สวัสดีค่ะ
ขออนุญาตตั้งกระทู้ใหม่นะคะ คืออันก่อนหน้านี้แบบ... จะน้ำไปไหน
ถ้าอันนี้ยังมีเล่าน้ำๆหรือเวิ่นหรือพรรณาเยอะก็ขออภัยด้วยนะคะ เล่าเรื่องได้แบบเวลศูนย์มากค่ะ
เริ่มเลยดีกว่า
เราอายุ24ค่ะ ตอนนี้กำลังเรียนปี6(เรียนเกินโควต้าค่ะ5555) อยู่มหาลัยรัฐที่มีชื่อแห่งนึง ตอนเมื่อจบปี4ได้ไปเวิร์คที่เมกาค่ะ พอหลังจากลาออกจากงานก็ไปเที่ยวรัฐนู้นนี่ตามประสา ไปเจอผู้ชายคนนึงด้วยความไม่ตั้งที่ซานฟรานค่ะ เป็นคนจีนที่เกิดที่แคนาดา(พ่อแม่เป็นจีนทั้งคู่) เค้าเป็นผู้ชายที่นิสัยน่ารัก แบ้วโครตตตตตตคนนึง ตอนนั้นนางอายุ26ย่าง27ค่ะ อายุห่างกัน4ปี ทำงานเป็นหัวหน้าวิศวกรรมซอฟแวร์ที่บริษัทเล็กๆแห่งนึงในซานฟราน เพิ่งย้ายมาทำงานก่อนเจอเราได้ประมาณครึ่งปี ก็คุยๆกันเป็นเพื่อน จนอีก2เดือนเค้ามาหาเราที่ไทยค่ะ(จองตั๋วจะมาตั้งแต่เจอเราไม่ถึงสองสัปดาห์เลย) พอเค้ามาไทยก็เป็นแฟนกันเพราะเราก็ชอบเค้าค่ะ หลังจากคบกันได้2สัปดาห์เค้าอยากเจอพ่อแม่เราค่ะ เค้าดูจริงจังกับเรามาก เราพาไปเจอน้ากับน้าสะใภ้ก่อนค่ะ เพื่อปรึกษา น้าทั้ง2คิดว่าถ้าเค้าจริงจังกับเราจริงๆก็ต้องพาไปเจอพ่อแม่นะ จะทำไรลับหลังเค้าไม่ได้ถ้าแม่รัคือตาย เพราะแม่เราหัวโบราณมากกกกกกกกก จริงๆหัวโบราณกันทั้งบ้านค่ะ มีเราที่โอเคหน่อย ตอนแรกที่คุยกับแม่ทางโทรศัพท์แม่ไม่ยอมมาเจอเพราะโกรธมากที่เราทำแบบนี้ สุดท้ายก็ยอมมาเพราะแฟนเราเค้าอยากเจอพ่อกับแม่จริงๆค่ะ วันนั้นนัดกินข้าวกัน หน้าแม่ไม่รับแขกตั้งแต่วินาทีแรกจนสุดท้าย แฟนเราโดนแม่ชี้หน้าด่ากลางห้าง ดราม่ากันตลอเแต่แฟนเราเป็นคนในเย็นสุดๆเลยรับสถานการณ์ได้ดี แม่เราบอกต้องรับผิดชอบเรานะ แม่พูดถึงเรื่องแต่งงานตั้งแต่วันนั้นซึ่งเพิ่งเป็นแฟนกันได้3สัปดาห์ค่ะ เราช็อคแบบ เอ๋อไปเลย แม่บอกจะเรียกสินสอด3ล้านนั่นนี่ แม่เราบอกแฟนเราว่าถ้าคิดว่าจะมาหลอกไม่จริงใจจริงจังกับเราก็ให้บอกแล้วเลิกกันซะ (แม่เราเคยเห็นเราอกหักจากแฟนคนแรกที่จริงจังและเค้าคงเป็นห่วงเรามากค่ะ) แฟนเราไม่ยอมเลิกค่ะ แม่ขู่แบบสรรพัดก็ไม่ยอม วันนั้นเราร้องไห้กลางร้านอาหารเพราะกดดันมาก เราอยากเลิกกับแฟนซะตอนนั้นเลยเพราะรู้ว่าปัญหาต้องมาอีกล้านแปด เพราะแม่เราเป็นคนที่ดีลด้วยยากมากค่ะ และค่อนข้างเห็นแก่เงิน แต่แฟนเราพูดให้เราสู้เพราะเค้าไม่ยอมเลิกแม้จะเจอฤทธิ์แม่ไป แม่เราเป็นคนมองโลกในแง่ร้ายมากค่ะ แม่ชอบมองแฟนเราไม่ดีตลอด แต่ทุกวันนี้ดีขึ้นบ้างค่ะเพราะแม่เห็นในความพยายามของแฟนเรา แฟนเราพยายามมากๆที่จะมาเจอเราทุกๆ2เดือน วันลาหมดก็พยายามทุกวิถีทางที่จะมาหาเรา เราขอวีซ่าไม่ผ่านก็พยายามให้เราไปหาให้ได้โดยไปในแบบวีซ่านร. คือในขณะคบกันปัญหาล้านแปดมากค่ะ คนที่มีlong distance relationship น่าจะเข้าใจ คือเจอกันแต่ละที่เห็นอัพรูปในเฟซบุ๊คมีความสุขแต่กว่าจะเจอกันได้แต่ละครั้งเลือดตาแทบกระเด็นค่ะ ปัญหาเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกก เรายอมแพ้กับรักครั้งนี้มาหลายรอบมากและคนที่ทำให้เรามีกำลังใจฮึดสู้คือแฟนเราค่ะ เค้าเป็นคนมองโลกในแง่ดีมากๆ เป็นคนอารมณ์ดีตลอดเวลา คือตั้งแต่คบกันมาไม่เคยเห็นเค้าเคืองหรือโกรธใครไม่ว่าจะเจอสถานการณ์แบบไหนเลยค่ะ เราไม่เคยทะเลาะกันตลอดเวลาที่คบกันเกือบ1ปี หลังๆมานี้ก็จะมีเราอะคะที่ทะเลาะกับตัวเอง(เพราะเค้าไม่มีอารมณ์ร่วมกับการทะเลาะกับเราเลย5555 ใจเย็นตามสไตล์) ที่ทะเลาะก็เพราะเค้าเป็นคนที่ดีมากค่ะ ดีเกินไป ดีจนเราเรียกว่าโง่ค่ะ หลายๆเหตุการณ์ตอนอยู่ด้วยกัน(ตอนช่วงปิดเทอม6เดือนเราไปอยู่กับเค้ามาค่ะ)เราเห็นในความดีจนโง่ของเค้าหลายครั้งแต่จะยกมาให้ฟังก็จะยาวแถมลืมไปซะหมดล่ค่ะ คือแบบมันก็ดีนะคะคยดีเนี้ย เจ้านาย เพื่อนร่วมงาน เพื่อนๆ หรือคนรอบข้างจะรักจะเอ็นดูเค้ามากค่ะ ด้วยความที่เป็นคนขยันและเป็นคนไนซ์ตลอดเวลา แต่บางทีเราว่ามันก็เกินไปค่ะ มันเหมือนยอมให้คนเอาเปรียบตลอดเวลาไงไม่รู้ ที่สำคัญผู้ชายคนนี้โกหกคนไม่เป็นค่ะ ทุกคนอาจจะฟังล่ะไม่เชื่อนะคะว่าคงไม่มีใครไม่โกหกบนโลกใบนี้ แต่ที่คบกันมาหลายๆครั้งเราพยายามให้เค้าโกหกเพราะความจำเป็นจริงๆ เค้าก็ไม่ยอมเลยค่ะ ยอมสูญเสียหรือซวยดีกว่าที่จะมาพูดโกหก ซึ่งทำเราหัวเสียบ่อยค่ะกับเรื่องนี้
