ก็ยังอยู่สภาพเดิมค่ะ หงอยๆ กลับบ้านไปเขาก็ทักมาค่ะ "เป็นไงมั่ง เลิกร้องไห้ยัง ไม่ต้องร้องแล้วนะ" เราเลยระบายกับเขาไปซะหมดเลยค่ะ 555 แล้วอีกวันเป็นวันเกิดเราพอดีเราเลยชวนเค้ามา เค้าก็โอเคค่ะ เพราะเพื่อนเราก็เพื่อนๆเขาหมด
ถึงงานวันเกิดค่ะ ..
เรามากินกันปกติค่ะนั่งกิน แต่ตอนนั้นแฟนเราที่ทะเลาะกันเลิกไปมาง้อจะขอขึ้นมานั่งกินด้วยเราก็ด้วยความที่คิดจะตัดค่ะ เลยให้เหล้าเขาไปกรมนึงแล้วให้เขาไป บอกว่าเอาไปนั่งกินกับเพื่อนแล้วกันไม่ต้องมาหรอก ( เรากลัวเราใจอ่อนด้วย 55 ) แล้วเขาก็ไปค่ะ เราขึ้นมานั่งกินปกติ พอเริ่มดึกขึ้นทุกคนก็เริ่มเข้ามานั่งเล่นในห้องกันเราก็นั่งปกติค่ะ แต่เหมือนเค้ากลับพยายามเข้ามาใกล้เราค่ะ เราก็ลองแกล้งขยับหนีเขาก็พยายามมาใกล้อีก ความรู้สึกตอนนั้นไม่คิดอะไรค่ะ คิดว่าเขาน่ารัก เราเป็นคนชอบคนอ้อนอยู่แล้วด้วยเลยเฉยๆ แล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้านค่ะ วันต่อมา.. แฟนเรามาหาเราที่บ้านค่ะ เอาของขวัญมาให้ แต่ในเมื่อเราคิดจะตัดแล้วเราเลยตัดให้ขาดค่ะเราชิงบอกเลิกเลย ( สาเหตที่เราเลิกขอไม่บอกนะคะ ขอบอกแค่เป็นเรื่องร้ายแรงที่สุดสำหรับผญ.ค่ะ แล้วตอนนั้นเราคบกับแฟนได้สองปีแล้ว ) บอกก่อนนะคะ เราไม่เคยมีอะไรกันค่ะ หลังจากนั้นก็เลิกกันไป เราก็คุยกับคนคนนี้แหละค่ะ วันแรกเราก็ไปนั่งเล่นบ้านเพื่อนเจอเค้าก็คุยกันปกติ วันที่สอง ไปนั่งกินข้าวด้วยกัน ( มีเพื่อนด้วยค่ะ ) วันที่สามไปดูหนัง แต่ตอนขากลับค่ะ เราซ้อนมอเตอร์ไซค์เค้าแล้วมีคนโทรมา เค้ารับโทรสับคุยเสร็จเลยฝากเราถือ เราด้วยความอยากรู้เลยลองกดดู แต่เขาล็อกรหัสนะคะ ขึ้นมาเป็นรูปผญ. คนนึงหน้าจอ น่าจะเป็นแฟนเค้าค่ะ เราเลยคิดขึ้นได้ เลยทักไปบอกเขาตอนแยกย้ายกันกลับบ้านว่า "เออแกคบกับแฟนแกไปเถอะเราไม่อยากให้แกเลิกกันเพราะเราอะ" ( เรารู้ใจผู้หญิงคนนั้นดีค่ะ ว่าเขาจะเป็นยังไงถ้ารู้ว่าแฟนคุยกับคนอื่น ) เราเลยบ้ายบายเขาเลย 5555 แต่วันนั้นเขาก็ทักมาตอน 5 ทุ่มค่ะ ว่า " แก เราเลือกแกแล้วนะ เราเลิกกับแฟนแล้ว " ตอนนั้นแทบกรี๊ดค่ะ ทั้งดีใจทั้งตกใจ แต่ในใจก็ไม่ได้ต้องการแบบนี้นะสงสารแฟนเขาแต่เขาก็เลิกมาแล้วเราก็โอเคค่ะ คบกันมาเรื่อยมีเรื่องราวมากมายด้วยกัน ไปทะเลกันบ่อยมาก บ่อยเกิน 5555 มีความสุขกันมากค่ะตอนนั้นบอกได้เลยว่าแฮปปี้มากมาก แต่เราไม่ค่อยอะไรกับเค้าค่ะเพราะเขายังบอกเลิกแฟนเขามาคบกับเราง่ายๆแบบนั้นแล้วถ้ามีใครมาคุยกับเขา เขาไม่บอกเลิกเราหรอ ตอนนั้นเลยไม่จริงจังมากค่ะ คุยกับคนนู้นนี้เรื่อยเปื่อย และเรารู้ว่าเขาก็มีบ้างค่ะ แต่เขาเอาใจใส่เรามาก เราหายไปเขาก็เพ้อในเฟสบ้างไอจีบ้าง ชอบร้องไห้งอแง เวลาเราไม่สนใจ น่ารักค่ะ ผช.แบบนี้น่ารัก แต่ว่าเขามากเกินไป ทำให้เราเริ่มนิ่งกับเขา มีอยู่วันนึงค่ะเราไปร้านเหล้ากัน เป็นร้านกึ่งผับนะคะ เราเมากันมากวันนั้นเรามีอะไรกันค่ะเราไม่เคยมีอะไรกับใครค่ะ เราเริ่มใส่ใจเขามากขึ้น จนถึงจุดพลิก เราไปคุยกับผช.คนนึง แล้ยเขาจับได้ ตอนนั้นความรู้สึกทุกอย่างแล่นเข้ามาหมดเลน เราหน้าชามาก เราคิดกับเขาไว้แต่เราทำซะเองหรอ เราง้อเขาค่ะง้อ แล้วเขารักเราค่ะ เขาเลยยกโทษให้ ฉันทำแบบนั้นอีกค่ะเพราะคิดว่าเขาจะยกโทษให้เสมอ จนมาถึงครั้งที่ 3 เขาจะเลิกกับเราให้ได้ตอนนั้นเราคิดเลยค่ะว่า เราไม่มีเขาไม่ได้นะ ตอนนี้เขาสำคัญมากเราห้ามเสียเขาไปเด็ดขาด เราต้องเปลี่ยนตัวเองจากที่เราคิดจะไม่จริงจังกับใครจากเรื่องแฟนเก่าค่ะ เราไปง้อเขาถึงบ้านค่ะ เรารู้ว่าเราผิดเราพิมไปหาคนที่คุยต่อหน้าเขาเลยค่ะ ว่าเลิกยุ่ง เขาเลยยอมยกโทษให้ เราเกือบเสียคนที่รักเราที่สุดไปแล้ว .... หลังจากนั้นมาเราดีกับเค้าตลอดค่ะ แต่เค้ากลับเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ไม่คอยโทรหาคุยด้วยก็รำคาญ จะโทรหาก็ไม่ค่อยอยากจะโทร ตอนนี้สลับกันเลยค่ะเราเป็นคนตามเขาตามมาก จนถึงวันนี้เรารักเขามากค่ะ จะ 1 ปีแล้ว แต่เขากลับยิ่งเฉยลงเฉยลงเรื่อยๆ ตอนนี้เราเป็นคนตามเขาค่ะ เรานอนร้องไห้ทุกวัน เพราะเขากำลังจะหายไปแล้งค่ะเขาเปลี่ยนเป็นคนละคน เราควรทำไงดีคะ เรายังไม่อยากเสียเขาไป เรายังอยากให้เค้าเหมือนเดิม เค้าบอกเลิกเราก็ไม่เลิกค่ะใจดีสู้เสือ จนตอนนี้เรากลายเป็นตัวอะไรไม่รู้สำหรับเขาไปแล้ว เราต้องทำไงคะ ขอบคุณค่ะ
แฟนไม่เหมือนเดิมแล้ว
จนผ่านไป 1 ปี ..
