ถ้าเรารักษาศีลเพื่อไม่ต้องการเบียดเบียน ไม่ต้องการให้ผู้อื่นเป็นทุกข์ แต่ถ้าการรักษาศีลทำให้ผู้อื่นเป็นทุกข์ยังเป็นแนวทางที่ถูกต้องหรือไม่ เช่นเรากำลังประสพเรื่องเดือดร้อน เจออุสรรคใหญ่ในชีวิต(แต่เราเชื่อว่ามีโอกาศแก้ปัญหาและผ่านอุปสรรคไปได้สูง เพียงต้องอาศัยเวลา)  ถ้าเราโกหกคนที่เขารักเขาเป็นห่วงเรา(ปิดบังคงปิดไม่อยู่)ว่าไม่มีอะไร หรือเปลี่ยนเรื่องใหญ่เป็นเรื่องเล็ก(ซึ่งก็ต้องโกหกอยู่ดี) คนที่เขารักเขาเป็นห่วงเราเขาก็สบายใจ แต่ถ้าพยายามปิดบังต่อหรือพูดความจริง คนที่เขารักเขาเป็นห่วงเราก็พลอยทุกข์ไปด้วย(ทั้งๆที่เขาก็ช่วยเราไม่ได้)  จะว่าต้องให้เขาทำใจให้ได้มันก็ลำบาก  เพราะคนเราทำใจกับบางเรื่องได้ต่างกัน  อยากนี้การพยายามรักษาศีลไม่เท่ากับเบียดเบียนให้ผู้อื่นเป็นทุกข์หรือครับ