ผช.รวยมากกับผช.ดี ความรักทรหดของของเรากับแฟน
ขออนุญาตตั้งกระทู้ใหม่นะคะ คืออันก่อนหน้านี้แบบ... จะน้ำไปไหน
ถ้าอันนี้ยังมีเล่าน้ำๆหรือเวิ่นหรือพรรณาเยอะก็ขออภัยด้วยนะคะ เล่าเรื่องได้แบบเวลศูนย์มากค่ะ
เริ่มเลยดีกว่า
เราอายุ24ค่ะ ตอนนี้กำลังเรียนปี6(เรียนเกินโควต้าค่ะ5555) อยู่มหาลัยรัฐที่มีชื่อแห่งนึง ตอนเมื่อจบปี4ได้ไปเวิร์คที่เมกาค่ะ พอหลังจากลาออกจากงานก็ไปเที่ยวรัฐนู้นนี่ตามประสา ไปเจอผู้ชายคนนึงด้วยความไม่ตั้งที่ซานฟรานค่ะ เป็นคนจีนที่เกิดที่แคนาดา(พ่อแม่เป็นจีนทั้งคู่) เค้าเป็นผู้ชายที่นิสัยน่ารัก แบ้วโครตตตตตตคนนึง ตอนนั้นนางอายุ26ย่าง27ค่ะ อายุห่างกัน4ปี ทำงานเป็นหัวหน้าวิศวกรรมซอฟแวร์ที่บริษัทเล็กๆแห่งนึงในซานฟราน เพิ่งย้ายมาทำงานก่อนเจอเราได้ประมาณครึ่งปี ก็คุยๆกันเป็นเพื่อน จนอีก2เดือนเค้ามาหาเราที่ไทยค่ะ(จองตั๋วจะมาตั้งแต่เจอเราไม่ถึงสองสัปดาห์เลย) พอเค้ามาไทยก็เป็นแฟนกันเพราะเราก็ชอบเค้าค่ะ หลังจากคบกันได้2สัปดาห์เค้าอยากเจอพ่อแม่เราค่ะ เค้าดูจริงจังกับเรามาก เราพาไปเจอน้ากับน้าสะใภ้ก่อนค่ะ เพื่อปรึกษา น้าทั้ง2คิดว่าถ้าเค้าจริงจังกับเราจริงๆก็ต้องพาไปเจอพ่อแม่นะ จะทำไรลับหลังเค้าไม่ได้ถ้าแม่รัคือตาย เพราะแม่เราหัวโบราณมากกกกกกกกก จริงๆหัวโบราณกันทั้งบ้านค่ะ มีเราที่โอเคหน่อย ตอนแรกที่คุยกับแม่ทางโทรศัพท์แม่ไม่ยอมมาเจอเพราะโกรธมากที่เราทำแบบนี้ สุดท้ายก็ยอมมาเพราะแฟนเราเค้าอยากเจอพ่อกับแม่จริงๆค่ะ วันนั้นนัดกินข้าวกัน หน้าแม่ไม่รับแขกตั้งแต่วินาทีแรกจนสุดท้าย แฟนเราโดนแม่ชี้หน้าด่ากลางห้าง ดราม่ากันตลอเแต่แฟนเราเป็นคนในเย็นสุดๆเลยรับสถานการณ์ได้ดี แม่เราบอกต้องรับผิดชอบเรานะ แม่พูดถึงเรื่องแต่งงานตั้งแต่วันนั้นซึ่งเพิ่งเป็นแฟนกันได้3สัปดาห์ค่ะ เราช็อคแบบ เอ๋อไปเลย แม่บอกจะเรียกสินสอด3ล้านนั่นนี่ แม่เราบอกแฟนเราว่าถ้าคิดว่าจะมาหลอกไม่จริงใจจริงจังกับเราก็ให้บอกแล้วเลิกกันซะ (แม่เราเคยเห็นเราอกหักจากแฟนคนแรกที่จริงจังและเค้าคงเป็นห่วงเรามากค่ะ) แฟนเราไม่ยอมเลิกค่ะ แม่ขู่แบบสรรพัดก็ไม่ยอม วันนั้นเราร้องไห้กลางร้านอาหารเพราะกดดันมาก เราอยากเลิกกับแฟนซะตอนนั้นเลยเพราะรู้ว่าปัญหาต้องมาอีกล้านแปด เพราะแม่เราเป็นคนที่ดีลด้วยยากมากค่ะ และค่อนข้างเห็นแก่เงิน แต่แฟนเราพูดให้เราสู้เพราะเค้าไม่ยอมเลิกแม้จะเจอฤทธิ์แม่ไป แม่เราเป็นคนมองโลกในแง่ร้ายมากค่ะ แม่ชอบมองแฟนเราไม่ดีตลอด แต่ทุกวันนี้ดีขึ้นบ้างค่ะเพราะแม่เห็นในความพยายามของแฟนเรา แฟนเราพยายามมากๆที่จะมาเจอเราทุกๆ2เดือน วันลาหมดก็พยายามทุกวิถีทางที่จะมาหาเรา เราขอวีซ่าไม่ผ่านก็พยายามให้เราไปหาให้ได้โดยไปในแบบวีซ่านร. คือในขณะคบกันปัญหาล้านแปดมากค่ะ คนที่มีlong distance relationship น่าจะเข้าใจ คือเจอกันแต่ละที่เห็นอัพรูปในเฟซบุ๊คมีความสุขแต่กว่าจะเจอกันได้แต่ละครั้งเลือดตาแทบกระเด็นค่ะ ปัญหาเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกก เรายอมแพ้กับรักครั้งนี้มาหลายรอบมากและคนที่ทำให้เรามีกำลังใจฮึดสู้คือแฟนเราค่ะ เค้าเป็นคนมองโลกในแง่ดีมากๆ เป็นคนอารมณ์ดีตลอดเวลา คือตั้งแต่คบกันมาไม่เคยเห็นเค้าเคืองหรือโกรธใครไม่ว่าจะเจอสถานการณ์แบบไหนเลยค่ะ เราไม่เคยทะเลาะกันตลอดเวลาที่คบกันเกือบ1ปี หลังๆมานี้ก็จะมีเราอะคะที่ทะเลาะกับตัวเอง(เพราะเค้าไม่มีอารมณ์ร่วมกับการทะเลาะกับเราเลย5555 ใจเย็นตามสไตล์) ที่ทะเลาะก็เพราะเค้าเป็นคนที่ดีมากค่ะ ดีเกินไป ดีจนเราเรียกว่าโง่ค่ะ หลายๆเหตุการณ์ตอนอยู่ด้วยกัน(ตอนช่วงปิดเทอม6เดือนเราไปอยู่กับเค้ามาค่ะ)เราเห็นในความดีจนโง่ของเค้าหลายครั้งแต่จะยกมาให้ฟังก็จะยาวแถมลืมไปซะหมดล่ค่ะ คือแบบมันก็ดีนะคะคยดีเนี้ย เจ้านาย เพื่อนร่วมงาน เพื่อนๆ หรือคนรอบข้างจะรักจะเอ็นดูเค้ามากค่ะ ด้วยความที่เป็นคนขยันและเป็นคนไนซ์ตลอดเวลา แต่บางทีเราว่ามันก็เกินไปค่ะ มันเหมือนยอมให้คนเอาเปรียบตลอดเวลาไงไม่รู้ ที่สำคัญผู้ชายคนนี้โกหกคนไม่เป็นค่ะ ทุกคนอาจจะฟังล่ะไม่เชื่อนะคะว่าคงไม่มีใครไม่โกหกบนโลกใบนี้ แต่ที่คบกันมาหลายๆครั้งเราพยายามให้เค้าโกหกเพราะความจำเป็นจริงๆ เค้าก็ไม่ยอมเลยค่ะ ยอมสูญเสียหรือซวยดีกว่าที่จะมาพูดโกหก ซึ่งทำเราหัวเสียบ่อยค่ะกับเรื่องนี้