เราไปงานโรงเรียน หรืองานเลี้ยงรุ่นทั่วไปเลยค่ะ เราไปแล้วตอนนั้น ทะเลาะกับแฟนค่ะ หนักมาก หนักถึงขั้นบอกเลิก เราออกมาร้องไห้หน้ารร. ค่ะ เพื่อนเราอีกคนก็คอยนั่งปลอบ เราเป็นคนใจแข็งค่ะเลยตัดสินใจจะเลิก แล้ววันนั้นเพื่อนชวนไปนั่งต่อบ้านพวกเพื่อน เราก็โอเคค่ะ ไปก็ไป เค้านั่งสังสรรค์กันเราก็นั่งร้องไห้ตรงข้างๆวงนั่นแหละค่ะ ( เรานั่งกินกันตรงข้างคลองนะคะ เป็นทางรถ เป็นถนนยื่นออกไปสำหรับนั่งเล่น และหน้าบ้านเพื่อนพอดี ) จนสักพักเขาเดินมา เขาเห็นฉันร้องไห้เขากูพูดขึ้นมาเสียงดังเหมือนจะให้ได้ยินว่า "จะร้องไห้ทำไม ชั่งมันเถอะ ไม่ดีก็เลิก มานั่งกินดีกว่า" เราก็ยังนั่งร้องอยู่นะคะแต่ก็ใจชื้นขึ้นมานิดนึง นั่งสักพักเราอยากกลับบ้านค่ะ แล้วเขาจะออกไปซื้อของพอดีเขาเลยขออาสาไปส่ง แรกๆก็เกรงใจเพราะเพื่อนอีกคนมาด้วย แต่เค้าก็ยืนยันว่าจะไปส่งเลย โอเค ดีเหมือนกันไม่มีรถอยู่แล้ว 55555 ก็ยังอยู่สภาพเดิมค่ะ หงอยๆ กลับบ้านไปเขาก็ทักมาค่ะ "เป็นไงมั่ง เลิกร้องไห้ยัง ไม่ต้องร้องแล้วนะ" เราเลยระบายกับเขาไปซะหมดเลยค่ะ 555 แล้วอีกวันเป็นวันเกิดเราพอดีเราเลยชวนเค้ามา เค้าก็โอเคค่ะ เพราะเพื่อนเราก็เพื่อนๆเขาหมด
ถึงงานวันเกิดค่ะ ..
เรามากินกันปกติค่ะนั่งกิน แต่ตอนนั้นแฟนเราที่ทะเลาะกันเลิกไปมาง้อจะขอขึ้นมานั่งกินด้วยเราก็ด้วยความที่คิดจะตัดค่ะ เลยให้เหล้าเขาไปกรมนึงแล้วให้เขาไป บอกว่าเอาไปนั่งกินกับเพื่อนแล้วกันไม่ต้องมาหรอก ( เรากลัวเราใจอ่อนด้วย 55 ) แล้วเขาก็ไปค่ะ เราขึ้นมานั่งกินปกติ พอเริ่มดึกขึ้นทุกคนก็เริ่มเข้ามานั่งเล่นในห้องกันเราก็นั่งปกติค่ะ แต่เหมือนเค้ากลับพยายามเข้ามาใกล้เราค่ะ เราก็ลองแกล้งขยับหนีเขาก็พยายามมาใกล้อีก ความรู้สึกตอนนั้นไม่คิดอะไรค่ะ คิดว่าเขาน่ารัก เราเป็นคนชอบคนอ้อนอยู่แล้วด้วยเลยเฉยๆ แล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้านค่ะ วันต่อมา.. แฟนเรามาหาเราที่บ้านค่ะ เอาของขวัญมาให้ แต่ในเมื่อเราคิดจะตัดแล้วเราเลยตัดให้ขาดค่ะเราชิงบอกเลิกเลย ( สาเหตที่เราเลิกขอไม่บอกนะคะ ขอบอกแค่เป็นเรื่องร้ายแรงที่สุดสำหรับผญ.ค่ะ แล้วตอนนั้นเราคบกับแฟนได้สองปีแล้ว ) บอกก่อนนะคะ เราไม่เคยมีอะไรกันค่ะ หลังจากนั้นก็เลิกกันไป เราก็คุยกับคนคนนี้แหละค่ะ วันแรกเราก็ไปนั่งเล่นบ้านเพื่อนเจอเค้าก็คุยกันปกติ วันที่สอง ไปนั่งกินข้าวด้วยกัน ( มีเพื่อนด้วยค่ะ ) วันที่สามไปดูหนัง แต่ตอนขากลับค่ะ เราซ้อนมอเตอร์ไซค์เค้าแล้วมีคนโทรมา เค้ารับโทรสับคุยเสร็จเลยฝากเราถือ เราด้วยความอยากรู้เลยลองกดดู แต่เขาล็อกรหัสนะคะ ขึ้นมาเป็นรูปผญ. คนนึงหน้าจอ น่าจะเป็นแฟนเค้าค่ะ เราเลยคิดขึ้นได้ เลยทักไปบอกเขาตอนแยกย้ายกันกลับบ้านว่า "เออแกคบกับแฟนแกไปเถอะเราไม่อยากให้แกเลิกกันเพราะเราอะ" ( เรารู้ใจผู้หญิงคนนั้นดีค่ะ ว่าเขาจะเป็นยังไงถ้ารู้ว่าแฟนคุยกับคนอื่น ) เราเลยบ้ายบายเขาเลย 5555 แต่วันนั้นเขาก็ทักมาตอน 5 ทุ่มค่ะ ว่า " แก เราเลือกแกแล้วนะ เราเลิกกับแฟนแล้ว " ตอนนั้นแทบกรี๊ดค่ะ ทั้งดีใจทั้งตกใจ แต่ในใจก็ไม่ได้ต้องการแบบนี้นะสงสารแฟนเขาแต่เขาก็เลิกมาแล้วเราก็โอเคค่ะ คบกันมาเรื่อยมีเรื่องราวมากมายด้วยกัน ไปทะเลกันบ่อยมาก บ่อยเกิน 5555 มีความสุขกันมากค่ะตอนนั้นบอกได้เลยว่าแฮปปี้มากมาก แต่เราไม่ค่อยอะไรกับเค้าค่ะเพราะเขายังบอกเลิกแฟนเขามาคบกับเราง่ายๆแบบนั้นแล้วถ้ามีใครมาคุยกับเขา เขาไม่บอกเลิกเราหรอ ตอนนั้นเลยไม่จริงจังมากค่ะ คุยกับคนนู้นนี้เรื่อยเปื่อย และเรารู้ว่าเขาก็มีบ้างค่ะ แต่เขาเอาใจใส่เรามาก เราหายไปเขาก็เพ้อในเฟสบ้างไอจีบ้าง ชอบร้องไห้งอแง เวลาเราไม่สนใจ น่ารักค่ะ ผช.แบบนี้น่ารัก แต่ว่าเขามากเกินไป ทำให้เราเริ่มนิ่งกับเขา มีอยู่วันนึงค่ะเราไปร้านเหล้ากัน เป็นร้านกึ่งผับนะคะ เราเมากันมากวันนั้นเรามีอะไรกันค่ะเราไม่เคยมีอะไรกับใครค่ะ เราเริ่มใส่ใจเขามากขึ้น จนถึงจุดพลิก เราไปคุยกับผช.คนนึง แล้ยเขาจับได้ ตอนนั้นความรู้สึกทุกอย่างแล่นเข้ามาหมดเลน เราหน้าชามาก เราคิดกับเขาไว้แต่เราทำซะเองหรอ เราง้อเขาค่ะง้อ แล้วเขารักเราค่ะ เขาเลยยกโทษให้ ฉันทำแบบนั้นอีกค่ะเพราะคิดว่าเขาจะยกโทษให้เสมอ จนมาถึงครั้งที่ 3 เขาจะเลิกกับเราให้ได้ตอนนั้นเราคิดเลยค่ะว่า เราไม่มีเขาไม่ได้นะ ตอนนี้เขาสำคัญมากเราห้ามเสียเขาไปเด็ดขาด เราต้องเปลี่ยนตัวเองจากที่เราคิดจะไม่จริงจังกับใครจากเรื่องแฟนเก่าค่ะ เราไปง้อเขาถึงบ้านค่ะ เรารู้ว่าเราผิดเราพิมไปหาคนที่คุยต่อหน้าเขาเลยค่ะ ว่าเลิกยุ่ง เขาเลยยอมยกโทษให้ เราเกือบเสียคนที่รักเราที่สุดไปแล้ว .... หลังจากนั้นมาเราดีกับเค้าตลอดค่ะ แต่เค้ากลับเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ไม่คอยโทรหาคุยด้วยก็รำคาญ จะโทรหาก็ไม่ค่อยอยากจะโทร ตอนนี้สลับกันเลยค่ะเราเป็นคนตามเขาตามมาก จนถึงวันนี้เรารักเขามากค่ะ จะ 1 ปีแล้ว แต่เขากลับยิ่งเฉยลงเฉยลงเรื่อยๆ ตอนนี้เราเป็นคนตามเขาค่ะ เรานอนร้องไห้ทุกวัน เพราะเขากำลังจะหายไปแล้งค่ะเขาเปลี่ยนเป็นคนละคน เราควรทำไงดีคะ เรายังไม่อยากเสียเขาไป เรายังอยากให้เค้าเหมือนเดิม เค้าบอกเลิกเราก็ไม่เลิกค่ะใจดีสู้เสือ จนตอนนี้เรากลายเป็นตัวอะไรไม่รู้สำหรับเขาไปแล้ว เราต้องทำไงคะ ขอบคุณค่ะ