ใครเคยบ้างไหม วาเลนไทน์ครั้งแรกของชีวิต เอาแทบซะไม่อยากมีอีก

คือผมตั้งใจเอาของขวัญไปให้แฟน แต่ก่อนหน้านี้ เธอบอกผมว่าไม่อยากเจอผม เพราะเธอขออยากอยู่คนเดียว. แต่เพราะความดันทุรังผม ผมอยากเจอเธอ เพราะมันเปนวันวาเลนไทน์ ผมตั้งใจทำของ เซอร์ไฟส์ 3 วัน พอถึงวันจริง ผมนั่งรถ 5-6ชั่วโมง เพื่อเอาของขวัญที่ผมตั้งใจทำไปให้ เพราะผมเปนคนแรก และคนเดียวในชีวิตที่ผม เคยทำแบบนี้ให้ ผมตั้งใจไปโดยที่ไม่บอกเธอ พอผมไปถึง ผมได้ไปนั่งรอเธอ ที่หน้าห้อง ตอนนั้นเธออยุ่กับเพื่อนอีกที่นึง ผมก้รอ สักพักเทอรุ้ว่าผมมา เธอโกรธมาก และบอกผมว่า มีอะไรคุยกันข้างบน ผมก้ขึ้นไป  พร้อมกับ คำพูดออกจากปากเธอ คำว่า. เราเลิกกันเถอะ. ผมนี่อึ้งเลยคับ เหมือนหน้าชา ทำอะไรไม่ถูก ผมพยายามทำทุกอย่าง พูดทุกอย่างแต่ก้ไม่เปนผล จนของที่ผมเตรียมมาเซอร์ไฟส์ ไม่ได้ทำให้ ผมไม่รู้จะพูดยังไง จนเทอบอกให้ผมกลับ. ผมคิดในใจว่า ยอมนั่งรถมา5-6 ชั่วโมงเพื่อมาได้ยินคำนั้หรอ  ผมก้พูดดออกไปว่า. ตลกดีเน้าะ บอกเลิกกันทั้งๆ ที่ยังรักก
...
...
ผมอยากรู้ว่าจะมีทางเปนเหมือนเดิมอีกมั่ย และมีใครบ้าง ที่เลิกกันไปทั้งๆที่ยังรัก แล้วกลับมารักกันอีก...