จะทำอย่างไรดีเมื่อแม่ไม่เปิดใจ

ตอนนี้หนูอายุ 18 ปีแล้วนะคะ คือหนูเพิ่งบอกแม่ตรงๆเรื่องแฟน หนูเรียนอยู่โรงเรียนหญิงล้วน แล้วไม่ค่อยได้เจอกับเรื่องแบบนี้ หนูตัดสินใจบอกแม่ไปตรงๆเรื่องแฟนของหนู ตอนแรกแม่ก็เข้าใจนะคะ เรื่งการมีแฟน แม่บอกว่าโตแล้ว ตอนแรกหนูกะว่าจะไม่บอกกับแม่เรื่องแฟนเพราะเพิ่งคุยกันได้ไม่นาน แล้วอีกอย่างคือหนูรู้ว่าแม่เป็นคนคิดมาก และเก็บกดมาก แต่เหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เพราะหนูเกิดไปมีอะไรกับแฟนแล้ว แต่หนูก็รู้ว่ายังไงหนูก็ไม่ท้อง แต่แม่เกิดสงสัยขึ้นมา ว่าทำไมหนูถึงไปเที่ยวกับแฟนบ่อย แม่จึงถามมาตรงๆว่า แม่ถามหนูตรงๆนะ ว่าหนูมีอะไรกับแฟนแล้วใช่ไหม ตอนแรกหนูไม่คิดที่จะบอก หนูบอกว่าให้ไปคุยกะแฟนหนูเอง เพราะหนูพูดยังไงแม่ก้อไม่เชื่อ แล้วแม่ก็เอ่ยขึ้นมาว่ากล้าไปตรวจกับแม่ไหม กล้าไปสาบานกับแม่ไหม หนูเลยจำเป็นต้องบอกกับแม่ตรงๆ ผลสุดท้ายแม่บอกว่าให้กดโทรหาแฟนเดี๋ยวนี้ หนูก็โทให้ แม่เค้าก็คุยโทรศัพท์กะแฟนหนู เท่าที่หนูได้ยินคือ แม่ถามหนูตรงๆนะ ว่ามีอะไรกับลูกแม่แล้วใช่ไหม แล้วแฟนหนูก้อบอกว่าครับ แม่ก้อตอบกลับไปอีกว่า แล้วหนูสัญญากับแม่ว่าจะไม่มีอะไรเกินเลยไง หนูบอกว่าหนูจะไม่ล่วงเกินลูกของแม่ไง แฟนหนูก็ตอบกลับมาว่าขอโทษ แล้วแม่ก็ถามว่า ตอนทำทำไมไม่คิด ทำไมไม่ให้เกียรติผู้หญิง หนูก้อรักอนาคตหนู พ่อแม่หนูก็รักหนู แล้วแฟนของฉันก็ขอโทษอีกครั้ง แล้วแม่ก็บอกว่าจะเอายังไงต่อ หลังจากนั้นฉันก็ไม่รู้อะไรอีกเลย แล้วแม่ก็วางสายไป หลังจากนั้นฉันและแม่ก็เดินไปซื้อของต่อ   หลังจากนั้นแฟนของฉันก้อโทมาหาฉัน  ฉันก้อคุยแล้วแฟนฉันก้อขับรถมาคุยกะแม่ตรงๆเลย ระหว่างที่รอแฟนของฉันขับรถมา แม่ก็ยื่นโทรศัพท์ให้ฉันคุยกะอา ฉันเอ่ยถามอาว่า หนูผิดไหมคะที่หนูมีแฟน หนูผิดรึป่าวที่หนูมีแฟนแล้วเรียนด้วย อาก็บอกว่าหนูก็ไม่ผิดที่หนูจะมีแฟน แต่ตอนนี้มันก็ผ่านมาแล้ว มันไม่สามารถแก้ไขอะไรได้ ต่อไปนี้หนูต้องพิสูจน์ให้แม่เค้าเห็นว่า หนูเปลี่ยนได้ แล้วหนูมีแฟนแล้วหนูไม่เสียการเรียน หนูรู้ไหมว่าหนูอ่อนต่อโลกมาก ฉันก็ตอบกลับไปว่าหนูไม่เคยเลือกอะไรเองเลย แม้กระทั่งเสื้อผ้า อาก็ตอบกลับมาว่าแล้วสิ่งที่แม่เลือกมันดีรึป่าว หนูคิดว่ามันดีไหม ฉันตอบไปว่าดี หลังจากนั้นฉันก็ให้แม่คุยกับอาต่อ ส่วนฉันก็เดินไปรับแฟน เพื่อที่จะมาคุยกับแม่ หลังจากนั้นแฟนของฉันก็มาขอโทษกับแม่ แล้วแม่ก็ถามว่าจะเอายังไงต่อแฟนของฉันก็ตอบกลับไปว่าผมจะคบกันต่อ แม่ก้อพูดออกไปว่าต่อจากนี้หนูช่วยสัญญากับแม่นะว่าจะไม่ไปทำอะไรกันอีกแล้ว แฟนของฉันก็สัญญา ฉันจึงเอ่ยถามแม่ว่าแล้วถ้าหนูจะไปกินข้าวด้วยกันละคะ แม่ก็ตอบว่าได้แต่ต้องโทรบอกแม่ด้วยแล้วก็อย่าพาน้องกลับมืดค่ำมาก แฟนของฉันก็ตอบตกลง แล้วแม่ก็บอกว่าต้องเรียนกันให้จบ เพราะต่างคนก็ต้องสร้างอนาคตให้ตัวเอง แม่ก็บอกอีกว่า แม่อะบังคับให้เลิกกันมันเป็นไปไม่ได้เพราะว่า ก็โตๆกันแล้ว ก็มีความคิดกันแล้ว แม่ก็บังคับไม่ได้หลอก แม่ก็เลี้ยงได้แค่ตัว แฟนของฉันก้อเอ่ยขึ้นมาว่าแม่ไม่ต้องห่วงนะถ้ามันอยู่กับผม ผมส่งมันถึงบ้านแน่ หลังจากนั้นแม่ก็บอกว่ากลับบ้านกัน แฟนของฉันก้อเดินไปส่งฉันกับแม่ขึ้นรถ เพราะแม่เกรงใจแฟนของฉันเพราะต้องขับรถกลับบ้านอีก หลังจากนั้นก็แยกย้ายกันกลับบ้าน พอกลับถึงบ้านแม่ก้อยังคุยกับฉันดีอยู่ แถมยังซื้อกางเกงกับกระเป๋ามาให้อีก พอตกเย็นแม่กลับบอกกับฉันว่า ต่อไปนี้ทำเองทุกอย่างกูจะไม่สนใจอีกแล้วพอกันที  ปกติทั้งครอบครัวของฉันจะนอนด้วยกัน 4 คน  แต่มาวันนี้แม่ก็แยกไปนอนแค่คนเดียว แล้วทุกคืนฉันจะนั่งตุยกะแม่แต่คืนนี้ไม่มีอีกแล้ว พอตื่นเช้ามา ฉันปวดท้องมาก ฉันเดินออกไปหาแม่ แล้วถามว่ามียาไหมแม่ก็ตอบกลับมาว่าไม่ต้องมาถามกู แล้วหลังจากนั้นฉันก็กลับเข้ามานอนต่อ ประมาณ 9 โมงฉันก็ตื่นมาล้างหน้าแปรงฟันแล้วก้อทำการบ้าน อ่านหนังสือ แต่แม่กลับเดินมายึดโทรศัพท์ บัตรเอทีเอ็ม แล้วก็ตังทั้งหมดในกระเป๋า แล้วเค้าก็เอ่ยมาว่า ต่อไปนี้หาตังไปกินโรงเรียนเอง ไม่ต้องมาแตะเงินของกู แล้วเค้าก็ให้เลิกใช้คอม  เค้าบอกว่าให้ฉันเลิกเรียน ต่อไปนี้กูจะไม่ส่งเรียนอีกต่อไป เค้าเข้ามาตบฉัน จนเลือดกำเดาไหล แล้วถีบฉัน ทั้งเอาไม้ตีจนเป็นรอยช้ำแล้ว ก็รอยไม้ไปทั้งตัว แล้วก็บอกให้ฉันไปไกลๆ พอฉันอ่านหนังสือเค้าก้อบอกว่าไม่ต้องอ่านกูไม่ให้เรียนแล้ว กูจะเผาให้หมดทุกอย่าง แต่ฉันก็บอกว่าจะเรียน แล้วเค้าก้อตบฉันอีกแต่น้องฉันเข้ามาห้าม แม่ก็เอ่ยขึ้นมาว่า กูจะเอาเลือดหัวมันมาล้างตีนกูให้ได้ ฉันทั้งเจ็บทั้งปวด แต่ก็ทนได้ เพราะว่าสิ่งที่ฉันทำกับแม่มันมากกว่านี้ ทั้งวันฉันเลยไม่ได้กินข้าวเลย ฉันก็อยากจะขอโทดแม่  แต่ฉันก็รู้ว่าแม่คงไม่ฟังอีกแล้ว เค้าบอกว่านับตั้งแต่วันนี้กับกูไม่ใช่แม่กับลูกกันอีกต่อไป  ฉันจึงเดินไปบ้านตา แม่ก็ตามมาปาก้อนหินใส่ฉันอีก ฉันควรจะต้องทำอย่างไรกับชีวิตต่อดี