สวัสดีครับ ผมเขียนกระทู้นี้เพราะอยากจะเล่าเรื่องและขอคำแนะนำความคิดเห็นหน่อยครับ ละก็ถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้มันเป็นจดหมายถึงเธอคนนั้น ^^
สมัย ม.ต้น ผมชอบเพื่อนในห้องครับครับ สำหรับผมแล้วเธอน่ารักมากๆ ด้วยการพูด และ ลักษณะภายนอก ผมปิ๊งเธอจริงๆ ขอท้าวความหน่อยนะครับ ตอนก่อนจะเข้า ม.1 ร.ร.ผมมีช่วงปรับพื้นฐาน นร ห้องโครงการมี 3 ห้อง ตอนนั้นก่อนที่ผมจะไป ร.ร. ผมเดินไปรอป้าที่รับส่งผมทุกวัน ทุกอย่างปกติหมด แต่ตรงที่ผมรอ มีเด็กผญ ผมม้า คนนึงยืนรอด้วย ผมมองแล้ว เอ้อ ก็น่ารักดีนะ แต่ก็ไม่ได้เข้าไปคุยด้วย จนน้าผมเดินผ่านมา เห็นว่าอยู่ ร.ร. เดียวกัน เลยถาม สรุปว่าเค้า อยู่ห้องโครงการแต่เรียนคนละห้อง น้าผมเลยเอ่ยปากให้ไป ร.ร. พร้อมกับผม แต่หลังจากเราถึง ร.ร. ต่างคนก็ต่างแยกย้าย ไม่ได้คุยกันเลย (ผมนึกถึงตอนนั้นทีไร เสียดายทุกที รู้งี้คุยแต่แรกก็ดี 5555) เปิดเรียน ร้ว่าเค้าเรียนห้องเดียวกับผม แต่ที่ผมตำไม่ได้คือ ผมจำไม่ได้ว่าชอบเค้าตอนไหน สงสัยมองมากไปมั้ง 5555 น่าจะเป็นช่วงเรียนปิดเทอมใหญ่ ม.1 ร.ร.ผมจะมีเรียนตอนปิดเทอม เธอมีแฟนครับ จุกสิ สำหรับผม แต่ด้วยแฟนเค้าอยู่ห้องข้างๆและผมรู้จักด้วย เลยสบายใจ แต่ก็ยังจุกอยู่ดี TT แต่แปลกนะครับ ทุกครั้งที่อยู่กับเค้า คุยด้วย แกล้งกัน เห็นเค้ายิ้ม ผมกลับมีความสุขมากกว่าอีก ถึงจะรู้ว่าเค้ามีแฟน แต่ผมกลับชอบเค้าไม่ลดลงเลย แต่ก็นั่นแหละ บทลงโทษ สำหรับคนแอบชอบแล้วไม่ยอมบอก โทษคือ ต้องแอบต่อไป TT ผมก็ใช้ชีวิตปกติทุกอย่าง มีคนมาชอบผมบ้าง แต่ด้วยความที่ผมเด็กน้อย ไม่ค่อยสันทัดเรื่องความรักเท่าไหร่ตอนนั้น ผมก็ยังเฉยๆครับ เพราะในใจมีคนครองไปแล้ว ละก็ เหตุการณ์ที่ผมจำได้ ไม่เคยลืม แต่จำช่วงเป๊ะๆไม่ได้5555 แต่คร่าวๆน่าจะช่วง ม.2 นร โครงการจะต้องสอบแข่งขัน เลยมีติวกัน ช่วงนี้แหละครับที่ผมได้คุย ได้เล่นกับเค้าบ่อยมากจริง รู้สึกเหมือนทุกวันเป็นวันพิเศษ และ ตอนเรียนด้วยความที่ห้องเรียนเราอุปกรณ์ไม่พร้อมเลยต้องย้ายไปเรียนห้องอื่นบ่อยครั้ง เค้าก็ชวนผมให้นั่งข้างๆด้วย >< บรรยายไม่ถูกอะครับตอนนั้น
โคตรมีความสุข อะรีดาลีนพุ่งปรี๊ด ผมจำเรื่องครั้งนั้นได้ไม่เคยลืม ผมชอบเค้าแต่ก็ไม่เคยบอกให้ใครได้รับรู้เลย แม้แต่เพื่อนสนิทผมยังไม่รู้ นี่คงเป็นคนแรก ที่ผมชอบ โดยเป็นตัวผมเองคนเดียวที่รับรู้ ผมไม่มีคนสนับสนุน เหมือนเดิมครับ แอบต่อไป เวลาหมุนเปลี่ยน ล่วงเลยมาถึง ม.3 ช่วงเวลาแห่งการอำลา ทุกคนต่างก็จำเป็นต้องแยกย้ายกัน ในวันปัจฉิม ผมนึกย้อนทีไรก็โคตรเสียดาย ผมไม่ได้บอกเค้าไปอีก ทำได้แค่ให้เค้าเขียนเสื้อให้ ครับ หลังจากวันนั้น ถ้าผมจำไม่ผิด ผมก็ไม่เจอเค้าอีกเลย ผม ขึ้น ม.4 ย้าย ร.ร. ไป กทม บอกกับตัวเองคงต้องทำใจแล้วสินะ ทั้งระยะทาง เวลา เป็นอุปสรรค จริงๆ ม.4 ผมใช้ชีวิตเหมือน นร ม.ปลายปกติ ผมมีคนที่ชอบบ้าง แต่ถ้าลองเปรียบกันดูแล้ว ความรู้สึกมันคนละอย่างกับเค้า เลย ม.5 ผมได้มาแลกเปลี่ยน ได้อยู้และคิดคนเดียว นึกย้อนไปทีไรก็ยิ้มได้ตลอด จนถึงวันนึง ผมตัดสินใจทักเค้าไปครับ ตอนนี้แหละครับความรู้สึกมันกลับมาอีกครั้ง ทั้งชอบ ทั้งคิดถึง สารพัดปนเปไปหมด แต่เอาจริง ผมคุยกับเค้าแค่ 2 วันเอง 555 เพราะไม่รู้ว่าเค้าชอบใครอยู่รึป่าว ใจผมตอนนี้คืออยากบอกเค้า ว่ารู้สึกยังไง แต่ก็กังวลนิดๆแหละครับ ทุกคนมีความคิดเห็นยังไงมั่งครับ ผมควรจะสานต่อ หรือ ถอดใจดี เพราะระยะทางไม่เอื้ออำนวยเลยจริงๆ
เมื่อผมชอบคนที่ผมแอบชอบอีกครั้ง
สมัย ม.ต้น ผมชอบเพื่อนในห้องครับครับ สำหรับผมแล้วเธอน่ารักมากๆ ด้วยการพูด และ ลักษณะภายนอก ผมปิ๊งเธอจริงๆ ขอท้าวความหน่อยนะครับ ตอนก่อนจะเข้า ม.1 ร.ร.ผมมีช่วงปรับพื้นฐาน นร ห้องโครงการมี 3 ห้อง ตอนนั้นก่อนที่ผมจะไป ร.ร. ผมเดินไปรอป้าที่รับส่งผมทุกวัน ทุกอย่างปกติหมด แต่ตรงที่ผมรอ มีเด็กผญ ผมม้า คนนึงยืนรอด้วย ผมมองแล้ว เอ้อ ก็น่ารักดีนะ แต่ก็ไม่ได้เข้าไปคุยด้วย จนน้าผมเดินผ่านมา เห็นว่าอยู่ ร.ร. เดียวกัน เลยถาม สรุปว่าเค้า อยู่ห้องโครงการแต่เรียนคนละห้อง น้าผมเลยเอ่ยปากให้ไป ร.ร. พร้อมกับผม แต่หลังจากเราถึง ร.ร. ต่างคนก็ต่างแยกย้าย ไม่ได้คุยกันเลย (ผมนึกถึงตอนนั้นทีไร เสียดายทุกที รู้งี้คุยแต่แรกก็ดี 5555) เปิดเรียน ร้ว่าเค้าเรียนห้องเดียวกับผม แต่ที่ผมตำไม่ได้คือ ผมจำไม่ได้ว่าชอบเค้าตอนไหน สงสัยมองมากไปมั้ง 5555 น่าจะเป็นช่วงเรียนปิดเทอมใหญ่ ม.1 ร.ร.ผมจะมีเรียนตอนปิดเทอม เธอมีแฟนครับ จุกสิ สำหรับผม แต่ด้วยแฟนเค้าอยู่ห้องข้างๆและผมรู้จักด้วย เลยสบายใจ แต่ก็ยังจุกอยู่ดี TT แต่แปลกนะครับ ทุกครั้งที่อยู่กับเค้า คุยด้วย แกล้งกัน เห็นเค้ายิ้ม ผมกลับมีความสุขมากกว่าอีก ถึงจะรู้ว่าเค้ามีแฟน แต่ผมกลับชอบเค้าไม่ลดลงเลย แต่ก็นั่นแหละ บทลงโทษ สำหรับคนแอบชอบแล้วไม่ยอมบอก โทษคือ ต้องแอบต่อไป TT ผมก็ใช้ชีวิตปกติทุกอย่าง มีคนมาชอบผมบ้าง แต่ด้วยความที่ผมเด็กน้อย ไม่ค่อยสันทัดเรื่องความรักเท่าไหร่ตอนนั้น ผมก็ยังเฉยๆครับ เพราะในใจมีคนครองไปแล้ว ละก็ เหตุการณ์ที่ผมจำได้ ไม่เคยลืม แต่จำช่วงเป๊ะๆไม่ได้5555 แต่คร่าวๆน่าจะช่วง ม.2 นร โครงการจะต้องสอบแข่งขัน เลยมีติวกัน ช่วงนี้แหละครับที่ผมได้คุย ได้เล่นกับเค้าบ่อยมากจริง รู้สึกเหมือนทุกวันเป็นวันพิเศษ และ ตอนเรียนด้วยความที่ห้องเรียนเราอุปกรณ์ไม่พร้อมเลยต้องย้ายไปเรียนห้องอื่นบ่อยครั้ง เค้าก็ชวนผมให้นั่งข้างๆด้วย >< บรรยายไม่ถูกอะครับตอนนั้น